Laarzen aan, koeien de wei in, ligboxen schoonmaken: op de boerderij gaat het werk door

21 uren geleden 2

Twee speelgoedtrekkertjes staan voor de stal, het rode plastic is verschoten door de zon. Binnen staan de koeien in het gele avondlicht; een paar koeienogen kijkt nieuwsgierig de camera in. Door het middenpad van de stal loopt Rudi, de broer van fotograaf Wouter de Wilde.

Wouter (25) en zijn broer Rudi (28) groeiden op tussen de koeien. Als kinderen reden ze met de trekkertjes over het erf, nu rijdt Rudi op een echt exemplaar tussen de stallen en weilanden. Hij werkt samen met hun ouders op de boerderij in het Twentse Enter, die al vier generaties in de familie is. Stap voor stap neemt Rudi de melkveehouderij over. „Sinds hij kon praten, zegt hij al dat hij boer wilde worden”, vertelt Wouter.

Foto’s Wouter de Wilde

Voor Wouter lag dat anders. Hij ging naar Zwolle om fotografie en journalistiek te studeren. Na zijn studie keerde hij terug naar het ouderlijk huis. Niet omdat de stad hem niet beviel, maar omdat hij de ruimte en vrijheid van het platteland miste. „Als ik hier de deur uit loop, loop ik letterlijk de natuur in. Tussen de bomen, tussen het gras, tussen de dieren.” Hij springt geregeld bij op de boerderij, maar wist dat hij het familiebedrijf niet wilde overnemen. „Ik vind het echt wel mooi om hier te helpen, maar ik hoef niet 24/7 boer te zijn.”

Wouter volgde zijn broer een paar lange zomerdagen tijdens het werk op de boerderij. Opstaan, blauwe overall en rubberlaarzen aan, naar de stal. De koeien de wei in laten, de melkrobot controleren, de ligboxen schoonmaken, de kalfjes hun warme melk geven. Bij de vleeskoeien kijken die verderop in het hoge gras staan, het voer aanschuiven met het bijna antieke trekkertje dat nog van hun overgrootvader is geweest.

Foto’s Wouter de Wilde

De boerderij is bekend terrein, maar juist die vertrouwdheid maakte het fotograferen moeilijk, zegt Wouter. „Als ik ergens anders een reportage maak, word ik verrast door dingen. Dit ken je allemaal al, dus je moet opnieuw leren kijken.” Het was ook wennen om achter zijn broer aan te lopen zonder mee te helpen. „Je loopt opeens over het erf met je handen in je zakken, of nou ja, met je handen aan de camera.”

Boeren betekent ook omgaan met onzekerheid, zegt Wouter. „Met alle uitdagingen die er nu zijn, moet je er echt volledig voor willen gaan.” Zijn ouders hebben de afgelopen jaren geïnvesteerd in een toekomstbestendig bedrijf, met natuurgrond en een moderne stal. Toch weten ook zij niet wat het stikstofbeleid precies voor hun boerderij gaat betekenen. „Zolang je daar geen antwoord op hebt,” zegt Wouter, „ga je maar gewoon door.”

Want de koeien moeten gemolken, de stal schoongemaakt, de kalfjes gevoerd. „Mijn broer kan zich niets anders voorstellen”, zegt Wouter. „Dit is gewoon wat hij wil doen.”