James Webb richt zijn gouden spiegel op de Carinanevel en onthult een kosmische ‘schatkist’ vol piepjonge sterren die zich een weg banen door stof en gas.
De James Webb-ruimtetelescoop heeft opnieuw een spectaculaire blik gegund op de Carinanevel, het immense stervormingsgebied op slechts 7.500 lichtjaar afstand in ons eigen Melkwegstelsel. In de nieuwste foto, de ‘Picture of the Month‘ van ESA en NASA, zien we een wervelende scène van gloeiend gas en stof. Het middelpunt wordt gevormd door een bijzonder object dat de ‘Schatkist’ is gedoopt: een eenzame gaswolk die met zijn opengebarsten vorm inderdaad aan een kist doet denken.
De nieuwste ‘Picture of the Month’ van de James Webb-ruimtetelescoop toont de ‘Schatkist’ in de Carinanevel. De dichte, stoffige wolk lijkt op een geopende kist en herbergt een cluster van ongeveer zeventig jonge sterren. De gloed van binnenuit wordt zichtbaar gemaakt door Webb’s nabij-infraroodcamera (NIRCam). Foto: ESA/Webb, NASA & CSA, M. Reiter, M. H. Özsaraç. Klik hier om de foto zoombaar te openen, hier om deze als printbaar .tiff-bestand te downloaden (527 MB), hier als .jpg-bestand voor je bureaublad (4 MB) of hier om deze te openen in de ESASky viewer.Een opengebarsten kist vol jonge sterren
De Schatkist valt in de astronomische categorie van komeetvormige globulen, geïsoleerde wolken van gas en stof met een dichte kop en een lange, uitzwaaiende staart. Waar de meeste van deze wolken aan kometen doen denken, koos deze voor een speelsere gedaante. Maar wat de kist werkelijk bijzonder maakt, is de inhoud. In plaats van goud of juwelen herbergt hij een compacte cluster van tientallen jonge sterren, waarvan Webb’s nabij-infraroodcamera (NIRCam) de innerlijke gloed zichtbaar maakt.
De cluster telt naar schatting ongeveer zeventig sterren, waaronder een zeldzame O-type ster die bijna negentien keer zo zwaar is als onze eigen zon. Met een geschatte leeftijd van 1,3 miljoen jaar – eerdere schattingen kwamen op nog geen 100.000 jaar – zijn deze sterren nog ware baby’s in kosmische termen. Ze zijn dan ook nog diep ingebed in het stof, met om zich heen protoplanetaire schijven waar ooit planeten kunnen ontstaan.
Wil je niets van Scientias missen? Voeg Scientias toe als voorkeursbron op Google dan zie je al onze verhalen!
Een wereld van kosmische sculpturen
De Carinanevel is een vertrouwd onderwerp op Scientias, en niet zonder reden. Het is een waar universum voor de telescopen, dat we eerder zagen als mystieke bergen en als een adembenemende kraamkamer. De nieuwe Webb-foto vormt een fascinerende aanvulling op die verzameling, en laat een ander gezicht van hetzelfde gebied zien. Eerder legde de Hubble-ruimtetelescoop al eens een iconisch detail van deze nevel vast, de zogeheten ‘mystieke bergen’ van stof en gas. Ook de James Webb-telescoop richtte zich al bij zijn ‘first light’-opnamen op de Carinanevel, met een adembenemend beeld van diezelfde kosmische bergen. De Europese Zuidelijke Sterrenwacht (European Southern Observatory, of ESO) droeg acht jaar terug ook al bij met infraroodbeelden vanaf grondtelescoop VISTA (zie tevens hieronder), die door het stof heen keken en de enorme omvang van deze stellaire kraamkamer onthulden met bijna vijf miljoen afzonderlijke bronnen van infraroodlicht. De nieuwe Webb-foto vormt een fascinerende aanvulling op die verzameling, en laat een ander gezicht van hetzelfde gebied zien. Een selectie eerdere foto’s:
Deze groothoekopname van de Carinanevel is gemaakt met de VISTA-infraroodtelescoop van ESO in Chili en werd gepubliceerd in 2018. Door infraroodwaarnemingen kon de telescoop door het hete gas en donkere stof heen kijken, waardoor ontelbare pasgeboren en stervende sterren zichtbaar worden, waaronder de opvallende dubbelster Eta Carinae boven de punt van het V-vormige stofcomplex. Foto: ESO/J. Emerson/M. Irwin/J. Lewis
Deze groothoekopname toont de grote Carinanevel (NGC 3372), gemaakt door astrofotograaf Harel Boren in 2013. Het beeldveld is groter dan de volle maan aan de hemel en beslaat meer dan 100 lichtjaar van de nevel en haar omgeving. De nevel herbergt jonge, extreem zware sterren, waaronder de raadselachtige variabele ster Eta Carinae met meer dan honderd zonsmassa’s, te zien als de helderste ster vlak onder de stoffige Sleutelgatnevel (NGC 3324). Foto: Harel Boren/CC BY-SA 4.0
Deze iconische opname van de Hubble-ruimtetelescoop toont een toren van koud interstellair gas en stof in de Carinanevel. De zuil, die ook wel de ‘Mystieke Bergen‘ wordt genoemd, is drie lichtjaar hoog (een flinke zoom ten opzichte van de eerdere foto’s) en dient als kraamkamer voor nieuwe sterren. De kleuren in deze samengestelde afbeelding komen overeen met de gloed van zuurstof (blauw), waterstof en stikstof (groen) en zwavel (rood). Foto: NASA, ESA, Hubble 20th Anniversary Team en Mario Livio (STScI)
Een vergelijking van twee opnames van de Carinanevel. Links is de afbeelding gemaakt met de Blanco-telescoop in 2015, rechts de nieuwe, haarscherpe opname met de 8,1-meter Gemini-telescoop die gebruikmaakt van adaptieve optica. Het beeld toont het westelijke deel van de nevel, ook bekend als de Westelijke Muur. Afbeelding: Patrick Hartigan (Rice University), bewerking: Patrick Hartigan, Travis Rector (University of Alaska Anchorage), Mahdi Zamani en Davide de Martin
Deze adembenemende opname van de James Webb-ruimtetelescoop toont een detail van de Carinanevel, bekend als de ‘Cosmic Cliffs‘. Dit specifieke beeld heeft een diameter van ongeveer 16 lichtjaar in ongekend detail, cadeau aan de wereld als ‘first light’ opname, net na ingebruikname dus. Op 7.600 lichtjaar afstand legde de telescoop vier jaar terug al talrijke jonge sterren vast die nog diep in hun stoffige kraamkamers verborgen zitten, terwijl de gloed van gas en stof een nieuw licht werpt op dit dynamische stervormingsgebied. Foto: NASA, ESA, CSA en STScIWe schreven vaker over dit onderwerp, lees bijvoorbeeld ook Mystieke bergen met piepjonge sterren in de Carinanevel of Astronomen maken adembenemend mooie foto van een kosmische kraamkamer.
Een sturende kracht net buiten beeld
De iconische vorm van de Schatkist is niet aan zichzelf te danken. Slechts 39 lichtjaar verderop, net buiten het gezichtsveld van deze foto, ligt Eta Carinae (zie onder). Dit stersysteem, dat minstens twee sterren telt, is met een massa van circa 100 zonsmassa’s en een helderheid van vijf miljoen maal onze zon de absolute koploper in de nevel. De intense straling en krachtige sterrenwind van deze stellaire reus, samen met die van de nabijgelegen open cluster Trumpler 16 (zie onder), zijn verantwoordelijk voor de huidige vorm van de Schatkist. De cluster van jonge sterren in de kist zelf helpt intussen ook mee van binnenuit aan het wegblazen van het stof.
Deze adembenemende opname van de Hubble-ruimtetelescoop toont de reuzenster Eta Carinae, één van de meest massieve en helderste sterren in de Carinanevel, zelfs van heel de Melkweg. De bipolaire gas- en stofwolken, ook wel de Homunculus-nevel genoemd, zijn het resultaat van een gewelddadige uitbarsting rond 1843, waarbij de ster bijna evenveel licht uitstraalde als een supernova maar de explosie wist te overleven. De twee lobben en de dunne equatoriale schijf bewegen zich met een snelheid van ongeveer 1 miljoen kilometer per uur van de ster vandaan, die in de komende jaren wel eens veel feller kan gaan schijnen. Foto: Nathan Smith (University of California, Berkeley) en NASA
Een eerdere groothoekopname van de Carinanevel door Hubble. Rechtsonder in beeld is de jonge open cluster Trumpler 16 te zien, een broedplaats van extreem zware en hete sterren die de omgeving met hun straling beïnvloeden. Linksboven prijkt een eigenaardige nevel met de vorm van een ’trotse’ vinger die in de richting van de cluster wijst. Foto: NASA, ESA en Jesús Maíz Apellániz (Instituto de Astrofísica de Andalucía, Spanje)We schreven vaker over dit onderwerp, lees bijvoorbeeld ook Nieuwe 3D-modellen ontrafelen de gewelddadige uitbarsting van nabije ster Eta Carinae of Eta Carinae wordt komende decennia vele malen helderder.
Het geheim van de schatkist
Astronomen discussiëren nog over de volgorde van de gebeurtenissen: ontstond de cluster eerst en kreeg de wolk later zijn vorm door de invloed van Eta Carinae, of was de komeetvormige structuur er al en vormde deze de kraamkamer voor nieuwe sterren? De meest aannemelijke theorie is dat de sterrencluster zich eerst vormde in een grotere gaswolk, waarna de allesvernietigende kracht van de buitenbeentjes in de nevel het lichtere gas wegvaagde, zodat alleen de dichte Schatkist overbleef. Een uniek laboratorium voor astronomen, die met Webb bestuderen hoe jonge sterren precies hun omgeving beïnvloeden en uiteindelijk hun eigen geboortewolk doen verdwijnen.
De afgelopen decennia zijn er prachtige foto’s gemaakt van interstellaire nevels, sterrenstelsels, planeten, andere hemellichamen en in de ruimtevaart. Ieder weekend halen we een indrukwekkende ruimtefoto uit het archief. Genieten van alle foto’s? Bekijk ze op deze pagina. Heb je zelf bijzondere (astro)foto’s die je wil delen met ons? Stuur ze in via ons mailadres o.v.v. ‘Ruimtefoto’!
Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast:

22 uren geleden
4










English (US) ·