Spruitjes smaken echt anders dan vroeger, en dat is geen verbeelding

Dacht jij vroeger ook dat spruitjes echt niet te eten waren? Dan beeld je je dat waarschijnlijk niet in. Spruitjes smaakten in de jaren ’90 namelijk daadwerkelijk bitterder dan nu. Diederik legt in deze video uit hoe dat zit:

Die scherpe smaak kwam door glucosinolaten, stoffen die de plant aanmaakt om zich te verdedigen tegen insecten. Handig voor de spruit, maar minder fijn voor wie ze op zijn bord kreeg. Nederlandse onderzoekers ontdekten in de jaren ’90 dat vooral sinigrin en progoitrin voor die bittere smaak verantwoordelijk waren.

Daarna gingen veredelaars op zoek naar een oplossing. In zadenbanken vonden ze oude spruitjesrassen met minder van die bittere stoffen. Alleen hadden die een nadeel: ze waren klein en kwetsbaar. Daarom werden ze gekruist met moderne rassen die juist sterk waren en goed groeiden.

Zo ontstonden spruitjes die én beter bestand waren tegen teelt én milder smaken. Ook verbeterde teelt hielp daarbij mee. Het resultaat is de spruit van nu: minder bitter en eerder nootachtig van smaak.

Opvallend genoeg hadden die bittere stoffen ook een voordeel. Ze activeren enzymen en worden onderzocht vanwege hun mogelijke beschermende werking tegen kanker. We hebben dus misschien iets van het superfood-effect ingeleverd, maar daar staat tegenover dat veel meer mensen spruitjes nu eindelijk gewoon lekker vinden.

Afbeelding bovenaan dit artikel: Unsplash - Sebastian Coman Photography