Rijen en rijen pijnbomen als lucifers in de vuurzee. ‘Het vuur bepaalt’

5 uren geleden 1

Jean-Pierre Seguin (77) was vrijdagmiddag nog op zijn erf, even buiten de door bosbranden geteisterde plaats Le Porge. Hij was koppig in zijn overtuiging dat de vlammen aan zijn woning voorbij zouden gaan. Een agent heeft hem uiteindelijk met lichte dwang in de auto gewerkt, doet Seguin voor met een paar porren aan de schouder.

De volgende dag ligt zijn domein in as.

Hij is de vierde generatie in zijn familie die hier in dit huis woonde, hij is er opgegroeid. Zijn vier hennen hebben het vuur overleefd, die scharrelen over het erf. Een lichtblauw ornament prijkt nog op het stenen gebouw waarvan het dak in rook op is gegaan. In de houten aanbouw is alleen de steenoven min of meer intact. „Hoe begin je een leven opnieuw?” zegt Seguin. „Op mijn leeftijd.”

Lees ook

De uitzonderlijke brand in het bos van Fontainebleau treft een ecologische, historische en toeristische hotspot van Frankrijk

A wildfire burns in Noisy-sur-Ecole near Fontainebleau, France, July 12, 2026. REUTERS/Benoit Tessier

Het is stil in Le Porge aan de Atlantische kust in het zuidwesten van Frankrijk. Tussen de zwartgeblakerde bomen smeult nog her en der een vuurtje. De bebouwde kom kent desolate plekken met uitgebrande autowrakken en doorgebrande telefoonpalen. De bosbranden zijn zaterdagmiddag nog verre van onder controle. Le Porge betreden is op eigen risico, volgens de gendarmerie. Enkele kilometers verderop woedt een van de vele haarden. „U kunt beter omkeren”, zegt een patrouillerende agent.

De bosbranden hier zijn volgens de autoriteiten de heftigste van het seizoen in heel Frankrijk – en in Spanje bij Madrid is een soortgelijke ramp gaande. In Gironde wreekt zich in deze steeds drogere en hetere tijd van het jaar de monocultuur van zeer brandbare pijnbomen. In eindeloze rijen staan ze, als in de bodem geprikte lucifers: 34.000 hectare gingen er al verloren in dit grotendeels aangeplante woud.

Dat is meer dan tijdens de in omvang vergelijkbare branden in 2022, maar nu is ook een veel dichter bevolkt en meer toeristisch gebied bij Bordeaux getroffen. Ruim 160.000 mensen zijn inmiddels geëvacueerd uit plaatsen ten westen en ten zuiden van de stad. „De brand trekt naar Bordeaux”, is de angstaanjagend boodschap die nieuwskanalen als BFMTV in de nacht brengen. Nadat de luchthaven vrijdagavond al dicht ging, evacueerden de omliggende hotels hun gasten zaerdagochtend vroeg. „Allemaal voorzorg”, zegt een medewerker van een budgethotel. Zaterdag is de luchthaven weer in bedrijf.

Bij een pompstation vult een brandweerploeg uit Bouches de Rhone zaterdagochtend in alle vroegte de tank. Ze hebben net zes uur gereden vanuit Marseille, zegt brandweerman Matthew. „We wachten nu op instructies.” Hij kent de kust hier omdat hij er geregeld komt surfen. „De berichten wat er nog van over is van het gebied zijn erg slecht.”

‘Steun de brandweer’ staat op een spandoek over de snelweg. Al dagen zijn honderden bluswagens en enkele blusvliegtuigen – waaronder sinds zaterdag een daartoe toegeruste Airbus A400 – bezig. Tientallen brandweerlieden zijn gewond geraakt. In de eerste nacht, van woensdag op donderdag, kwamen twee van hen om toen ze ingesloten raakten.

Veel Nederlanders en vakantiegangers uit andere landen hebben voor het weekend het gebied in groten getale verlaten.

Bij een stil winkelcentrum loopt brandweerluitenant Joris op slippers over de parkeerplaats terwijl zijn mannen op een veldbedje onder een tent wat rust pakken. Bij het tuincentrum halen de wakkere lieden koffie: klanten zijn er toch niet want het gebied is vrijdag ontruimd. Zwaar blusmaterieel trekt met sirenes over de provinciale weg. Ze komen uit allerlei regio’s: van Parijs tot Marseille. Waar ze straks heen moeten en hoe ze dan te werk gaan is niet te zeggen, volgens Joris, afkomstig uit de buurt van Orléans. Een soort dans is het: „Het vuur bepaalt.” Ze verdedigen nu vooral de bebouwing, zegt hij. Te meer omdat ze niet de ervaring en uitrusting hebben voor een bosbrand van deze omvang.

Met tractoren en bulldozers wordt in een noordelijker deel vegetatie weggehaald, zoals een bufferstrook om de plaats Lacanau te beschermen. Terwijl de kaarten aangeven dat de vlammenzee inmiddels akelig dichtbij komt, geldt voor Lacanau geen bericht tot evacuatie. „Wij hebben hier alle koffers en tassen toch maar gepakt om pijlsnel te kunnen vertrekken als we moeten evacueren”, laat Ankie Broekers-Knol per app weten. NRC had haar eerder op het vliegveld gesproken. De voormalige voorzitter van de Eerste Kamer en staatssecretaris voor Justitie en Veiligheid logeert bij familie in Lacanau. De nacht was rustig, volgens haar, maar de zorgen nemen wel toe.

Aan de ene kant van de hal voetballen nog kinderen in het verlichte deel terwijl aan de andere kant mensen proberen wat te slapen.

Veel Nederlanders en vakantiegangers uit andere landen hebben voor het weekend het gebied in groten getale het gebied verlaten. In de grootschalige opvanglocatie in Bordeaux melden zich vrijdagavond voornamelijk mensen uit de regio. Een stel uit Andernos-les-Bains stelt zich lacherig voor als Pepette (79) en Belette (80), hun bijnamen.

‘Pepette’ had al sinds donderdag moeite met ademen en toen de autoriteiten vrijdag besloten dat ook hun woonplaats geëvacueerd moest worden, zijn ze vertrokken. „Wij luisteren naar de burgemeester.” Na hun pensionering hebben ze Bordeaux verruild voor de baai d’Arcachan aan de Atlantische kust. Nooit hadden ze het zo erg meegemaakt als de branden van deze week. Ze kijken het even aan voor ze bij familie of vrienden aankloppen. .

Aan de ene kant van de hal voetballen nog kinderen in het verlichte deel terwijl aan de andere kant mensen proberen wat te slapen. Een oudere vrouw ligt met haar ogen dicht. In haar hand heeft ze de lijn vast met daaran een waakzaam keeshondje.

Noodopvang

Kenneth Rösen uit het Duitse Bochum zit er monter bij voor iemand die al de tweede nacht op rij hier doorbrengt met een peuter. „Vijf mooie dagen vakantie”, waren het iets ten noorden van Cap Ferret. Rösens zoon heeft het nog naar zijn zin met het speelgoed dat is uitgestald in de noodopvang. „Hij is ook dol op de brandweer en politie, dus die komt wel aan zijn trekken.”

Hun geluk, zegt Rösen, is dat ze met hun camper gewoon konden vertrekken, waar anderen hun caravan of tent voor de naderende vlammenzee moesten achterlaten. Het keukenstelletje is wel achtergebleven, net als de was aan de lijn. Ze gaan in de ochtend naar een sportzaak om nieuw schoeisel te halen. „En dan door naar Bretagne”, vier uur noordelijker.

Lees het hele artikel