Bijna is Arsenal voor het eerst de beste van Europa, maar na strafschoppen wint tóch weer PSG

De 121ste minuut gaat in als een tot op het bot vermoeid Arsenal bij een 1-1 stand nog een corner krijgt. Het Engelse publiek veert op – het is pas de derde hoekschop voor de ploeg van Mikel Arteta. Maar liefst 27 keer scoorde Arsenal er dit seizoen uit in alle competities (28 procent van alle goals), de Londenaren zouden er zelfs speciaal wekelijks drie kwartier op trainen. Hoe symbolisch zou het zijn als Arsenal, dat zaterdagavond als underdog in de Champions League-finale tegen PSG véél langer standhoudt dan verwacht, in de allerlaatste minuut uit een corner scoort en zo voor het eerst de beste van Europa wordt?

Maar de hoekschop van Noni Madueke is niet scherp genoeg, Bradley Barcola kan wegkoppen. Wedstrijd afgelopen, strafschoppen. Keepers Matvej Saforov en David Raya krijgen instructies. Uiteindelijk hoeft die eerste niet eens een strafschop te stoppen om zijn ploeg te laten winnen: Arsenal-spelers Eberechi Eze (naast) en Gabriel Magalhães (over) missen. PSG, dat vorig jaar in de finale Internazionale vermorzelde (5-0) en dit seizoen grote indruk maakte in de halve finale tegen Bayern München, speelde verre van spectaculair, maar wint tóch weer de Champions League.

De finale werd vooraf gezien als een botsing van stijlen: PSG, de aanvalsmachine van trainer Luis Enrique die het meest dynamische voetbal van Europa speelt, tegen Arsenal, dat juist verdedigend ijzersterk is en gevaarlijk wordt in de omschakeling en uit spelhervattingen. 44 doelpunten maakte PSG dit Champions League-seizoen, maar Arsenal kreeg er maar 6 tegen.

Toch is PSG favoriet als Arsenal om 18.00 uur aftrapt in de Puskás Arena, in de Hongaarse hoofdstad Boedapest. Niet alleen omdat de club uit Parijs dit seizoen zó energiek speelt met zó veel individuele kwaliteit: voor Arsenal was de finale de 63ste wedstrijd van het seizoen, voor PSG nummer 56. Bovendien speelde een aanzienlijk deel van de PSG-spelers, onder wie het supertrio Ousmane Dembélé, Khvicha Kvaratskhelia en Désiré Doué, nog niet de helft van alle minuten in de Ligue 1.

Die luxe had Arteta niet. In de loodzware Premier League, waarin Arsenal tot en met speelronde 37 met Manchester City verwikkeld was in de titelstrijd, kon de Spanjaard niet of nauwelijks rouleren.

Compleet andere situatie

Tactische analyses in het voordeel van PSG kunnen echter al snel de prullenbak in. In de zesde minuut wil PSG-verdediger Marquinhos uitverdedigen, maar trapt tegen Arsenal-aanvaller Leandro Trossard aan. Opeens belandt de bal bij Kai Havertz, die alleen op keeper Safonov afgaat. De Duitser wacht lang, maar schiet vanuit een lastige hoek loeihard in de linkerbovenhoek: 1-0.

PSG komt in een compleet andere situatie terecht dan een jaar geleden, toen de Fransen in de finale Internazionale vanaf de eerste minuut geen schijn van kans gaven. Nu moet de ploeg van Enrique een gaatje zien te vinden tegen Arsenal, dat met de ‘pure’ verdedigers William Saliba en Gabriel Magalhães het tegenhouden tot in de perfectie beheerst.

Dat laten ze in de eerste helft zien; constant blokken de twee verdedigers schoten van PSG. Gedisciplineerd graaft Arsenal zich in, de Fransen lijken er zelf niet echt in te geloven dat ze échte kansen gaan creëren – ook Gouden Bal-winnaar Ousmane Dembélé niet. Normaal kan hij naar hartelust rondzwerven over het veld – zoals hij tegen Bayern München deed – om vervolgens doordachte passes te geven of zelf gevaarlijk te worden, met links én rechts. Maar tegen Arsenal is de ruimte er simpelweg niet. Veelzeggend is het aantal schoten op doel van PSG bij rust – slechts één – ten opzichte van het balbezit (77 procent).

Luis Enrique moet iets verzinnen, maar hij grijpt na rust nog niet in. Wel oogt PSG iets frisser: voor het eerst zijn er geslaagde dribbels van Kvaratskhelia en Doué te zien, al worden ze niet echt gevaarlijk.

Bij Arsenal groeit de hoop op de eerste Champions League-winst – in 2006 verloren The Gunners al eens een CL-finale. Een overwinning zou het meest succesvolle seizoen in de clubgeschiedenis betekenen, nadat Arsenal vorige week voor het eerst in 22 jaar de Premier League won.

Die hoop krijgt een knauw als PSG in de 62ste minuut een penalty krijgt nadat Kvaratskhelia wordt neergehaald. Dembélé schiet binnen. Teleurstellend voor Arteta is ook dat Arsenal zijn grootste wapen nauwelijks kan inzetten: pas in minuut 92 krijgt Arsenal voor het eerst een corner, terwijl ook indirecte vrije trappen spaarzaam zijn.

Ousmane Dembélé maakt de 1-1 uit een strafschop.

Foto Reuters

Rare hupjes

Ook na de gelijkmaker wordt de wedstrijd in een broeierig Boedapest niet spectaculair. Helemaal niet als PSG één voor één zijn sterspelers wisselt – Kvaratskhelia, (een hinkende) Dembélé, Vitinha.

Penalty’s moeten de wedstrijd beslissen. Eze en Gabriel missen hun strafschop na rare ‘hupjes’ in hun aanloop, PSG doet geen gekke dingen. Arsenal-spelers, onder wie de ingevallen (en voldoende fitte) Jurriën Timber, zijn in tranen. „Het is heel moeilijk te accepteren wanneer je gedurende het hele toernooi zo constant presteert”, zegt Arteta na afloop.

Toch vindt morgen in Parijs én Londen een huldiging plaats: Arsenal zal een bustour maken door het noorden van de stad om de landstitel te vieren. De euforie zal een stuk groter zijn in Parijs; PSG blijkt ook zonder mooi te voetballen een finale te kunnen winnen.