Slumber My Darling

Wandelen met mijn vrouw gaat vaak beter dan praten. Op zo’n wandeling is altijd iets te zien dat geen taal nodig heeft. Bijvoorbeeld laatst die moedereend die met haar vijf gave kindjes stilletjes en roerloos vanaf de kaderand naar het water zat te kijken. Ik maakte er meteen zo’n foto van die later nooit helemaal het gevoel kan oproepen dat je op het moment zelf onderging.

Praten valt ons moeilijker omdat we niet meer dezelfde taal spreken. Zij zegt veel, maar zet de woorden in een willekeurige en daardoor vaak onbegrijpelijke volgorde. Mijn zinnen zijn weer te ingewikkeld voor haar, hoe beknopt ik ze ook probeer te houden. Gelukkig raken we elkaar nog steeds graag aan, wat veel goedmaakt.

Na terugkomst op haar kamer in het verpleeghuis zocht ik op mijn mobieltje wat muziek op. Een lezer had me een tip gegeven over een artiest van wie ik nog nooit had gehoord: Stephen Foster (1826–1864), ook wel de vader van de Amerikaanse muziek uit de negentiende eeuw genoemd. Hij is de schrijver van zo’n tweehonderd songs die voor een deel nog steeds bekend zijn, zoals Oh! Susanna, Hard Times Come Again No More, Beautiful Dreamer, Swanee River, My Old Kentucky Home, Jeanie with the Light Brown Hair. Foster stierf straatarm, want met liedjes viel toen nog niet veel te verdienen.

Toen ik me in zijn werk verdiepte, ontdekte ik ook een slaapliedje van hem met een weemoedige melodie en pakkende tekst: Slumber My Darling. Ik hoorde het in een perfecte uitvoering door de zangeres Alison Krauss, de cellist Yo-Yo Ma en de violist Mark O’Connor. De stem van Krauss klinkt zéér teer, de cello en de viool doen de gevoelige rest. Je kunt het kitsch noemen, maar daarmee doe je de artiesten én jezelf te kort.

Enzovoorts. Kortom, die moeder en haar eendjes die we die middag hadden gezien, zouden het zó kunnen meezingen. Ik liet het mijn vrouw horen, ze luisterde met gesloten ogen en toen ze me daarna aankeek wist ik weer dat een goede melodie nog meer vermag dan een goedwillende man. Daarom leek het me een verstandig idee om het refrein samen nog enkele malen, zo goed en zo kwaad als het ging, luidkeels te herhalen. Probeer het ook eens, als het thuis even niet meezit.