Zij weten allemaal wat WTP, RPO en MVB betekent. Gelukkig maar: ze gaan over miljarden aan pensioenen

WTP. RPO. MVB. In het congrescentrum van verzekeraar Achmea in Zeist vliegen de afkortingen door de lucht. En geen van de aanwezigen heeft uitleg nodig over de betekenis ervan.

In de zaal zitten dan ook, op uitnodiging van de coöperatieve verzekeraar en pensioenbelegger, 180 ‘professionals’ uit de pensioenwereld. Zij weten dat WTP ‘Wet toekomst pensioenen’ betekent, die gaat over de overgang naar het nieuwe pensioenstelsel – ze zijn er al allemaal heel druk mee.

En ze weten dat het RPO, het risicopreferentieonderzoek onder individuele deelnemers aan hun fondsen, een belangrijke rol speelt in dat nieuwe stelsel. Omdat deelnemers op meer individuele basis voor hun pensioen gaan sparen, en pensioenfondsen goed moeten inschatten welke manier van beleggen bij ieders persoonlijke situatie past. En de bezoekers weten ook allemaal wat ‘MVB’ is: ze beheren miljarden aan pensioeninleg en zijn dagelijks bezig met Maatschappelijk Verantwoord Beleggen.

De ‘licht zakelijk’ geklede bezoekers – bijna niemand draagt een volledig pak; veel jasjes met spijkerbroek bij de mannen, gympen onder kleurige ensembles bij de vrouwen – werken bij Nederlandse pensioenfondsen, of zitten in het bestuur ervan. Dit zijn de ‘institutionele beleggers’ over wie het vaak gaat in de krantenkolommen. Op hun naamkaartjes is te lezen dat ze de pensioenfondsen van onder meer schoonmakers, dierenartsen, vervoer, recreatie en fysiotherapeuten vertegenwoordigen. Ook lopen er mensen rond van de bedrijfspensioenfondsen van Shell, ABN Amro, IBM en Atos.

De meeste aanwezigen zijn op een of andere manier klant van Achmea. De financiële instelling, ook bekend van verzekeringsmerken als Zilveren Kruis en Centraal Beheer, biedt pensioenfondsen allerlei diensten. Vermogensbeheer, hulp bij communicatie met deelnemers, duurzaambeleggingsadvies, mogelijkheden om in vastgoed en hypotheken te investeren.

Pensioenwereld is klein

Nu wil Achmea graag dat klanten meer diensten afnemen, maar het doel van deze middag is „uitwisseling van ideeën en ervaringen”, zegt Achmea-bestuurslid Daphne de Kluis, verantwoordelijk voor ODV: oudedagsvoorziening. Vlak voor de tiende editie van het Achmea Zomerevenement begint, vertelt ze de verslaggever dat pensioenfondsbestuurders, gegeven de overgang naar het nieuwe stelsel, er veel behoefte aan hebben „met elkaar te sparren en inspiratie op te doen”.

Dat blijkt. Aan de statafels wordt, tussen de inspiratiesessies van Achmea over beleggen en WTP door, druk geconverseerd. Doorgaans staan hier lage tafels, maar om ‘uitwisseling’ te bevorderen, zijn die nu vervangen door hoge exemplaren.

„In de pensioenwereld is sowieso veel formeel en informeel contact”, zegt Anisa Salomons, die aan zo’n tafel staat. Ze is extern adviseur van Pensioenfonds APF, dat het pensioen uitvoert voor AkzoNobel en de afgesplitste onderdelen Nouryon, Nobian en Salt. „Het is bovendien een kleine wereld. Er lopen hier vele kennissen en oud-collega’s rond.”

Veel bestuurders hebben weer nevenfuncties bij andere fondsen, en aan goede pensioenprofessionals wordt veel getrokken. Mario Hooghiemstra kan dat beamen. Hij werkte in het verleden bij Achmea en bij Blue Sky Group, dat door Achmea werd overgenomen. Nu is hij verantwoordelijk voor het duurzamebeleggingsbeleid van PNO Media, het pensioenfonds van onder meer de omroepen. Terwijl de catering hapjes aanvoert, wil hij graag vertellen over beleggingsbeleid en waarom hij hier is. „We wisselen hier ideeën uit. We worstelen veelal met dezelfde problemen, dan is het fijn om te sparren.”

Maureen Schlejen en Daphne de Kluis, allebei van Achmea.

Foto Simon Lenskens

Pensioenfondsen besturen is er niet makkelijker op geworden, zegt Maureen Schlejen, directeur van vermogensbeheertak Achmea Investment Management. „Wet- en regelgeving nemen toe, zowel vanuit Europa als vanuit Nederland. Je heb te maken met de onrustige geopolitiek, die invloed heeft op je beleggingen. Sowieso is de vraag: waar beleg je wel in en waarin niet? Dan moet je nadenken over technologie: alle pensioenfondsen kijken nu hoe AI processen kan verbeteren, efficiënter maken. En uiteraard moeten ze ook nog hun achterban consulteren en dat weer meewegen in al hun beslissingen.”

Invaren is zwaar werk

Het zwaarst weegt nu de overgang naar het nieuwe stelsel. „Pensioenbestuurders die komende maand gaan invaren, zijn hier echt niet hoor. Die hebben geen tijd voor zo’n bijeenkomst”, lacht Walther Schapendonk, uitvoerend bestuurslid van Pensioenfonds Schoonmaak. Invaren is jargon voor het omzetten van de oude gezamenlijke pensioenpot naar het nieuwe systeem, waarin iedereen een eigen potje krijgt. Precies bepalen hoeveel in welke potje gaat, is een precaire operatie.

Een aantal klanten van Achmea is al over, zoals het schoonmaakfonds waar Schapendonk werkt: „Het was een zwaar jaar, je doet zoiets met relatief weinig mensen. En je wilt het zo goed mogelijk verdelen, het voor iedereen goed doen.”

Hij en zijn collega Tarik Uçar zijn gaarne bereid hun ervaringen deze middag te delen – bijvoorbeeld over de gesprekken met De Nederlandsche Bank. Deze toezichthouder kijkt streng mee of het invaren rechtvaardig gaat. Uçar: „Delen van kennis is echt normaal.”

De netwerkbijeenkomst in Zeist is niet de enige – zo volgt deze maand nog een groot congres van PensioenPro, vakblad voor de sector, waarbij de awards voor beste pensioenfonds worden toegekend. Schapendonk en Uçar denken met hun pensioenfonds een goede kans te maken vanwege hun AI-app Textbuddy. Daarmee kan de achterban in de schoonmaaksector in twintig talen de brieven van hun pensioenfonds vertalen of laten versimpelen. WTP, RPO en MVB komen er dan niet meer in voor. Uçar: „En ook van die app hopen we dat andere pensioenfondsen ‘m overnemen. We zijn echt geen concurrenten.”