Na de pijn van Qatar leeft in Marokko één vraag: kan het vanavond tegen Frankrijk wél? ‘Het is niet meer zoals vroeger. Nu zijn we een grote voetbalnatie’

Op het terras van Café Place de France in Tanger schuift een straatkat tegen het onderbeen van Ahmed El Hiri, en snuffelt tussen zijn benen door op zoek naar iets eetbaars. El Hiri (63) merkt het nauwelijks. Hij roert in zijn koffie, kijkt uit over het plein waar de Marokkaanse vlaggen slap langs hun palen hangen in de middaghitte. Hij denkt hardop na over de vraag die donderdag  heel Marokko bezighoudt: kan het deze keer wél?

Vanavond treft het Marokkaanse elftal in de kwartfinale van het WK in Boston opnieuw Frankrijk. El Hiri zat er de dag ervoor nog over te praten met vrienden, vertelt hij. „Frankrijk is stevig. Tac, tac, tac. Ze hebben de individuele klasse. J’ai un peu peur.”

Vier jaar geleden stonden dezelfde twee ploegen tegenover elkaar in de halve finale van het WK in Qatar. Marokko verloor toen met 2-0. Die nederlaag is een open rekening gebleven en de Marokkaanse kranten van donderdag laten er geen twijfel over bestaan dat ze vandaag vereffend moet worden.

‘L’heure de la revanche historique a sonné‘, kopt Aujourd’hui le Maroc. Het uur van de historische revanche heeft geslagen. Libération haalt voor de voorpagina een beeld uit Qatar terug: Sofiane Boufal die de bal langs een inglijdende Franse tackle probeert te trekken met daarboven ‘On y croit dur‘. We geloven er hard in.

Lees ook

In het Marokkaanse elftal rekt het land de definitie van Marokkaans-zijn op

Marokko deed op het WK in Qatar iets wat geen Afrikaans land ooit had gedaan: het bereikte de halve finale. Onderweg sneuvelden België, Spanje en Portugal, stuk voor stuk traditionele voetbalgrootmachten. En toen kwam Frankrijk. Al na vijf minuten schoot Théo Hernández de Fransen destijds op voorsprong, en die achterstand kwam Marokko nooit meer te boven.

Toch heeft voetballand Marokko sinds Qatar een kaap gerond: het is niet langer de sympathieke buitenstaander. Zijn internationals spelen inmiddels bij de grootste clubs van Europa en draaien mee in de Champions League. „In 2022 won Marokko het respect van de wereld”, vat Libération het samen. „In 2026 kan het iets kostbaarders winnen: de definitieve erkenning van zijn status onder de groten.”

Ook voor El Hiri gaat het niet meer om verrassen, maar om bevestigen. Hij zoekt even naar het juiste voorbeeld. „Wij spelen zoals de Brazilianen. Technisch, een beetje Zuid-Amerikaans. Het is niet meer zoals vroeger. Nu zijn we een grote voetbalnatie.” Wat hij wil, zegt hij, is le carré d’or halen, de laatste vier. „Zodra we voorbij Frankrijk zijn, komt het goed. De Belgen kunnen we aan. En de Spanjaarden?” Hij lacht kort. „Die zijn bang voor óns.”