Als je niet meer verbaasd bent over de term omvolking bij de NPO

Op een ochtend word je wakker met de tune van Goedemorgen Nederland (WNL), net als de ochtend ervoor en misschien ook de ochtend dáárvoor. Apart, eigenlijk: elke ochtend wakker worden met hetzelfde muziekje. Even moet je denken aan die film, die ene waarin de hoofdpersoon dezelfde dag opnieuw en opnieuw en opnieuw beleeft. De titel ligt op het puntje van je tong, maar dan begint presentator Frank van Leeuwen een kop uit De Telegraaf voor te lezen en vergeet je wat je je probeerde te herinneren. De kop gaat over „vreemdelingen”.

Zo’n vijftig mensen „die eigenlijk niet in Nederland mogen zijn” worden behandeld in een tbs-kliniek, hoor je Van Leeuwen zeggen, terwijl ruim 250 mensen (die eigenlijk wel in Nederland mogen zijn, vul je zelf maar even aan) op de wachtlijst staan. Die vijftig houden dus, in de woorden van presentatrice Welmoed Sijtsma, „een plekje bezet”. En best een duur plekje, ook nog!  Je hebt al vaker horen zeggen dat mensen van buiten onze huizen innamen, maar nu komen ze dus ook nog onze tbs-plekjes bezet houden. Daar sta je wel even van te kijken.

Toch blijkt ’s middags in Ongehoord Nieuws (ON!) dat Raisa Blommestijn – voorheen presentatrice, nu vaste commentator – in een waanzinnig zonnig humeur verkeert. Ergens in het land wordt namelijk al dagenlang geprotesteerd tegen een tijdelijke asielnoodopvang. „Fantastisch! Dit is wat we zouden moeten vieren”, zegt Blommestijn: „die volksopstand, waarbij veel jonge mensen steeds meer in actie komen tegen de omvolking van Nederland.” Tot je eigen verbazing ben je niet verbaasd dat het over omvolking gaat op de NPO. Je meent zoiets al eerder te hebben gezien.

Aan het begin van de avond zie je Wierd Duk tegenover Bram Moszkowicz zitten in Nieuws van de dag (SBS6), waar presentator Thomas van Groningen ook met hen het laatste tbs-nieuws wil doornemen. Je beseft ineens dat je eigenlijk al weet wat Wierd Duk en Bram Moszkowicz hiervan vinden, nog voordat ze hun mond opendoen. Je weet ook dat er een punt zal komen in de uitzending waarin Thomas van Groningen hartelijk begint te lachen om iets dat niet grappig is, en dat dat dan als volgt zal klinken: „HaÁ! HaÁ! HaÁ!” Je krijgt gelijk.

Vanaf een uur of zeven wordt je televisie overspoeld door ‘onrust’; het woord dat is gegeven aan de anti-azc-rellen. Op die rellen blijken mensen te zijn afgekomen die helemaal niet wonen in de gemeente waar de tijdelijke opvanglocatie moet komen. In dit geval is dat Loosdrecht. Om de lokale bevolking te beschermen en een veilige sfeer te creëren hebben bezorgde burgers daar onder meer stenen door de ruiten van het gemeentehuis gegooid. In de avondtalkshows proberen duiders te duiden waarom dat is gebeurd. Er is ook niet goed overlegd met de inwoners; de burgemeester had wat beter moeten communiceren.

Dat vindt De Telegraaf-hoofdredacteur Kamran Ullah ook, blijkt tegen het eind van de avond bij Pauw & de Wit (BNNVARA). Voor de balans zit hij tegenover de Volkskrant-hoofdredacteur Pieter Klok, en die zit dan weer naast een politievrouw, en die zit dan weer tegenover een demonstrant. Presentator Jeroen Pauw hoeft zelf eigenlijk niet zo veel te zeggen. Hij heeft de uitzending geopend met: „Asielopvang, daar gaan we het over hebben.” Nu legt Ullah uit wat „de kern” van het probleem is: wantrouwen van de burger in de politiek en de media. Hij begrijpt dat wel. Hij vindt het ook oneerlijk dat klimaatactivisten minder hard worden aangepakt dan anti-azc-demonstranten. De politievrouw legt uit waarom dat niet klopt. „Oké”, zegt Ullah, en daarna legt hij uit waarom hij gevoelsmatig toch gelijk heeft.

Je valt in slaap op de bank en wordt de volgende ochtend wakker met de tune van Goedemorgen Nederland (WNL), net als gister en misschien ook de dag ervoor. Even moet je denken aan die film, waarin de hoofdpersoon dezelfde dag opnieuw en opnieuw en opnieuw … Dan begint de presentator over vreemdelingen.