Jeugdzondenvergiffenis

Soms haalt dorpsnieuws de landelijke kranten. Zoals het conflict op het Amsterdamse Borneo-eilandje waar een treurig boos woonbootechtpaar het voor elkaar heeft gekregen om een zeer populaire zwemsteiger ingekort te krijgen, omdat zij bij mooi weer last hebben van de zwemmende kinderen naast hun boot. 

Er zit echter ook een vrolijk kantje aan dit Rijdende Rechternieuws. Het ziedend zure setje, dat volgens de buren met hun gemekker al jaren de gruwel van de buurt is, verhuurt de boot ook als bed and breakfast. Op de website vertellen ze hoe lekker rustig het plekje is. Dat je er heerlijk kunt relaxen na een zware dag in de drukke binnenstad. Tijdje geleden prezen ze ook nog het heerlijke zwemwater naast hun schone schip. Dat regeltje hebben ze inmiddels geschrapt. Ik denk op advies van hun advocaat. Misschien wel Geert-Jan toen hij nog niet geschorst was.

Ik krijg de neiging om die boot een weekje te huren en hem dan op een of andere, onvindbare plek te leggen. Gewoon om te pesten. Terug-treiteren noemen we dat. 

Nee, natuurlijk doe ik dat niet. Inmiddels ben ik een beschaafde pensionado met meer dromen dan daden. Maar vroeger had ik dit klusje graag geklaard. En dan had ik dat nu een jeugdzonde genoemd. 

Jeugdzonde. Wat een heerlijk woord. Een vriend van mij noemt zijn vrouw zo. Zij hem trouwens ook. 

Of ik veel jeugdzonden heb? Een paar, die ik graag voor mezelf hou. Die deel ik dus met niemand.

Nu moet u niet meteen denken dat ik Nelson Mandela, die na bijna 28 jaren ondraaglijke gevangenschap vrijkwam, ooit het speechen heb belet door samen met een aantal doodenge Zuid-Afrikaanse nazi’s rotzooi te trappen en voor zijn ogen de ANC-vlag te verbranden. Maar dat is ook geen jeugdzonde. Dat is gewoon crimineel gedrag. 

Als je dat geflikt hebt dan ben je gewoon een doodeng kereltje dat zolang en zoveel mogelijk gemeden moet worden. In welke functie dan ook. Ja, ik heb het over de dappere Donald Pols, die deze jeugdzonde tijdens zijn vorige schnabbeltje gewoon aan zijn werkgever Milieudefensie verteld heeft. Zonder dat iemand van die principiële klimaatfanatici daar moeilijk over deed. Vanaf dat moment was Pols natuurlijk wel chantabel en na zijn psychotische overstap naar Tata Steel werd dat nieuws via deze krant bekend en hebben de roestige ijzerboeren hem er meteen uit geflikkerd. Typisch Tata: als iets krom is dan buigen ze dat meteen recht. 

Wat is een jeugdzonde? Aantjes bij de SS? Halbe Zijlstra die zichzelf bij Poetin hallucineerde? Johan Derksen die een kaars in de doos van een stomdronken vrouw stak? Misschien zijn er tientallen jaren geleden wel corpsballen geweest die hun vriendinnen drogeerden om er daarna met het hele dispuut dampend overheen te gaan. Of bestond dat toen nog niet? Misschien hoort dat meer bij de huidige beschaving. Net als de baas van de website Motherless, die ontkende dat hij deze smeerlapperij van gedrogeerde dames die misbruikt werden op zijn site zette. Achteraf blijkt dat waar. Zijn medewerkers plaatsten overigens wel kinderporno. Dat is toch ook een soort jeugdzonde? Of zijn misbruikte peuters geen jeugd? 

De meeste jeugdzondaars mogen door. Aantjes is natuurlijk dood, maar Halbe duidt regelmatig politici aan een brave talkshowtafel en De Snor brabbelt avond aan avond alsof er nooit iets gebeurd is. 

Kanye West zijn jeugdzonden zijn hem ook vergeven. Hij zwaaide met nazisymbolen (die hij misschien wel geleend had van dappere Donald Pols), maakte een lied met de titel Heil Hitler en verkocht kleding met hakenkruizen. In elk geval hebben de 80.000 fans, die hem dit weekend in de Gelredome zien en horen, het hem vergeven. Of ze brullen zachtjes ingetogen mee.

Ik begon deze column met de onbegrijpelijke verminking van een zwemsteiger. Twee dictators die een buurt hun wil opleggen. In mijn ogen een zonde tegen de jeugd, die plezier zoekt in hun veel te hete stad. Dat wegslepen van die boot was uiteraard een grapje. Waar ik hem in gedachten heen gebracht zou hebben? De Straat van Hormuz.