Vraatzuchtige Pogacar, vallende Vingegaard en dopingcontroles: dit was de Tour van 2026

1 uur geleden 1

Tadej Pogacar geeft een tik op de helm van zijn Mexicaanse ploeggenoot Isaac del Toro. Met twee vingers achter zijn hoofd bootst hij de hoorns van een stier na, het juichgebaar van Del Toro.

Daarvoor is de Ecuadoriaan Richard Carapaz als winnaar over de streep gekomen op de Alpe d’Huez, maar het kan de twee UAE-renners niet deren. Met zondag alleen nog de ceremoniële etappe in Parijs is de kopman van UAE zeker van zijn vijfde Tourzege. Zijn leerling Del Toro wint de jongerentrui.

Wat zullen Tourvolgers over een paar jaar nog herinneren van de editie van 2026? De parcoursbouwers hadden met het zware slotweekend rond en over de Alpe d’Huez gehoopt op spanning tot het einde. Maar Pogacar legde al in de eerste week de basis voor zijn triomf. In de etappe naar Gavarnie-Gèdre, in de Franse Pyreneeën, sloeg hij een imposant gat van ruim tweeënhalve minuut op zijn grootste concurrent Jonas Vingegaard.

In de anderhalve week die volgde, reed Pogacar als absolute heerser door Frankrijk. Eén bevel was genoeg om zijn lakeien van UAE de rest van het peloton zijn wil op te leggen. Ploegen die hoopten op een geslaagde ontsnapping baalden van de vraatzucht van de Sloveense klassementsleider. Dat Mathieu van der Poel in Ussel een rit won vanuit vlucht, bleek een zeldzaamheid.

Op de top van de Markstein in de Vogezen zei Pogacar vorige week na het binnenhalen van zijn vierde etappezege nog erg gemotiveerd te zijn – waar hij vorig jaar juist in de slotweek vermoeid en verveeld oogde. Hij keek uit naar de strijd die hij met Vingegaard hoopte te voeren in de bergetappes die nog moesten komen. De Deen „oogde sterk”, vond Pogacar. „Op de lange klimmen zal hij me misschien wel kunnen lossen.”

Toen kwam de val die een einde zou maken aan het laatste restje spanning in de Tour. Vingegaard wilde zondag ten aanval trekken naar de Plateau de Solaison, maar een glijpartij over een rotonde luidde twintig kilometer voor de finish zijn droevige aftocht in. Hij werd afgelopen week geopereerd aan een gecompliceerde sleutelbeenbreuk.

De val van zijn concurrent bedierf die dag ook de honger van Pogacar naar een vijfde etappezege. Bovenop de Plateau de Solaison wilde hij ploegmaat Del Toro laten winnen. Toen dat niet lukte, deed hij geen verwoede poging om de Belg Remco Evenepoel nog te passeren.

Speciale band

Het had alles te maken met de speciale band die Pogacar en Vingegaard in de afgelopen vijf Tours opbouwden. Sinds 2021 verdeelden de Sloveen en de Deen de bovenste twee plaatsen in het klassement. Ze halen het beste in elkaar naar boven, de aanwezigheid van Vingegaard maakte dat Pogacar nog een uitdaging voelde in de Tour. „Ik rekende nog altijd op zijn prestaties in het hooggebergte, daar zou hij gaan vliegen. Het is verdrietig om hem naar huis te zien gaan”, treurde Pogacar.

In de dagen daarna was UAE lang niet meer zo dominant. Ziekte kwelde de adjudanten van Pogacar. Er ging zelfs het gerucht dat de renners alleen op hun kamer moesten eten, om besmettingen te voorkomen. Maar UAE ontkende dat de Sloveen zelf ziek was geworden.

Op de feestelijke Alpe d’Huez maakte hij vrijdag aan speculaties over maagklachten definitief een einde. In een recordtijd beklom hij de berg en won hij zijn vijfde Touretappe van dit jaar. De Alpencol stond zo vol met toeschouwers, dat het ook leidde tot een groot incident: Movistar-renner Einer Rubio crashte in de achterruit van een volgwagen die moest remmen voor een vallende toeschouwer. De Colombiaan haalde de finish niet. Drukte op de populaire berg is een vraagstuk waar Tourorganisator ASO nog altijd geen passend antwoord op heeft, of lijkt te willen vinden. Zelfs niet nu het weer ten koste gaat van de veiligheid van renners.

Achter Pogacar ontspon zich een hevige strijd om de andere twee podiumplekken. Evenepoel bezette na zijn gewonnen tijdrit stevig plek twee en gaf die niet meer weg. Het spannendst werd de strijd om plaats drie, tussen Del Toro en de Franse hoop voor de toekomst Paul Seixas (19). Mede dankzij het knechten van Pogacar hield de 22-jarige Del Toro als beste jongere stand op plek drie.

Door de dominantie van Pogacar en UAE is ook de dopingdiscussie in het wielrennen terug van nooit helemaal weggeweest. Kan een renner écht op basis van zijn natuurlijke fysiek, voedingsstrategieën en een optimaal trainingsschema dag in, dag uit zulke topprestaties leveren?

Verstoorde nacht

Bij het internationale dopingtestagentschap (ITA) leefde die vraag ook, getuige de nachtelijke dopingtests waaraan Pogacar en Vingegaard in de nacht van 18 op 19 juli onderworpen werden. Bij Vingegaard stond om 2 uur een controleur voor de deur van zijn hotelkamer, Pogacar kreeg om 5 uur bezoek. Nadat Vingegaard juist na zijn verstoorde nacht gevallen was, sprak Pogacar er schande van. „Onmenselijk”, vond hij de controles, die mogelijk bij zijn rivaal hadden geleid tot concentratieverlies.