Aan tafel bij Eva Jinek: een vermeend Mossad-spion in curieuze vermomming

Tv-programma’s waarin bekendheden iets doen in competitievorm: de catalogus en variëteit aan spelvormen groeit weelderig. Vermoedelijk tot op een dag zo’n bekende Nederlander tijdens het uitvoeren van iets wat hij totaal niet kan iets onhandigs doet en overlijdt.

Gisteravond zond SBS6 de tweede aflevering van John de Mols nieuwste baksel uit: Survive Your Family. Vier bekende families waren naar de Colombiaanse jungle getransporteerd. De ene helft van de familie probeerde ploeterend en steunend een meerdaagse junglewandeling zo snel en goed mogelijk tot een einde te brengen, terwijl de andere helft spelletjes probeerde te winnen in een ‘basecamp’, waarmee ze de boswandeling van hun familieleden aangenamer konden maken.

De dochter van Ronald de Boer vroeg zich af wat ze in vredesnaam in handen had, toen ze tijdens het uitpakken van haar kampeeruitrusting tentharingen aantrof. Verder zagen we voormalig tv-presentator/drugssmokkelaar Frank Masmeijer compleet in de war naar belangrijke informatie turen die in zijn ontbijtbord stond gegraveerd. Wat was dat nou voor een merkwaardige getallenreeks? (Coördinaten.)

Met amusementstelevisie is niets mis. Wel met de neiging van sommige programma’s om de illusie van gevaar voortdurend hemelhoog te houden. Presentator Art Rooijakkers sprak over de „genadeloze jungle” die barstte van „slangen en giftige dieren”. Dat zal best, maar onze nationale bekendheden beleven hun avonturen uiteraard niet bepaald alleen. Als zo’n slang of giftig dier ook maar enigszins dreigt te naderen, zal uit voorzorg vermoedelijk de halve Colombiaanse jungle worden ont- en/of geruimd.

Persoonlijke gesprekken

Een andere ergernis: de persoonlijke gesprekken. Dat schijnt te moeten. Van? John de Mol? Rob Jetten? Niet van de deelnemers zelf in elk geval, anders kunnen de vragen nooit zó onnatuurlijk hun monden verlaten. Gisteren vroeg de schoonzoon van Masmeijer abrupt aan twee kinderen uit het bekende Ruinerwold-gezin: „Hey, eh, hoe is het nu eigenlijk voor jullie om zo out in the open te zijn?” Ik vermoed dat de crew onophoudelijk allerlei vragen de oren in sist, in een poging laagdrempelig amusement te voorzien van meer gewicht. Maar tijdens een potje Monopoly met volslagen onbekenden (op zich al een aparte situatie) vraag je toch ook niet opeens aan iemand die net op jouw Barteljorisstraat inclusief twee hotelletjes is geland: „Zeg, hoe was dat eigenlijk, opgroeien in Epe?”

Doe je dit wel, over een jaar of dertig, dan kan er nog weleens een boeiend verhaal volgen. Gisteren werd bekend dat zo ongeveer alle gegevens van álle Epenaren waren gestolen. Journalist Abdou Bouzerda zei bij Eva dat de daders „ordinaire criminelen” of „vreemde mogendheden” konden zijn. Het prikkelde de fantasie. Vreemde mogendheden? Wat voor diabolische plannen kon Poetin hebben met de inwoners van Epe?

Later in de talkshow gebeurde iets minstens zo intrigerends. Was Bob Ross aangeschoven? Een nazaat van Marx? De broer van Grunberg? Nee, een voormalig agent van de Israëlische geheime dienst. Zo beweerde hij althans, via een stemvervormer. Interessant, maar ook vreemd. Net als zijn vermomming. Hoe zou hij tot deze look zijn gekomen? En dan met name: de wufte bos haar op zijn schedel.

Over wat de man uit Overijssel te zeggen had: „Niet te verifiëren”, sprak ex-AIVD’er Jelle Postma later bij Pauw & de Wit. Hij zei het niet, maar vond het duidelijk een sterk verhaal. Toen Jinek aan deze ‘Jonathan’ vroeg of hij ergens spijt van had: nee, want hij had nooit eigen beslissingen uitgevoerd, maar enkel die van de Israëlische „Prime Minister’s Office”.

Mocht Jonathan willen kijken naar zijn tegenbeeld, raad ik hem de gisteren uitgezonden documentaire Alles moet beter (NTR) aan. Hierin werden drie moedige twintigers geportretteerd die bleven strijden voor wat zij zagen als rechtvaardigheid. Dit deden zij niet omdat dit moest van een boek, ouder, of van de „Prime Minister’s Office”. Maar gewoon omdat ze zelf ten diepste voelden dat dit was wat goed was.