Je bleef bij Marco Borsato kijken naar de kruimel op zijn lip

 
„Ik heb me verstopt”, zegt hij, „een hele lange tijd.” Losjes houdt hij in zijn linkerhand, op een paar centimeter van zijn mond, een moeilijk te definiëren hapje vast – bruschetta, of iets anders overweldigend Italiaans dat eindigt op een klinker. Bij de „-stopt” van „verstopt” valt er een beetje beleg vanaf. Hij ziet het niet gebeuren en vervolgt: „Het was niet makkelijk.” Dan bijt hij met zijn voortanden het hapje in tweeën. De microfoon pikt een luid krakend geluid op bij de lippen van Marco Borsato.

Er volgt een halve minuut waarin Borsato met volle mond vertelt over het plezier dat motorrijden hem heeft gebracht in moeilijke tijden. Soms pauzeert hij om even krakerig verder te kauwen of snel iets weg te slikken. Eén kruimel blijft hardnekkig aan zijn vochtige onderlip plakken. Het is lastig, bijna niet te doen, om je te concentreren op dat motorverhaal. Je aandacht gaat ongewild uit naar de eetgeluiden, het malen van zijn kaken. Naar de lege pan die voor hem op tafel staat, naast een enorme ham. En naar die kruimel. Voorál naar die kruimel.

Beruchte appjes

Voor zijn rentree in de media heeft Borsato het programma Sergio in Italië gekozen, waarin chef-kok Sergio Herman met verschillende bekende gasten op culinaire reis gaat door Italië. Vijf jaar terug ging de zanger ook mee. „Nadien volgde een heel woelige periode voor hem”, zegt Herman aan het begin van deze nieuwe aflevering in een voice-over.

Zo wordt er vrij consequent gerefereerd aan de periode waarin een rechtszaak tegen Borsato liep wegens vermeende ontucht met een minderjarige: een woelige periode (voor hem), een moeilijke periode (voor hem). Maar het is bovenal een afgesloten periode, zo lijkt de boodschap te zijn. Na Borsato’s vrijspraak nam Herman hem voor zijn wedergeboorte mee naar Firenze, „het symbool van de renaissance”. Het resultaat was al te zien op Belgische televisie en wordt hier zaterdagavond uitgezonden op SBS6.

Vorige week gonsde het in Nederlandse talkshows alvast van hernieuwde Borsato-discours. Was Sergio in Italië nou de meest logische keuze voor deze comeback? Het lag voor de hand dat chef-kok Sergio Herman gezellig bruschetta ging eten met Marco Borsato en hem niet kritisch zou bevragen.

Maar móést dat laatste überhaupt, vroeg Albert Verlinde zich vorige week woensdag af aan de desk van RTL Tonight. „Ik heb wel de afgelopen dagen, toen de pers behoorlijk losging – ‘lafbek’, heb ik zelfs horen zeggen over Borsato – bij mezelf gedacht: maar wat wil je hem dan vragen? Hij is niet veroordeeld, hij is vrijgesproken.” In programma’s als Shownieuws werd die mening breed gedeeld. Borsato was vrijgesproken en dat hij „kapot was gemaakt” was dus onterecht. Tijd om hem weer te omarmen.

Maar dat de rechtbank een aanklacht onvoldoende bewezen acht, betekent niet dat de aangeklaagde niets verkeerds kan hebben gedaan. Met name Angela de Jong bleef bij Pauw & De Wit fijntjes wijzen op de berichten die Borsato aan een minderjarig meisje stuurde, over zelfbevrediging, over haar mooie billen. Ook naast Verlinde aan tafel herinnerden gasten zich die beruchte appjes. „Er zijn toch zaken die misschien niet juridisch een straf opleveren, maar toch onfatsoenlijk zijn”, zei royaltyjour­na­list Josine Droogendijk. Zij kon niet meer naar Borsato-hitjes luisteren zonder aan die appjes te denken. „Dat is prima”, zei Verlinde, „dat is aan jou. Maar dat betekent wel eigenlijk dat je zegt: als iemand verdacht is, is-ie ook veroordeeld.”

Dat was niet wat ze had gezegd, maar er was geen tijd om daarbij stil te staan. Verlinde moest het nu hebben over het volgende onderwerp: de staat van de stembanden van Borsato.

Minst smakelijke shot

Die doen het in ieder geval nog goed genoeg om te kletsen met vriend Sergio, blijkt in Sergio in Italië. Veel interessanters dan dat valt er eigenlijk niet over de aflevering te zeggen. Herman noemt Borsato „lieverd” en wil een keer of drie weten hoe die moeilijke periode toch voor hem is geweest. Heel moeilijk, zegt Borsato dan. Herman vraagt nooit door, ook niet als Borsato dingen zegt waar je heel makkelijk een vervolgvraag op kunt stellen. Denk aan zinnen als: „Ik ben er weer, want ik voel eindelijk mijn mooie ik weer.” Of: „In de flipperkast van het leven heb ik wel de kanten geraakt.” Of: „Ik voel gewoon dat ik het randje van de postzegel te pakken heb.” Daarop kun je vragen: waar bedóél je toch? Maar Herman doet het niet. Hij voert zijn gast nog een plakje ham en zegt: „Ik heb zo vaak aan jou gedacht.”

Het doel van de reis die het tweetal maakt is ook niet om tot nieuwe inzichten te komen, maar om perfecte gelato te maken. Dit is leuk voor de twee mannen maar heel slecht nieuws voor de misofone medemens. Een aanzienlijk deel van de aflevering heeft minstens een van de heren een volle mond (en het weerhoudt ze er niet van om door te praten). Telkens als je denkt dat het minst smakelijke shot achter de rug is, vinden Herman en Borsato ergens nog een bak roomijs of een nieuw ingrediënt en verschijnt er weer een tong in beeld. „Je proeft bijna het vet op de lippen”, zegt Herman na een flinke slok volle melk. Dat smaakt waarschijnlijk lekkerder dan dat het oogt. Of klinkt.

Voor Borsato’s eigen levensvreugde is dit programma misschien een verstandige keuze geweest om zijn comeback in te maken, maar de vieze associaties bij zijn naam heeft hij er niet mee verholpen. Zaterdagavond geldt dus het volgende kijkadvies: wordt u warm van zichtbare etensresten op de vlezige lippen van mannen van middelbare leeftijd? Dan is Sergio in Italië: Marco 2026 een absolute must see. In alle andere gevallen: sla deze maar even over.