‘Kinderen zijn geweldig, maar met al dat reizen en onze werkambities moet je ook realistisch zijn’

2 uren geleden 1

Belqis: „Ik ben geboren in Afghanistan en naar Nederland gekomen met mijn familie toen ik 2, 3 jaar oud was.”

Pedro: „Ik ben geboren in Brazilië. Ik was 17 jaar toen ik als uitwisselingsstudent naar Nederland kwam.”

Belqis: „We studeerden allebei op de HAN-hogeschool. Daar hebben we elkaar ontmoet. Waarom Pedro? Dat vraag ik me nou elke dag af, haha. We zijn samen sinds 2008 en nu twee jaar getrouwd.”

Pedro: „Het was nooit mijn doel te trouwen in Nederland. Maar onze liefde is het beste ding in mijn leven.”

Belqis: „Dat geldt voor mij ook. Dat komt ook omdat we op veel vlakken hetzelfde denken en zijn. We werken hard, zijn ambitieus, en accepteren elkaar door alles heen.”

Pedro: „We hebben ook nog een paar jaar samen in Brazilië gewoond, in Vila Velha, waar mijn familie woont: een stadje in de regio Espírito Santo, een paar honderd kilometer boven Rio. Het is daar net als Rio, maar dan kleiner en rustiger.”

Belqis: „Ik ging erheen voor een stage.”

Pedro: „We hebben een eigen bedrijf gehad, een soort Thuisbezorgd. Dat bestond daar toen nog niet.”

Belqis: „Maar ik wilde weer naar Nederland om af te studeren. Brazilië is geweldig leuk, maar geen makkelijk land om te wonen. Vooral als vrouw heb je hier in Nederland meer veiligheid en dus ook meer vrijheid. Ik kan afspreken hoe laat ik wil, met wie ik wil. Er is me daar in Brazilië nooit iets overkomen, maar je bent toch wat alerter. En hier zijn gewoon meer mogelijkheden qua werk, innovatie en groei. Tegelijk blijft Brazilië onderdeel van ons leven. Pedro’s ouders wonen daar, en we kunnen er makkelijk terecht. Dat is een groot geluk; het is er prachtig en het is superavontuurlijk.”

Koffiebedrijf gerund door vrouwen

Pedro: „Ik kom er vaak, vorige week was ik er nog. Ik importeer met mijn eigen bedrijf Braziliaanse specialty coffee, en verkoop die in Europa en het Midden-Oosten. Je hebt robusta, die wordt geplukt op het vlakke land, en arabica, die geplukt wordt in de bergen. Mijn koffie is een type arabica, met minder cafeïne en zachter. Ze wordt met de hand geplukt. Drie jaar terug kreeg ik het idee om die koffie te importeren. De vrouw van mijn neefje produceert deze koffie en wilde die in Nederland verkopen.”

Belqis: „Dat koffiebedrijf wordt gerund door vrouwen. Haar oma is ermee begonnen en haar moeder is er ook nog werkzaam. De koffie wordt duurzaam geproduceerd en het bedrijf helpt de lokale gemeenschap.”

Als je een bedrijf wil opzetten, moet je daar een prijs voor betalen. En daar ben ik toe bereid

Intermittent fasting

Pedro: „Ik heb vroeger op topniveau beachvolleybal gespeeld. Nu doe ik het voor de lol, in een zaal met zand, en in de zomer buiten. Wedstrijden zijn vaak in Scheveningen. Ja, dat is wat anders dan het strand van Brazilië, haha.”

Belqis: „Pedro is altijd in beweging. Als hij een week niet kan sporten, voelt hij zich niet goed.”

Pedro: „Ik sta om 6.00 uur op en dan doe ik twintig minuten yoga voordat ik ga hardlopen of volleyballen. Ik doe ook al jaren aan intermittent fasting: ik eet de hele dag helemaal niets, tot het avondeten. Dus ik eet maar één keer per dag. De eerste maanden was het moeilijk, toen had ik weleens last van hoofdpijn overdag. Maar mijn lichaam is ’t nu gewend. En overdag teert mijn lijf op de maaltijd van de vorige dag. Ik zorg er evengoed voor dat ik alle calorieën binnenkrijg die ik in 24 uur nodig heb. Overdag drink ik alleen heet water met citroen of een kopje koffie. Het bevalt me goed. Ik voel me lichter. Je hebt meer energie en meer focus.”

Belqis: „Ik sport ook veel, fitness en pilates. Dat vind ik vooral belangrijk voor m’n mentale gesteldheid. Daar is sporten superbelangrijk voor. Je voelt die energie weer effe lekker door je lichaam gaan. Ik heb er geen vast ritme in. Het hangt af van het werk. Soms heb ik een avondevenement of vroege calls – dan sport ik op een ander moment.”

Pedro: „Ik heb het momenteel hartstikke druk, werk zeven dagen per week – geen vakantie, geen weekend. Mijn bedrijf bestaat nog maar drie jaar. En ik werk met Brazilië, dus moet ik soms om 22.00 uur ‘s avonds iemand spreken. Maar ja, als je een bedrijf wil opzetten, moet je daar een prijs voor betalen. En daar ben ik toe bereid.”

Belqis: „Kinderen hebben we nog niet. We hebben het gewoon te druk, zijn te hard aan het werk. Ja, misschien in de toekomst. Maar we genieten nog zó van het leven. Ik ben 36, dus ik heb nog wel een paar jaar de tijd. Ik sta er niet zo bij stil. Ik vind kinderen geweldig, ben dol op mijn neefjes en nichtjes, maar met al dat reizen en onze werkambities moet je ook realistisch zijn. Pedro wil het iets liever dan ik – maar hij moet er ook iets minder voor opgeven dan ik, haha. We voelen geen druk. Je weet voor jezelf wanneer het de tijd is.”

Belqis en Pedro hebben bewust een zeer minimalistische inrichting. Enkele voorwerpen uit Japan staan op een daarvoor bestemd tafeltje.

Foto’s Mona van den Berg

Drie maanden Japan

Pedro: „Ik hou ervan te brainstormen met Belqis.”

Belqis: „Ik ben natuurlijk betrokken bij Pedro’s bedrijf. Ik weet wat er speelt en vind het superleuk mee te denken als adviseur. Daarom zeg ik soms ‘we’ als het over zijn bedrijf gaat. Maar ik zit niet in de uitvoering, daar heb ik ’t veel te druk voor.

„Ik heb een fulltime baan bij Oost NL, een overheidsorganisatie. We helpen bedrijven met business development, investeerders vinden en internationalisering.

„Zelf ondersteun ik bedrijven die naar het buitenland willen. We werken met innovatieve bedrijven in vier sectoren: food, tech, energie en health. Daar zijn we in Nederland heel goed in. Beginnende bedrijven helpen we om op te schalen. Het gaat erom met de juiste ondernemingen in het buitenland in contact te komen.

Ik vind mijn werk leuk en superinteressant. Over twee weken ga ik naar Maleisië met een groep bedrijven die halfgeleiders produceren. Toen ik drie maanden naar Japan moest voor mijn werk, is Pedro twee weken mee geweest. Af en toe kunnen we zoiets combineren. Onlangs was ik weer met hem mee toen hij voor zijn werk naar Dubai ging.”

Pedro: „We hebben een mooi leven. Ik kan niet klagen.”

mona van den Berg

In het kort

Belqis Askaryar (36) werkt voor Oost NL. Ze helpt er bedrijven met internationalisering. Pedro Marques (37) importeert met zijn bedrijf Chiara Specialty Coffee koffie uit zijn geboortestreek in Brazilië. Ze wonen eigenlijk in Arnhem, maar nu tijdelijk in Nijmegen omdat hun woning verbouwd wordt. Ze zijn sportief: Pedro speelt beachvolleybal en loopt hard, Belqis doet aan fitness en pilates. Zij verdient twee keer modaal, hij een half keer keer modaal – zijn bedrijf levert nog niet veel winst op.

Wat is je laatst verstuurde Tikkie?

Belqis: „Sturen we niet. De volgende keer betaalt de ander gewoon weer.”

Pedro: „In Brazilië stuurt niemand Tikkies.”

Weekboodschappen of iedere dag naar de supermarkt?

Belqis: „We kopen maximaal voor twee, drie dagen.”

Pedro: „We gaan ook vaak uit eten, dat doen we graag. Soms rijden we zonder speciale reden naar Amsterdam en gaan we eten in het restaurant op het dak van het Hilton. Voor de gezelligheid vinden we Amsterdam ‘t leukst.”

Wat is je laatste grote uitgave?

Pedro: „Een ticket naar Rio. Vandaar is het nog een uur vliegen naar Vitória, de hoofdstad van mijn regio Espírito Santo, en dan nog twintig minuten rijden naar mijn stad Vila Velha.”

Tweedehands of liever nieuw?

Pedro: „Nieuw.”

Hoe vaak ruim je het huis op?

Belqis: „Wekelijks. Ik doe het meest, maar Pedro helpt wel veel met koken en schoonmaken. Hij is ook heel netjes, laat geen afval slingeren.”

Pedro: „Zo ben ik opgevoed, zo was mijn vader ook in Brazilië.”

Wat was echt een miskoop?

Belqis: „Niks.”

Wie bedenkt wat je gaat eten?

Pedro: „Dat is het gesprek van de dag.”

Belqis: „Meestal heeft Pedro een duidelijker idee van wat hij wil eten en geeft dat de doorslag.”

Waar geef je met schuldgevoel geld aan uit?

Pedro: „Nergens aan. We werken hartstikke hard. Dus als we iets willen kopen, kopen we ‘t gewoon.”

Waar spaar je voor?

„Reizen, vastgoed. We hebben nu een huurhuis, maar willen wel een huis kopen in de toekomst. Nu nog niet. Waar iedereen vastigheid wil, vinden wij het fijn vrij te zijn. We kunnen gaan en staan waar we willen. En weten ook nog niet waar we neerstrijken. Dat kan overal ter wereld zijn.”