Ineens had Natuurmonumenten buikpijn over de Groep Markuszower

De lobbyist van Natuurmonumenten stuurt een e-mail naar ex-PVV’er Tamara ten Hove, Tweede Kamerlid van de Groep Markuszower. Op woensdag 1 april, tien uur ’s ochtends. Hij wil met haar kennismaken, staat erin. Hij is benieuwd naar de nieuwe fractie en hij zou Ten Hove graag willen bijpraten over de plannen van Natuurmonumenten voor „natuur, stikstof en defensie”. Als ze het leuk vindt, kan dat ook op een werkbezoek aan de Empese en Tondense Heide, in de buurt van Zwolle.

Tamara ten Hove werkte na haar vmbo-opleiding ‘Landbouw en Natuur’ als paardenverzorger. Daarna werd ze verpleegkundige bij de landmacht, ze was in Bosnië en Afghanistan. Defensie staat er dus niet voor niks. Zwolle ook niet. De lobbyist, Tom Kunzler, weet dat ze daar vandaan komt.

Dezelfde woensdagochtend, om acht over half twaalf, stuurt Ten Hove een bericht terug: ze wil graag kennismaken, het liefst op een werkbezoek. Voor Kunzler is zij daarna ‘Tamara’, hij is ‘Tom’.

In de gang van de Groep Markuszower, die zichzelf De Nieuwe Alliantie (DNA) noemt, hangen oranje WK-vlaggen en stickers met ‘Hup Holland’. In januari, net na hun afsplitsing van de PVV, waren de zeven Kamerleden zichtbaar opgelucht. In de lift hadden ze het over ‘gangborrels’ met andere partijen, journalisten konden langskomen voor koffie. En al in februari sloot het kabinet-Jetten een deal met Gidi Markuszower en de SGP over de AOW.

Maar in mei zegt Markuszower tegen de verslaggever van Left Laser dat Nederland Palestijnse asielzoekers „met geweld” moet tegenhouden. Daarna steunen ook de regeringspartijen D66, VVD en CDA de motie van Jesse Klaver: het kabinet zou geen akkoorden meer moeten sluiten met partijen die oproepen tot geweld.

Begin juni hoor ik van Ten Hove over het werkbezoek dat eraan zit te komen, het staat gepland voor vrijdag 19 juni. Ze denkt dat Natuurmonumenten een „linkse club” is, die ze wel graag wil leren kennen. Ze gaat vragen of ik mee mag.

Dat mag niet. Kunzler appt dat ‘Tamara’ en haar medewerker van harte welkom zijn. Maar met een journalist erbij gaan mensen volgens hem op hun woorden letten, Natuurmonumenten wil een „open gesprek”.

En dan komt er weer een e-mail van Kunzler, één week voor het werkbezoek. Voor ‘mevrouw Ten Hove’. Natuurmonumenten praat graag met „andersdenkenden”. Maar bij „uitspraken die oproepen tot geweld” trekt de organisatie „een grens”. Tamara ten Hove weet niet goed wat haar overkomt. „Ik voel me buitenspel gezet”, zegt ze tegen mij. Ze had Kunzler gebeld en die had ‘andersdenkenden’ omschreven als mensen die niet veel geven om de natuur. Dat had haar misschien nog wel het meeste geraakt: „Ik ben dol op de natuur.”

In Nieuwspoort, donderdag, zegt Tom Kunzler tegen mij dat hij en andere medewerkers van Natuurmonumenten het werkbezoek waren gaan voorbereiden. En dat ze toen „buikpijn” hadden gekregen: moesten ze nog wel iets met de Groep Markuszower te maken willen hebben? De directie had daarna beslist dat het werkbezoek niet doorging. Wat dat betekent voor hun omgang met partijen als FVD en PVV, weten ze bij Natuurmonumenten nog niet. Daar gaan ze het over hebben, zegt Kunzler. Er komt een „afwegingskader”.

Op de dag van het afgezegde werkbezoek zit Ten Hove thuis de debatten voor deze week voor te bereiden: over veteranen, over dure dierenartsen. En ze houdt een oogje op haar drie paarden. Eentje krijgt een veulen.