Stoot de Hugo Spritz de Aperol Spritz van de troon?

Het is een milde zomeravond in een Italiaanse kustplaats. Na een dag op het strand strijk je opgefrist neer op een terras. De zon staat laag, de zee schittert in de verte. Voordat je ’s avonds een restaurant induikt, neem je eerst nog een aperitief. Olijven, brood met olie en gezouten noten verschijnen op tafel. En natuurlijk een drankje – eentje dat onlosmakelijk is verbonden met de aperitivo-cultuur. Die bitterzoete, feloranje coupe: de Aperol Spritz. 

De Aperol Spritz bestaat uit Aperol-likeur van Campari (omzet: 3,3 miljard dollar), prosecco, bruiswater en een schijfje sinaasappel. In de categorie spritzen (alcoholische aperitieven) is de Aperol al jarenlang de koning. Maar deze zomer is het drankje van de troon gestoten, en wel door de Hugo Spritz, aldus The New York Times. De Hugo Spritz, die bestaat uit droge prosecco, vlierbloesemlikeur, bruisend water, munt en een schijfje citroen, verscheen de afgelopen twee jaar op steeds meer cocktailkaarten. Inmiddels heeft de populariteit een hoogtepunt bereikt in de Verenigde Staten en Engeland.

Het van oorsprong Cubaanse Bacardi (maakt geen omzet bekend) probeert de vlierbloesemlikeur St-Germain naarstig te verbinden aan de Hugo Spritz. Dat doet het merk onder meer door te investeren in een grote social media-campagne en celebrity marketing. Deze strategie lijkt zich uit te betalen: de verkoop van St-Germain groeit deze zomer sneller dan die van Aperol, schrijft de Financial Times.

Hoewel de jaarverkopen van 2025 nog ver achterbleven bij Campari’s Aperol (435.000 kisten St-Germain versus 8,8 miljoen kisten Aperol), groeide de vraag naar de vlierbloesemlikeur de afgelopen drie maanden met 40 procent, blijkt uit cijfers van NielsenIQ, geciteerd in de FT. In diezelfde periode daalde de vraag naar Campari’s Aperol met 4 procent. 

Bedacht door barman in Zuid-Tirol

De Hugo Spritz werd naar verluidt bedacht in het begin van de jaren 2000, door barman Roland Gruber in Zuid-Tirol (Alto Adige, op z’n Italiaans). Dat de cocktail daar is ontstaan is niet verrassend: het berggebied in Noord-Italië is rijk aan bloemen, kruiden en planten waarmee families al decennialang hun eigen dranken maken. Oorspronkelijk voegde Gruber een citroenmelissesiroop toe aan de spritz, maar die werd later vervangen door vlierbloesemlikeur, omdat die beter verkrijgbaar is. Het drankje kreeg eerst de naam Otto Spritz, maar werd veranderd naar Hugo Spritz omdat Gruber dat beter vond klinken.

De Hugo Spritz-trend lijkt voorzichtig naar Nederland te waaien: de zoekacties naar het recept zijn op de website van Gall & Gall verdubbeld ten opzichte van vorige zomer, aldus een woordvoerder van de slijterij. Hoewel Aperol nog altijd veel wordt verkocht, stijgt ook de verkoop van vlierbloesemlikeuren. Ook bij de online slijterij Drankgigant.nl groeit de populariteit van de categorie: de verkoop ligt volgens een woordvoerder ongeveer 25 procent hoger dan drie jaar geleden.

Nu denk je misschien: is de Hugo Spritz hetzelfde als de Hugo die je al sinds jaar en dag in de Nederlandse supermarkt koopt? Je weet wel, de zoete drank die qua smaak wat weg heeft van Jip-en-Janneke-kinderchampagne. De drank die jongeren achterover tikken voordat ze naar hun eerste huisfeestje gaan.

Die smaak is over het algemeen hetzelfde, beaamt Martin Eisma (34), barman bij cocktailbar Sins of Sal in Amsterdam. Al is de Hugo Spritz een meer verfijnde versie: waar een goede Hugo Spritz op het terras vlierbloesemlikeur en een droge prosecco bevat, bestaat de Hugo uit de supermarkt meestal uit een mousserende wijn met vlierbloesemsiroop. 

Het drankje is verfrissend op een warme dag, door de munt en het citroenpartje, en niet zo zwaar omdat het een relatief lage hoeveelheid alcohol bevat – 9 procent per glas tegenover 11 procent per glas Aperol. Maar het is vooral erg zoet, zegt Eisma. „Precies waar Amerikanen en Engelsen van houden.”

Nederlanders zijn ook zoetekauwen. Vlierbloesemsiroop is dan ook een gevestigd ingrediënt in de cocktailwereld. „Maar als iets alleen zoet is vinden Nederlanders het niet lekker”, zegt Eisma. „Er moet ook een zuurtje of een bittertje zijn. Een Aperol Spritz is ook mierzoet, maar heeft daarnaast die verkwikkende bitterheid die voor meer complexiteit zorgt.”

Daarnaast geldt: Nederlanders zijn niet zo avontuurlijk en zoeken naar herkenning, aldus Eisma. Daarom denkt hij dat de Hugo Spritz de Aperol Spritz niet snel zal vervangen in Nederland: „De Aperol is zo ingesleten in de aperitivo-cultuur.” De associatie met de zomer is ermee verweven. Aperol-moe is Eisma soms wel. „Ik denk dat Nederlanders, als ze de Aperol links laten liggen, eerder neigen naar nog bitterdere drankjes, zoals een Cynar Spritz [een aperitief met een bittere kruidenlikeur]. Maar de Hugo Spritz is ook een leuk alternatief.” 

Een alternatief dus, voor wie van zoet en fris houdt. Volgens Eisma is er voorlopig nog geen nieuwe ‘koning van de spritzen’. „De strijd om de eerste plaats op de spritzladder is vooral een commerciële. Welk drankje uiteindelijk ‘wint’, is een kwestie van wie het hardst roept.” Bacardi’s St-Germain doet dat door te investeren in Game of Thrones-ster Sophie Turner als ambassadeur. Campari’s Aperol zet eveneens in op vertegenwoordigers van het merk, en blijft tegelijkertijd varen op de al jarenlang gevestigde populariteit.