Op de voetbalpleintjes van Spangen speelden ze tegen elkaar

Wie in Rotterdam-West goed kan voetballen, speelt al snel op twee pleintjes. Op het Sparta-plein, direct naast het stadion van Sparta Rotterdam, voetballen de buurtkinderen. Op de Müllerpier, een paar kilometer zuidelijker, spelen de beste voetballers van de stad tegen elkaar. De wedstrijden zijn er fanatiek en van hoog niveau, soms doen er ook profvoetballers mee, of talentvolle jongens uit de jeugdopleidingen van Ajax, Feyenoord en Sparta.

Jamiro Monteiro straalt als hij over de pleintjes vertelt. Dáár kent hij ze van, dáár voetbalden ze er met en tegen elkaar, de vijf andere Rotterdamse Kaapverdiërs die nu met Monteiro op het WK staan. Hij staat na de wedstrijd Uruguay-Kaapverdië in de catacomben van het Miami Stadium, de 2-2 wordt gevierd als overwinning. Naast Monteiro hebben ook de broers Laros en Deroy Duarte, aanvaller Garry Rodrigues en linksback Sidny Lopes Cabral in die wedstrijd minuten gemaakt; aanvaller Dailon Livramento bleef op de bank.

„We kennen elkaar sinds klein”, zegt Monteiro. „Sowieso, Rotterdam is klein, alle Kaapverdianen kennen elkaar. En we komen allemaal uit Rotterdam-West, uit Spangen, dat maakt het nog specialer. Dus ja, het is heel gek, zeker om dan vandaag met drie Rotterdammers op het middenveld te spelen.”

Het was nooit de verwachting dat ze ooit op een WK zouden spelen met Kaapverdië. De eilandengroep voor de kust van West-Afrika kwalificeerde zich pas dit jaar voor het eerst voor een WK. Het nationale team debuteerde ook pas in 2013 op de Afrika Cup, het grootste landentoernooi van het continent, en reikte toen verrassend tot de kwartfinale.

Ook in de carrières van de meeste Rotterdamse Kaapverdianen leek een WK lang onbereikbaar. De broers Duarte golden nog als de grootste talenten; de oudste, Laros (29), werd als tiener door PSV weggehaald bij Sparta. Zijn jongere broer Deroy (26) brak door bij Sparta. Beiden speelden jeugdinterlands voor Oranje. Inmiddels voetballen ze in Hongarije (Laros) en de top van Bulgarije (Deroy).

De anderen speelden lang in de marge van het voetbal, of leken op weg naar het profvoetbal af te vallen. Garry Rodrigues was de eerste die debuteerde voor het nationale team. Hij zat in de jeugd van Feyenoord, maar speelde op zijn eenentwintigste voor de amateurs van FC Boshuizen in Leiden. ADO opende alsnog zijn deur naar het profvoetbal. Hij speelde onder meer voor grote clubs als het Griekse PAOK en de Turkse topclubs Galatasaray en Fenerbahce – en gaf daarmee een hele generatie Rotterdamse straatvoetballers het geloof dat het altijd nog kan, ondanks afwijzingen en tegenslag.

Monteiro (32) zelf was bankzitter bij een Duitse amateurclub en zat een jaar zonder club voordat hij op z’n tweeëntwintigste werd opgepikt door Arne Slot, toen trainer van de beloften van Cambuur. Daar brak hij door, waarna hij onder meer 131 duels speelde in de Major League Soccer, de grootste Amerikaanse competitie. Inmiddels voetbalt hij voor PEC Zwolle. Dailon Livramento speelde in de jeugd van NAC en Roda voordat hij doorbrak bij het kleine MVV. Eén goed seizoen leverde hem een transfer naar de Serie A op.

Steilste groeicurve

Sidny Lopes Cabral (23) maakte de steilste groeicurve door, vooral in de afgelopen twaalf maanden. Hij speelde in de jeugd van de amateurs van Feyenoord toen hij door FC Twente werd gescout. Nadat hij daar afviel volgden avonturen in de jeugd van een Zweedse club en op het vijfde, vierde en derde niveau van Duitsland. Daar werd hij een jaar geleden weggeplukt door het Portugese Estrela Amadora, dat hem binnen een half jaar verkocht aan het grote Benfica. Stond hij ineens in de Champions League tegen Vinicius Jr. van Real Madrid. Recent werd hij alweer doorverkocht aan het Turkse Trabzonspor, zijn zesde club in vier jaar.

Dat ze nu met Kaapverdië op het WK staan komt ook door beleid. De nationale voetbalbond profiteerde van programma’s van de FIFA om het voetbal in kleine landen te ontwikkelen: het investeerde in miljoenen dollars aan FIFA-gelden in faciliteiten. En de bond zocht actief in de diaspora naar talent. Zo werd de Kaapverdische Ier Roberto Lopes via Linkedin benaderd – in het Portugees. Hij dacht aan spam en reageerde niet. Pas toen de bondscoach hem driekwart jaar later in het Engels een bericht stuurde hapte hij toe.

Na het gelijke spel tegen Uruguay en eerder Spanje (0-0) kan Kaapverdië zich vrijdagnacht voor de eerste knockoutronde plaatsen. Dan moet het zelf minstens gelijk spelen tegen Saoedi-Arabië en moet Spanje van Uruguay winnen. „Dat we zó presteren is niet normaal”, zegt Monteiro.

Kijk, zegt hij, „hier hebben we nog een Rotterdammer”. Deroy Duarte komt langsgelopen. „We voelen ons de uitverkorenen”, zegt hij. In de eerste knockoutronde wacht mogelijk Argentinië, met Lionel Messi. „Een stevige pot, en een prachtervaring. We gaan Kaapverdië aan de wereld laten zien.”