Het tankstation in Belgische Poppel is na een uitbreiding berekend op tanktoeristen. En toch: ‘het is hier af en toe oorlog’

Iets voor acht uur ’s ochtends komt de enige auto met Belgisch kenteken aangereden bij het tankstation in het Vlaamse dorp Poppel, direct aan de grens. Die is van Lisette van Baast (52), medewerker van het tankstation. Het bier dat ze verkoopt is van Jupiler, maar 98 procent van de ongeveer drieduizend klanten per dag is Nederlands. „De echte Belgen die van die kant komen”, en ze wijst naar achter, „gaan dáár tanken.”

Een liter Euro95 kost bij het tankstation in Poppel 1,866 euro, de maximumprijs die pomphouders sinds woensdag mogen voeren in België. Het is 9 cent lager dan dinsdag, toen Van Baast ook al „een drukke dag” draaide. Het verschil met Nederland is daarmee opgelopen tot gemiddeld 70 cent per liter, voor diesel gemiddeld 42 cent per liter.

Ook in Nederland daalden de brandstofprijzen afgelopen dagen met een aantal centen, met enige vertraging op basis van dalende olieprijzen. Die gingen omlaag, nadat de Amerikaanse president Donald Trump had aangekondigd een aanval op Iran voorlopig af te blazen.

België werkt al decennialang met een wettelijke maximumprijs. Dat moet prijsschommelingen dempen en voorkomen dat automobilisten in Nederland, Duitsland of Luxemburg gaan tanken. Hoewel België kampt met een groot begrotingstekort, richt de regering-De Wever haar bezuinigingen en belastingverhogingen niet op brandstoffen.

Nederlandse automobilisten bij een tankstation net over de Belgische grens.

Foto ROB ENGELAAR / ANP

Toen de prijzen afgelopen maart door het conflict in het Midden-Oosten handmatig werden verhoogd, zei Kamerlid Robin Tonniau van de Vlaamse PVDA in een debat dat die stijging „goed voor de begroting van de staat, maar slecht voor de begroting van de mensen” was.

De Belgische regering is in ieder geval van plan geld te verdienen aan het wegenvignet voor personenauto’s dat vanaf mei volgend jaar ingevoerd moet worden. Voor de meeste auto’s kost zo’n vignet 9 euro per dag tot 100 euro per jaar, ook voor Nederlanders.

In Nederland wordt de benzineprijs aan de vrije markt overgelaten, al heeft de overheid afgelopen jaren een accijnsverlaging telkens verlengd om de prijs iets te drukken. Dat scheelt niet genoeg om tanktoerisme te voorkomen.

Uitgebreid naar achttien pompen

Bobby van Zon (34) moet van zijn werkgever in België tanken. Hij rijdt een vrachtwagen. In de cabine hangen bordjes met Pornobob („ik heb lange tijd met een Easy Toys-trailer rondgereden) en Mr. Skittles, als ADHD’er wordt hij extra druk van die snoepjes. Snel gooit Van Zon beide tanks van de vrachtwagen vol. „Scheelt stiekem best wel in de prijs”, zegt Van Zon. In totaal gaat er 1.350 liter in, een totale kostenbesparing van ruim 500 euro.

Het tankstation is sinds de verbouwing twee jaar geleden nog beter berekend op een toestroom vanuit Nederland. Daarvoor stond medewerker Van Baast in „een kotje” en moesten klanten binnen betalen. Inmiddels zijn er achttien in plaats van tien pompen en kunnen chauffeurs buiten gelijk afrekenen. Vrachtwagens hebben een aparte pomp, waardoor ze auto’s niet meer ophouden.

De familie Van Raak, eigenaar van het tankstation, spint garen bij het tanktoerisme. Hun pompen bij de Nederlandse grens openden in 1991, het jaar waarin Wim Kok als minister van Financiën de accijns op autobrandstof in Nederland verhoogde met 25 cent. Het was hun tweede locatie. Inmiddels heeft het bedrijf, geleid door de vijf kinderen van de oprichter, negentien tankstations.

Medewerker Van Baast verwacht dat de drukte woensdag verder oploopt. In de vakantie, als het bouwvak is, ligt de piek volgens haar later. „Af en toe is het hier oorlog”, zegt Marc (61) uit Tilburg, die op doorreis even bijtankt. Zijn achternaam wil hij om privacyredenen niet in de krant, die is bekend bij de redactie. „Dan staat er een file om jerrycans te vullen.”

Volgens Van Baast valt dat de laatste maanden wel mee. Nu staat ze alleen, in maart was het alle hens aan dek met vier medewerkers om een file van auto’s vanaf de doorgaande weg langs de pomp te leiden. Toen schoten de prijzen in Nederland omhoog vanwege het conflict in het Midden-Oosten. „Alle Nederlanders waren in paniek”, zegt Van Baast.

EU-regels voor gevaarlijke stoffen

De jerrycans blijven een aandachtspunt. Buiten haar zicht staat een vrouw bij een auto met Nederlands kenteken er twee van twintig liter te vullen. Op het raam naast de schuifdeuren hangt een papiertje met de Europese regels over het vervoer van gevaarlijke stoffen. „Hamsteraars”, zoals Van Baast ze noemt, moeten lekkage van jerrycans voorkomen en mogen per voertuig maximaal 240 liter vervoeren. Die komen hier elke dag, zegt ze. De hamsteraars persoonlijk waarschuwen doet ze niet, daarvoor is het bij de grenspomp „veel te druk”.