Bluswatertranen

Al een tijdje ben ik een zogenaamde pensionomade, oftewel een oudere man zonder vaste woon- of verblijfplaats. Als het aan mij ligt blijft dat nog even zo. Zeker nu ik gelezen heb dat er in de Nederlandse supermarkten stroopwafels met kaas worden verkocht. Een gegronde reden om nooit meer een voet op vaderlandse bodem te zetten. Van mij mag de mensheid nu echt stoppen. Een massale suïcide is volkomen gerechtvaardigd. Stroopwafels met kaas. Welke eenzame welvaartsviespeuk heeft deze smeerlapperij verzonnen? De dorpsgek van Gouda? 

Of is het een manier om iets aan ons nationale migrantenprobleem te doen? Dat het recept uit het Volendamse keukentje van blonde Mona komt. Dat ruig rechts deze rommel in de lege magen van de vluchtelingen gaat splitsen tijdens een of andere vage inburgeringscursus. Ik vrees dat die arme gelukzoekers na een voorzichtig hapje onmiddellijk naar hun rubberbootjes in de Loosdrechtse Plassen sprinten en keihard terugroeien naar hun verwoeste thuislanden. 

Er is ook goed nieuws. Heerlijk om te lezen dat de gezellige omroep Ongehoord Nederland in financieel zwaar weer zit. Ze hebben acht ton aan advocaten moeten betalen om hun onderlinge geschilletjes uit te vechten. Zelfs Marco Borsato weet dat dat advocatenvolk niet goedkoop is. Toen hij deze week de uiteindelijke rekening van de Knoopsjes kreeg lazerde hij spontaan van zijn fiets.  

Ook best jammer als dat sympathieke bruinhemdenomroepje, dat bij ons thuis FC Plasterk wordt genoemd, gaat verdwijnen. Vooral hun schuimbekkende nieuwsuitzendingen tussen de middag ga ik verschrikkelijk missen. Dat is namelijk een absolute must voor iedereen die van een beetje leedvermaak houdt. 

Dit schrijf ik op 1 mei in het Franse Aix-en-Provence waar ik een gemoedelijke demonstratie over een brede boulevard zie trekken. Op de Dag van de Arbeid hoort een linkse optocht er in Frankrijk bij. Ze lopen door dit zachtgeel geverfde stadje en roepen vooral om wereldvrede. En ze zijn uiteraard tegen extreemrechts. Beschaafde mensen dus. Aan de kop van de betoging rijdt een politieauto die het geheel stapvoets begeleidt. Ik vraag me af of de aanwezige politieagenten al weten dat ze straks met zwaar vuurwerk en straattegels worden bekogeld. Is de chauffeur van de politiewagen al op de hoogte van het feit dat zijn voertuig op zijn dak gaat en in de hens wordt gestoken? Of zijn ze hier nog niet zo ver?

Het enige dat mij tegenvalt in deze vreedzame optocht zijn de rolstoelers die zichzelf met veel moeite moeten voortbewegen. Geen van hun vrienden helpt ze vooruit door een beetje te duwen. Dat komt natuurlijk ook omdat al die rooie makkers hun spandoeken omhoog moeten houden. Maar ‘links’ betekent toch dat je de mensen met minder mazzel een beetje vooruithelpt? Of is je op een oud lakentje gekalkte protest belangrijker? Goeie vraag.

Terwijl de stoet voorbijtrekt lees ik op mijn telefoon dat we in ons land afstevenen op een serieus drinkwatertekort. De overvloed aan particuliere zwembaden is een van de oorzaken. Ieder land zijn eigen problemen. Terwijl ik verder lees denk ik dat bluswater voorlopig belangrijker is dan drinkwater.  Want ons leger oefent op dit moment bloedserieus op de ‘tactiek van de verschroeide aarde’ en volgens een generaal gaan we daar voorlopig nog wel even mee door. Ik word vrolijk van het feit dat we in ons land een heus droogteprotocol en een serieuze hoogleraar bosbranden hebben. Een paar dagen eerder las ik dat de Veluwe wekelijks vertrapt wordt door de duizenden dagjesmensen die er ieder weekend hutjemutje doorheen slakken. Dit probleem is dus in een week helemaal opgelost. 

Gister vroeg een Fransman of ik hier in de buurt een vakantiehuis heb en raadde me aan dat zo snel mogelijk te verlaten. Het bosbrandseizoen begint namelijk volgende week en kan tot zeker eind september duren. Alles gaat eraan. Hij vertelde over de voorzorgsmaatregelen van de brandweer en het leger. 

„Het wat?”, lachte ik.

„Het leger helpt blussen”, sprak de man geïrriteerd omdat ik zo hard moest lachen. 

Het blussende leger. De tranen liepen me over de wangen.