Nieuwe Starship-reus vliegt de ruimte in: dit maakt de V3 zo’n gamechanger voor NASA’s maanmissie

SpaceX heeft met succes de gloednieuwe Starship V3 gelanceerd, de krachtigste raket uit de geschiedenis van het bedrijf. De twaalfde testvlucht verliep vlekkeloos en brengt NASA’s droom om met dit ruimteschip astronauten naar de maan te brengen een enorme stap dichterbij.

Het is een gedenkwaardige dag voor de ruimtevaart. SpaceX heeft op vrijdag 22 mei 2026 met succes de eerste testvlucht uitgevoerd met de Starship V3, een kolossale en sterk verbeterde versie van het ruimteschip dat uiteindelijk mensen naar de maan en Mars moet brengen. De lancering vanaf lanceerplatform 2 op Starbase in Texas markeert het begin van een nieuw tijdperk.

Een beest van een raket op het lanceerplatform

De voorbereidingen voor deze historische vlucht waren al dagen in volle gang. Op 20 mei werden de Starship V3 en zijn Super Heavy-booster voor het eerst samen naar het platform gereden voor de laatste tests. Deze nieuwe generatie voertuigen is van top tot teen vernieuwd, aangedreven door de volgende evolutie van de krachtige Raptor-motor. Het gevaarte dat daar op het Texaanse lanceerplatform stond, is met zijn 124,4 meter het langste en krachtigste lanceersysteem ooit gebouwd.

De volledig geïntegreerde Starship V3 en Super Heavy V3 booster op lanceerplatform 2 in Starbase, Texas, voorafgaand aan de lancering, na het uitrijden en integreren van de stack. Foto: SpaceX

Succesvolle lancering, satellietuitzetting en splashdown

Het startvenster voor de lancering opende op 22 mei om 17:30 uur lokale tijd. Enthousiastelingen van over de hele wereld keken live mee hoe alle 33 Raptor 3-motoren tot leven kwamen en de reusachtige raket zich van de aarde losmaakte . De 12e testvlucht verliep niet vlekkeloos, maar toonde wel de robuustheid van het nieuwe systeem.

De lancering van Starship Flight Test 12 in foto’s. Foto’s: SpaceX

Een video van de livestream toont het adembenemende moment van de liftoff, waarbij de raket op een kolom van vuur de lucht in schoot.

Kort na de lancering viel één motor van de Super Heavy-booster uit, gevolgd door problemen tijdens diens boostback burn, waardoor de booster een harde landing maakte in de Golf van Mexico in plaats van een gecontroleerde splashdown. Dit was binnen de testparameters omdat het de eerste vlucht van een significant vernieuwd voertuig betrof. De bovenste trap, Starship ‘Ship 39′, verloor eveneens de werking van één van zijn zes motoren, maar compenseerde dit door de overige motoren langer te laten branden en bereikte alsnog de beoogde suborbitale baan.

De booster komt los van de bovenkant ‘Starship’ en vervolgt zijn stuwing tot op bijna orbitaal. Foto’s: SpaceX

In de ruimte voerde Starship zijn belangrijkste missie uit: de uitzet van maar liefst 22 objecten. Het betrof 20 Starlink-testsatellieten, qua formaat gelijk aan de volgende generatie Starlink V3-satellieten, en twee speciaal aangepaste Starlink-satellieten. Dit was een flinke sprong ten opzichte van eerdere testen met 8 of 10 testsatellieten. De twee gemodificeerde satellieten hadden een unieke inspectietaak: ze waren uitgerust met camera’s en scanden vanuit de ruimte het volledige hitteschild van Starship. De beelden werden realtime teruggestuurd naar de missieleiding. Op het hitteschild zelf waren enkele tegels opzettelijk wit geverfd om ontbrekende tegels te simuleren en als visueel ijkpunt te dienen. Deze volledig nieuwe inspectiemethode is de eerste stap naar een geautomatiseerd onderhoudsproces, waarmee SpaceX de herbruikbaarheid en snelle omlooptijd van het ruimteschip wil waarborgen. Alle 22 uitgezette objecten bevonden zich op dezelfde suborbitale baan als Starship en zouden uiteindelijk kort na de test in de atmosfeer verbranden.

Na deze succesvolle test begon Starship aan zijn terugkeer. Het ruimteschip voerde complexe manoeuvres uit, waaronder een test die de structurele limieten van de achterste vleugelkleppen opzocht en een dynamische kantelbeweging om het toekomstige landingstraject richting Starbase te simuleren. De missie werd afgesloten met een geslaagde ‘belly-flip’-landingsmanoeuvre en een gecontroleerde splashdown in de Indische Oceaan . Deze landing was het bewijs dat het nieuwe Starship V3-ontwerp in staat is om een missie van begin tot eind te volbrengen.

Een cruciale rol in NASA’s Artemis-maanmissies

Het succes van deze vlucht is niet alleen een overwinning voor SpaceX, maar heeft ook directe implicaties voor NASA’s Artemis-programma. De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie is van plan een speciale maanlander-versie van Starship te gebruiken om astronauten naar het oppervlak van de maan te brengen. Dit moet gebeuren tijdens de Artemis IV-missie, mogelijk al in 2028, als onderdeel van het Human Landing System (HLS)-programma. De robuuste en herbruikbare Starship V3 wordt gezien als hét voertuig dat een duurzame menselijke aanwezigheid op de maan mogelijk kan maken.

Een routineklus voor de toekomst

Met deze twaalfde vlucht – en de zesde succesvolle – zet SpaceX een nieuwe standaard. Het uiteindelijke doel is om van lanceringen met gigantische raketten een routineklus te maken. Door beide rakettrappen te hergebruiken en de productie op te schalen, moeten de kosten drastisch omlaag en  de mogelijkheden voor bemenste ruimtevaart enorm omhoog. Deze eerste succesvolle test van de V3-generatie is dan ook méér dan een geslaagde proef. Het is de concrete start van een ruimteschip dat uiteindelijk een vloot zal vormen, klaar om niet alleen vracht, maar ook de volgende generatie ontdekkingsreizigers naar hun bestemming te brengen, voorbij de maan.

Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast: