Is Eelco Heinen een nepliberaal?

Het was de avond van de stelligheid. Donald Trump die de Iraanse beschaving voor eeuwig wilde wegbombarderen, de gasten bij de talkshow Eva die meenden dat Trump de controle kwijt was, de gasten bij Pauw & De Wit die vonden dat het kabinet maatregelen moest nemen omdat de benzineprijs te hoog was, en anders toch op z’n minst tegen de burger konden zeggen: neem je verantwoordelijkheid. Daar waren vakantiegangers het dan weer niet mee eens: ze vonden het juist een schande dat de vliegtickets naar hun vakantiebestemming duurder konden worden, daarvoor hadden ze geen all-inpakket gekocht. En als klap op de vuurpijl stelde Volkskrant-columnist Sander Schimmelpenninck bij Eva dat VVD-minister van Financiën Eelco Heinen een nepliberaal was. Of de VVD überhaupt nog een liberale partij genoemd kan worden, kwam helaas niet ter sprake.

Stellig waren ook de Keurmeesters (NPO 2) van verschillende kunstwerken. In bijna socialistische overlegstructuren werd gekeken hoeveel waarderingssterren een werk verdiende, en dat waren er maar zelden drie. Eén ster of vijf sterren waren geen uitzondering. Zo kon een abstract werk van César Domela, die lid was van De Stijl, uit 1926 op weinig waardering rekenen. „Ik ben niet zo van het hokjesdenken”, stelde een van de beoordelaars. Zij en haar vriendin hielden meer van wilde krullen. Een andere deelnemer had er één ster voor over, omdat er geen emotie in het werk zat.

Veel egalitairder kan kunst niet benaderd worden. Alle meningen en stelligheden telden. Mooi was het engagement van de deelnemers die eerst unaniem een werk afkraakten, maar toch een ster meer gaven toen bleek dat het werk gemaakt was in een atelier voor mensen die problemen hadden. Ze waren het met elkaar eens: sociale werkplaatsen waren belangrijk en dus heeft dat z’n weerslag op kunst.

Vijf sterren voor bruid Joyce

De grootste stelligheid was te zien bij misschien wel het meest antiliberale programma op de Nederlandse tv: Married at first sight (RTL 4). Stellen worden aan elkaar gekoppeld door seksuologen en psychologen zonder dat de twee ook maar iets van elkaar weten. Alles wordt ook voor ze geregeld. In de eerste aflevering van het nieuwe seizoen draaide het vooral om de ‘zorgzame’ Nick en ‘spontane’ Joyce die elkaar het ja-woord gingen geven. Als kijker leefde je mee met de moeder van Nick. Ze was op van de zenuwen en je zag haar pijn lijden toen Nick bij wijze van kennismaking een cadeau kreeg opgestuurd van Joyce: bloemen in een vaas, en die vaas had de vorm van een kont. Nick vond het nog enigszins grappig, zijn moeder niet.

Gelukkig kwam alles goed. Joyce was blond en daar hield Nick van, en Joyce vond het leuk dat Nick zo’n Hollandse naam had. En toen ze elkaar zagen, dacht Nick meteen „wow”. Vijf sterren, straalde er vanaf. Joyce was iets terughoudender. Ze vond zijn lach en open gezicht leuk, maar hij was heel anders dan waar ze normaal op viel, je zag haar twijfelen tussen drie en vier sterren.

Volgende week gaan ze zoenen, werd de kijker alvast beloofd in woord en beeld. En dan trouwen ook interieurstilist Ferenc en Dominic. Dominik, die een vrouwenkledingzaak heeft, was de stelligste van allemaal. Hij had er zin in, maar als de man aan wie hij gekoppeld werd niet goed kon zoenen was hij meteen weg. Als kijker zie je nu al: dat wordt niks tussen die twee. Ferenc is te onzeker voor deze stellige Dominik met kleurrijke schoenen, die rare zinnen zei als: „Ik mag het fenomeen vrouw nog mooier maken dan ze al is” en „Ik verkoop geen kleding, ik verkoop identiteit”. Dat laatste wordt een ramp voor Ferenc, maar … het kan wel goed uitpakken voor de wereld waarin iedereen wel een beetje fleurige identiteit kan gebruiken.