Met ultraviolet stelt deze fotograaf de Nederlandse vegetatie in een heel ander licht

De uiteinden van de bloemblaadjes van de zonnehoed fluoresceren geelgroen, terwijl de basale delen warm bruin oplichten. Het vrij beschikbare stuifmeel fluoresceert helder blauw.

Onder uv-licht met een golflengte van 365 nanometer verandert de roze bloem van de reigersbek van kleur. Huisman: „De kroonbladen fluoresceren paars, waartegen helderblauwe nerven scherp afsteken. De interne structuur van de bloem wordt hierdoor duidelijk zichtbaar.”

In uv-licht worden patronen zichtbaar op bloembladeren die dienen als ‘nectarwijzer’ voor insecten.

Het vlasbekje toont een opvallend patroon van fluorescentie. Het oranje deel vormt een landingsplaats voor bestuivers.

Pas nadat de bloem is geopend, onthult de gele dovenetel haar verborgen fluorescentie, vertelt Huisman. „De meeldraden lichten helder wit op, terwijl de behaarde kroonbuis en de kelk roze fluoresceren. De fijne haartjes op de schutblaadjes steken opvallend af tegen de rode fluorescentie van het bladweefsel.”

Huisman: „Wie denkt dat grassen saai zijn, verandert waarschijnlijk van mening wanneer ze in het donker met een UV-lamp worden beschenen. Bij kropaar fluoresceren de uit de aartjes hangende helmknoppen helder wit, terwijl de kafjes een blauwachtige gloed vertonen. Zelfs een alledaags gras blijkt zo een verrassend kleurrijke verschijning.”