‘Een dag na hun trouwdag gingen ze naar de fotograaf – trouwkleren in een koffer’

13 uren geleden 2

„Deze foto dateert van 1963 en is gemaakt door mijn zus Tiny. Ze toont onze ouders in opperbeste stemming tijdens een ouderdag bij het CIOS in Arnhem. Mijn vader heeft een wat ruim zittend confectiepak aan, maar dat mag de pret niet drukken.

Allebei afkomstig uit een streng katholiek gezin, had hij mijn moeder begin jaren 40 bij het uitgaan van de kerk gevraagd of hij met haar mocht oplopen. ‘Nou’, had ze geantwoord, ‘als je dat zo graag wil, ga je gang!’ Liefde op het eerste gezicht was het niet. Hij zal zijn omzichtige avance zorgvuldig hebben voorbereid, want hij was een man van beleid en overleg, ook – en juist – in zijn werk als boekhouder.

Volgens mijn moeder begrepen ze elkaar goed, omdat ze beiden een moeilijke jeugd hadden. Zij vanwege een vader die door zijn alcoholverslaving maar niet wilde deugen en hij door ouders die zijn wens afwezen om een hogere studie in de handel te volgen. Midden in de oorlog trouwden ze, het regende de hele dag pijpenstelen. De fotograaf kon er door het slechte weer niet bij zijn en dus gingen ze een dag later naar hem, hun trouwkleren in een koffer. ’s Avonds waren ze te laat voor de avondklok en werden ze op straat aangehouden. Na verhoor mochten ze pas een paar uur later weg. Geëscorteerd door twee gewapende Duitse soldaten kwamen ze thuis.

Na de Bevrijding werd Ria geboren, er volgden nog acht kinderen.

Mijn vader maakte geen carrière, ook niet in de handel, hij bleef met beleid en overleg de onkreukbare boekhouder waarvoor hij in de wieg was gelegd, al vond mijn moeder dat het wel ietsje meer had mogen zijn. Als kinderen konden we ons met deze ouders in onze handen knijpen, al hield mijn vader mijn moeder voor: wie kritiek heeft op onze opvoeding, krijgt als antwoord dat we gedaan hebben wat in ons vermogen lag. Hij was een straffe roker, hij stierf in 1973 op 61-jarige leeftijd als gevolg van ernstig longemfyseem. Mijn moeder overleefde hem 37 jaar, waarvan vijf jaar in de schemer van een langzaam voortschrijdende dementie.”

Lees het hele artikel