De meest perfecte én slechtste WK-voetbal ooit

Een voetbal zo glad mogelijk maken klinkt logisch. Minder oneffenheden betekent minder weerstand, dus de bal zou verder en strakker moeten vliegen. Maar tijdens het WK van 2010 bleek juist het tegenovergestelde. Diederik vertelt in de video hoe het zit:

De Jabulani was ontworpen als een extreem ronde, gladde bal. Op papier leek dat ideaal, maar in de praktijk gedroeg hij zich berucht onvoorspelbaar. Het probleem zat in de luchtstroom rond de bal. Wanneer een bal door de lucht beweegt, duwt hij luchtdeeltjes opzij. Bij een heel glad oppervlak blijven die deeltjes lang netjes langs de bal stromen. Zo ontstaat een strakke, zogenoemde laminaire stroom.

Dat klinkt goed, maar aan de achterkant laat die luchtlaag juist abrupt los. Daardoor kan de bal plotseling een duwtje krijgen naar links of rechts. Precies dat maakte de Jabulani zo grillig.

Een beetje ruwheid helpt juist. Naden of kleine oneffenheden maken de luchtstroom licht turbulent, waardoor die beter aan de bal blijft kleven en later loslaat. Golfballen gebruiken hetzelfde principe met hun putjes.

De Jabulani was dus misschien te perfect. Soms maakt een beetje imperfectie het spel juist beter.

Afbeelding bovenaan dit artikel: Marcello Casal Jr/ABr - ABr, CC BY 3.0 br, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=10817948