Alcaraz verslaat Djokovic op Australian Open en wordt jongste man die alle vier de grand slams wint

2 dagen geleden 2

Wat heb je liever, werd Carlos Alcaraz gevraagd voor zijn eerste Australian Open-finale: deze finale winnen en de allerjongste man ooit worden die alle grandslamtoernooien heeft weten te winnen? Of hem verliezen en de andere drie grandslamtoernooien van het jaar winnen?

De 22-jarige Spanjaard had in het verleden zijn ambitie om dit specifieke record op zijn naam te schrijven al meermaals uitgesproken. Hij hoefde dan ook niet al te lang na te denken over zijn antwoord.

Maar in de finale stond Alcaraz tegenover een man die een ander record wilde verbreken. De inmiddels 38-jarige Novak Djokovic was één overwinning verwijderd van zijn 25^ste grandslamtitel. Vooralsnog moet hij zijn recordaantal delen met de Australische Margaret Court, die haar 24 titels won in de jaren zestig en zeventig.

Djokovic begon ijzersterk aan de finale. Hij speelde razendsnel tennis, bouwde de punten tactisch slim op. Alcaraz was daarentegen niet helemaal zichzelf. Zijn gebruikelijke enthousiasme liet hij niet vaak zien. Hij was mat, maakte veel fouten. De set was dan ook eenzijdig en ging in iets meer dan een halfuur met 6-2 de kant op van de Serviër.

Kramp en overgeven

Het was voor de wedstrijd al de vraag hoe fit Alcaraz zou zijn. Djokovic had in de halve finale tegen Jannik Sinner weliswaar ook een vijfsetter achter de rug, maar de halvefinalepartij die de Spanjaard met moeite door had weten te komen, had meer dan een uur langer geduurd. Tegen nummer drie van de wereld Alexander Zverev leek Alcaraz na het winnen van de eerste twee sets hard op weg om zonder setverlies de finale te bereiken.

Maar halverwege de derde set kreeg hij het fysiek zwaar. Tijdens een pauze gaf hij over in zijn handdoek, en kreeg hij kramp in zijn bovenbeen. Zverev maakte er alsnog een lange, zware wedstrijd van, waarin hij zelfs serveerde voor de winst. Uiteindelijk kroop Alcaraz door het oog van de naald, maar hij werd wel bijna 5,5 uur beziggehouden. Zou hij op tijd zijn hersteld voor de finale of was het verliezen van de eerste set tegen Djokovic een teken van vermoeidheid?

Maar na het snelle setverlies van Alcaraz kantelde de finale volledig. Djokovic verloor zijn intensiteit en zorgvuldigheid, maakte veel fouten, sloeg veel minder winners, zijn service was niet meer zo effectief. Bij Alcaraz gebeurde precies het omgekeerde, bijna alsof hij Djokovic’ weggevloeide energie had overgenomen. Hij speelde weer de lange, creatieve rally’s die het publiek van hem gewend is. Hij vierde de punten uitbundig en zweepte na uitzonderlijk mooie winners het publiek op met een vinger in de lucht of een hand achter zijn oor. Alcaraz was in de tweede en derde set duidelijk de betere speler.

Novak Djokovic tijdens de finale tegen Carlos Alcaraz.

De vierde set ging gelijker op, en Alcaraz moest op 4-4 een breakpunt wegpoetsen. Maar de jonge Spanjaard behield zijn concentratie en was uiteindelijk op 6-5 zelf degene die een breakkans creëerde, wat hem ook meteen op ‘championship point’ bracht. Eén kans was voldoende. Djokovic’ laatste bal vloog uit, Alcaraz liet zich op de grond vallen. De winst was voor hem: 2-6, 6-2, 6-3 en 7-5.

In Melbourne was Alcaraz nooit verder gekomen dan twee keer een kwartfinale. Vorig jaar werd hij bij de laatste acht nog in vier sets uitgeschakeld door, jawel, Djokovic. En dat het deze keer beter zou verlopen, was van tevoren verre van vanzelfsprekend.

Breuk met coach

Alcaraz kende een tumultueus einde van het jaar 2025. In december maakte hij onverwachts bekend de samenwerking met zijn coach Juan Carlos Ferrero te stoppen. De twee werkten samen sinds Alcaraz’ vijftiende, en hadden al veel successen behaald. De band tussen coach en pupil leek bijzonder goed, de breuk kwam voor buitenstaanders uit het niets. Er werd in eerste instantie door geen van beide partijen een verklaring gegeven, al liet Ferrero later weten dat het met onenigheid te maken had over het contract tussen hem en het management van de topspeler.

Wat de precieze redenen ook waren, de timing was opvallend. De 22-jarige Spanjaard was het seizoen geëindigd als nummer één van de wereld en als winnaar van twee grandslams (Roland Garros en de US Open). Een breuk zo kort voor het enige grandslamtoernooi dat nog tussen Alcaraz en een ‘Career Grand Slam’ in stond, leek vrij ongelukkig; wennen aan een grote verandering in de samenstelling van je begeleidingsteam kan tijd kosten.

Alcaraz wordt nu alleen nog gecoacht door Samuel López, die hij in 2024 aan zijn team heeft toegevoegd. Voor nu lijkt dat genoeg: onder zijn toeziend oog won Alcaraz voor de allereerste keer het toernooi in Melbourne en schreef hij geschiedenis.

Groot respect

Alcaraz sprak in zijn overwinningsspeech met veel respect over Djokovic. „Het is een eer om de kleedkamer en de baan met je te mogen delen. Dank je voor alles wat je doet, je bent een inspiratie voor me.”

De lof was andersom net zo groot. „Wat jij aan het doen bent, de beste manier om dat te beschrijven is historisch en legendarisch.” Vervolgens verwees hij grappend naar zijn eigen leeftijd – Djokovic is met zijn achtendertig jaar de oudste speler die ooit een grandslamfinale heeft gehaald. „Je bent zo jong, je hebt nog heel veel tijd, net als ikzelf. Dus ik weet zeker dat we elkaar nog vaak tegen zullen komen in de komende tien jaar.”

Of Djokovic nog terug zal keren naar Australië volgend jaar, liet hij in het midden. „Wie weet wat er morgen gebeurt”, zei hij tegen het publiek, „laat staan over zes tot twaalf maanden. Maar het was een geweldige rit, ik hou van jullie.”