Indiërs wagen zich aan wijn van eigen bodem, ook al is het een ‘bedwelmende’ drank: ‘Met twee flessen doe ik zo een halfjaar’

2 uren geleden 1

Tussen de wijnranken staat een roze auto met twee manshoge flessen wijn op de achterbank. Twee vrouwen nemen lachend plaats op de voorbank om gefotografeerd te worden. Anderen poseren voor een grote gele fotolijst met wijnranken op de achtergrond. Het zijn maar een paar van de decorstukken voor selfies in de wijngaarden van producent Sula in Nashik, een stad in het westen van India. In het weekend staan er rijen voor de wijnproeverijen en rondleidingen over de wijngaard.

In de regio rond Nashik zijn meerdere wijngaarden. Omdat het gebied 700 meter boven zeeniveau ligt, is het klimaat er wat koeler en stabieler dan in de rest van India en daardoor geschikt voor wijnbouw. Sula is India’s grootste wijnproducent met een marktaandeel van 55 procent en een omzet van 20 miljoen euro in 2025. De wijngaard is ook een toeristische bestemming: in 2024 kwamen er bijna 400.000 bezoekers, een stijging van 12 procent ten opzichte van het jaar ervoor. Op het uitgestrekte terrein zijn meerdere restaurants en hotels, waar kamers ‘Grand Cru’ heten of ‘Vineyard suite’. De best verkochte wijn is de dessertwijn, Source Moscato.

De interesse voor wijn in India groeit vooral bij jongeren, stedelingen en vrouwen

Inder Renu, manager proeverijen weet uit zijn hoofd hoeveel een Indiër gemiddeld drinkt: „72 ml per jaar”, nog geen glas. En hij weet ook dat een Fransman gemiddeld 49 liter per jaar drinkt. Renu helpt op zaterdag bij de kassa van Sula, waar de rij steeds opnieuw aanzwelt voor rondleidingen en proeverijen. De meeste Indiërs weten nog weinig van wijn, maar willen meer weten, vertelt Inder Renu. ,,We leren ze hier echt de basics, hoe je een wijnglas vasthoudt.” De interesse voor wijn in India groeit vooral bij jongeren, stedelingen en vrouwen, zien ze bij Sula, dat vorig jaar bijna 13 miljoen liter wijn produceerde. Het is een kleintje vergeleken met bijvoorbeeld de Franse Castel groep uit Bordeaux die per jaar ongeveer 480 miljoen liter wijn produceert.

Ook de consumptie van bier is in India relatief laag. Nog geen twee liter per persoon per jaar, meldde Reuters op basis van industriële cijfers. Een Amerikaan drinkt gemiddeld 70 liter. Een groot deel van de Indiase bevolking drinkt helemaal geen alcohol omdat het niet past bij een strikte hindoeïstische levensstijl. In artikel 47 van de Indiase grondwet staat bovendien dat de staat „ernaar zal streven” het gebruik van „bedwelmende dranken te verbieden”. Hoe dat wordt uitgelegd, verschilt sterk in de 28 deelstaten die India telt. In Bihar en Gujarat is de verkoop van alcohol verboden, in de meeste deelstaten mag het wel verkocht worden door overheidswinkels of winkels met een speciale vergunning.

Ondanks de grondwetsbepaling groeit de consumptie van wijn hard in India. In 2016 werd er 24,5 miljoen liter wijn geconsumeerd, in 2022 was dat volgens cijfers van Euromonitor 37,5 miljoen liter. Het onderzoeksbureau verwacht dat de wijnconsumptie tot 2027 met 12 procent zal groeien. En dat gaat in tegen de mondiale trend dat er juist steeds minder wijn wordt gedronken – door veranderingen in leefstijl en sociaal gedrag. „En met 1,4 miljard mensen ben je al snel een interessante markt”, zegt Inder Renu.

Importheffingen

Dat vindt de Europese Unie ook. Maar de export naar India stuit nu nog op hoge Indiase importheffingen tot wel 150 procent. De wijnexport naar India is heel beperkt. In 2024 werd vanuit Europese lidstaten voor niet meer dan 7,7 miljoen euro verscheept, blijkt uit State of the World Vine and Wine 2024. Het voornaamste obstakel volgens de onderzoekers: de importheffingen die „een van de hoogste ter wereld” zijn.

In januari werd afgesproken dat India de importheffingen voor Europese wijn in zeven jaar tijd stapsgewijs af gaat bouwen naar 20 procent voor premium wijnen en 30 procent voor het middensegment. India blijft de eigen markt wel beschermen door voor goedkope flessen wijn (tot 2,50 euro) de hoge importheffingen te handhaven.

Andersom worden de heffingen ook iets verlaagd, maar die stelden al weinig voor. India exporteerde in 2025 voor minder dan 600.000 euro naar landen in Europa, volgens trading economics. De afspraken worden nu juridisch doorgelicht en volgens de Indiase minister van handel „nog dit jaar” getekend.

Europese wijnproducenten zijn voorzichtig enthousiast over de aanstaande deal, vooral in het segment van de duurdere wijnen. Zo denkt Alexander Westgarth van de Amerikaanse wijngroothandel Westgarth Wines dat dat de openstelling van de Indiase markt met 1,4 miljard mensen „een van de belangrijkste ontwikkelingen voor de betere wijn kan blijken”, zei hij tegen online platform Drinks Business. Kathleen Willcox, onafhankelijk schrijver over wijn voor onder meer magazine Food & Wine, laat aan NRC weten dat ze verwacht dat de import van buitenlandse wijn in India „omhoog zal schieten”.

Europese concurrentie

De concurrentie van goede Europese wijnen leidt tot zorgen in India. Parlementariër Rajabhau Waje vroeg in het Indiase parlement aandacht voor de „negatieve impact” die de handelsovereenkomst met de EU kan hebben op Nashik „als belangrijk centrum voor wijnproductie”. Hij vroeg om steunmaatregelen voor de lokale wijnindustrie.

Kathleen Willcox zegt dat Indiase wijn aanvankelijk een slechte reputatie had, maar dat dat verandert dankzij „technologische vooruitgang” en „een focus op kwaliteit boven kwantiteit”. Desalniettemin is de reputatie van Indiase wijn op het wereldtoneel „nog niet echt gevestigd”, zegt zij desgevraagd.

Producent Sula noemt in een reactie op vragen per e-mail de Europese concurrentie een „uitdaging én een kans”. Het concern verwacht dat „de beschikbaarheid van meer goede wijn de gehele markt ten goede zal komen”. Het bedrijf heeft veel vertrouwen in de eigen wijn: „Vooral de wijn uit de regio Nashik past door het fruitige karakter goed bij de Indiase keuken en het klimaat.”

Er zijn weinig gelegenheden in India waar je verschillende wijnen kunt proeven, je moet afgaan op het etiket

Deelnemers aan de rondleidingen in Nashik worden door Sula-oprichter Rajeev Samant uitgenodigd alles te leren over het „prachtige product dat wijn wordt genoemd”. Op zwart-witfoto’s is te zien hoe hij de eerste ranken voor Sula plant in 1999. Na de film worden bezoekers verder geleid naar de stalen gistvaten die tot aan het plafond van de fabriekshal reiken. „Heeft iemand van jullie wel eens rosé gedronken?”, vraagt de rondleider door een versterkte headset. Geen van de dertig paar handen gaat omhoog.

Karisham Jambhale (31), die assistent filmregisseur is, kreeg een trip naar Sula van haar man als verjaardagscadeau. Ze drinkt graag een glas rode wijn als ze „veel aan haar hoofd heeft”. Ze logeerde in een van de hotels op het terrein, volgde de rondleiding en deed een proeverij, vertelt ze op een van de terrassen met uitzicht op de wijngaarden. „Er zijn weinig gelegenheden in India waar je verschillende wijnen kunt proeven, je moet afgaan op het etiket.” Ze is van plan twee flessen te kopen. „Daar doe ik zo een halfjaar mee.”

In haar ouderlijk huis werd „nooit” alcohol gedronken. Haar ouders weten dat zij wijn drinkt, maar dat doet ze niet bij hen thuis, uit respect voor hun hindoeïstische geloof. Haar man („ik ben meer een whiskeyman”) vult aan: „Als we met z’n allen naar een restaurant gaan zouden wij wel een glas kunnen nemen.” Jambhale heeft voor zover ze weet nog nooit Europese wijn gedronken. „Maar ik wil het wel proberen, waarom niet? Zeker jongere generaties zullen hiervoor openstaan.”

Niet iedereen is na een wijnproeverij verkocht. Student Khushi Mistry (19) nam vandaag haar eerste slok wijn ooit. „Ik studeer elektrotechniek hier in Nashik en dan wil je een keer naar Sula om wijn te proeven”. Maar ze vond het niet lekker. „Te bitter voor mij. Ik denk niet dat ik ooit nog een slok neem.” Haar vriend houdt wel van wijn, aan zijn vinger bungelt een tasje met daarin de Tropical Rosé van Sula.