Bosma en de ‘linkse kutkrant’

Het dagblad Trouw is boos op het Kamerlid Martin Bosma (PVV) – en terecht. Misschien is Bosma nog steeds erg verdrietig over het verlies van zijn voorzitterschap van de Tweede Kamer, hoe het ook zij, hij reageerde uiterst chagrijnig toen een journalist zich als verslaggever van Trouw aan hem voorstelde.

,,Dat is niet zo best’’, zei Bosma. ,,Waarom niet?’’, wilde de journalist weten. ,,Omdat het een linkse kutkrant is’’, aldus Bosma. Hij nam zijn woorden niet terug toen de journalist daarop aandrong. Aan het einde van het interview voegde Bosma nog toe: ,,Het is een verschrikkelijke krant waar je voor werkt. Ik haat hem met elke vezel in mijn lijf.’’

Trouw benaderde vervolgens Bosma ,,om zijn woorden opnieuw in overweging te nemen’’, maar die hield zich onbereikbaar en reageerde evenmin op schriftelijke verzoeken. Trouw heeft daarop een klacht ingediend bij de voorzitter van de Tweede Kamer, Thom van Campen. Die heeft Bosma en de journalist gevraagd de kwestie ,,bij een kop koffie’’ bij te  leggen. Hij sprak nog wel de verwachting uit dat Kamerleden ,,rekening houden met het aanzien van de Kamer en de goede omgangsvormen”.

Het lijkt mij geen reële verwachting voor de bedenker van haatzaaiende woorden als ‘kopvoddentaks’ en ‘slavernijgedram’, maar los daarvan: wat let Van Campen om bij zijn voorganger Bosma aan te dringen op excuses in plaats van een lauw bakje koffie?

Kees Boonman, bestuurslid van de journalistenvakbond NVJ, reageerde adequater toen hij in een ingezonden brief in Trouw stelde: ,,Nee, dit is niet zomaar een mening van zomaar iemand, dit is trumpiaans in de zin van het ondermijnen van de media. Dat de PVV links niet lust is geen nieuws, maar als een prominent politicus, ondersteund door partijleider Wilders, van de bijna grootste partij van Nederland zo over de media praat is dat géén nepnieuws en verdient alle aandacht.’’

Dat Bosma tot voor kort voorzitter van de Tweede Kamer was, is uiteraard een zwaarwegende factor in deze rel. Het is nu alsof hij zichzelf met terugwerkende kracht een brevet van ongeschiktheid voor dit ambt geeft. Dat hele voorzitterschap van het ‘nepparlement’, zoals zijn partijleider het ooit noemde, was dat niet een smet op het parlement geweest? Hij mocht dan handig met de hamer hebben getikt en met mooie versjes van anderen de speelse erudiet hebben uitgehangen – maar onder dat vernis was hij kennelijk toch de valse, ultrarechtse radicaal gebleven die hij altijd was geweest. Voor mij is dat geen verrassing, maar er zijn optimisten die vinden dat de meeste mensen uiteindelijk deugen – zelfs types als Bosma.

Over welke krant ging het ook alweer? Trouw! Bravere en fatsoenlijkere kranten zijn er niet in Nederland. Betrouwbaar tot in het christelijke merg. Degelijke, nooit sensationele verslaggeving, uitstekende columnisten, het beste zaterdagse magazine. Maar voor Bosma is het ,,een linkse kutkrant’’.

Is Bosma nu voor mij ,,een kutkamerlid’’? Ik hou niet van die hedendaagse, denigrerende verwijzing naar dit verder toch breed gewaardeerde en zelfs onmisbare vrouwelijke lichaamsdeel – en daarom zou ik Bosma liever, heel ouderwets, een lul willen noemen, een rechts lulkamerlid.