Niemand komt langs Jens van ’t Wout deze Spelen

Weet je waarop Jens van ’t Wout hoopt, vlak nadat hij op de 1.500 meter zijn tweede gouden medaille van deze Winterspelen heeft gewonnen? Niet per se een derde, al geef je hem in deze vorm, met de rust die hij uitstraalt en zijn snelheid, ook een bijzonder goede kans op de 500 meter later dit toernooi. Nee, hij hoopt, zo zei hij zaterdagavond direct bij de NOS, dat Nederland door hem nu ziet hoe gaaf shorttrack is.

Wat ergens klonk als iets uit 2014, iets wat Sjinkie Knegt had kunnen zeggen toen Nederlanders in hun kennis over shorttrack niet verder kwamen dan weten dat er iemand meedoet die Sjinkie heet. Inmiddels weten mensen, na de successen in Pyeongchang in 2018 en Beijing in 2022, met boegbeelden als Knegt, Suzanne Schulting, Yara van Kerkhof en Lara van Ruijven, telkens uitverkochte stadions in Rotterdam en Dordrecht, toch wel hoe gaaf shorttrack is?

Maar goed, stel dit was de eerste keer dat je naar shorttrack keek, dan is Jens van ’t Wout (24) inderdaad de grootst mogelijke reclame voor de sport. En waren zijn halve finale en finale op de 1.500 meter het absolute toonbeeld van het spektakel ervan.

Niemand doet beter de deur dicht deze Spelen dan Van ’t Wout. Een paar rondjes rijdt hij rustig, daarna zit hij het liefst vooraan om daar een masterclass in verdedigen te geven. De gaten die hij ziet om zich vooraan te wurmen, staat hij bij anderen niet toe. En dan maken ze achter hem vanzelf fouten, ongeduldig, gefrustreerd. Het gebeurde in de halve finale zaterdagavond, en even later in de finale gewoon nog een keer. Daar moet je een beetje geluk bij hebben – in shorttrack is alles ook vaak niets – maar Van ’t Wout beheerst dit. Zoals Knegt het in zijn topdagen ook graag deed.

Primeur

Van ’t Wout had met zijn eerste gouden medaille al iets gepresteerd wat Knegt – zilver en brons – nooit lukte, met zijn tweede is hij de eerste Nederlandse shorttracker – man of vrouw – ooit met twee individuele gouden medailles op de Winterspelen. Na zijn goud op de 1.000 meter haalde Van ’t Wout nog uit naar mensen die ‘kritiek’ op hem hadden, onder wie Knegt, die voorspelde dat hij geen medaille zou halen op die afstand. Daar reageerde Knegt vrijdag in een column in de Telegraaf nog op: „Ik verbaas me dat hij het überhaupt heeft meegekregen, want ik las tijdens de Spelen nooit wat. Wel ben ik blij dat mijn voorspelling niet is uitgekomen en dat ik hem blijkbaar heb getriggerd.” 

Misschien wilde Van ’t Wout vooral benadrukken hoe gaaf híj shorttrack vindt. Juist die gedachte lijkt hem op de baan in Milaan zo kalm te maken. „Als ik eenmaal in die finale zit, ben ik alleen maar aan het genieten”, zei Van ’t Wout bij de NOS. „Ik zit ook in die tunnel voor de wedstrijd te wachten en het enige wat ik denk is: ik heb zin om te racen. Ik zie allemaal olympische en wereldkampioenen naast me en ik denk: ik wil met jullie vechten.”

Na zijn tweede goud denkt Van ’t Wout dat hij nog moet wakker worden uit een droom; hij vertelde deze week al een nachtmerrie te hebben gehad dat hij op Instagram postte dat hij de 1.000 meter gewonnen had nog vóór hij die geschaatst had. „Ik ben er even niet bij.” Hij had tegen zijn vader gegrapt dat hij nu wel kon stoppen met de sport. Maar goed, dat doet Van ’t Wout natuurlijk niet. Daar is shorttrack een te gave sport voor.