De omgang met ‘de vuile teringkoe’ is niet echt fraai hè, zegt de politierechter in Rotterdam

Hebben we behoefte om de beelden nog een keer te zien, vraagt de politierechter. Voor hem, in de rechtbank Rotterdam, zitten vier verdachten. Zij schudden het hoofd. Ze hebben de beelden al gezien. „Ik zou ze wel graag nog even willen bekijken”, zegt de officier van justitie. Op twee schermen verschijnen de opnames, gemaakt op veeverzamelbedrijf De Keizer Vee in Oud-Alblas. „De beelden zijn niet fraai”, zegt de politierechter vast.

„Wie zien we hier?”, vraagt hij aan de verdachten. „Dat bent u, toch? We zien u de koe trappen. Aan de staart trekken. Op de kop slaan. Waarom doet u dat?” Niek, die de dagelijkse leiding heeft over het bedrijf, geeft aan dat hij de koe „op een niet fraaie manier” omhoog probeert te krijgen. „Hier zien we een prikker hè?”, vraagt de politierechter. Deze veeprikker, die sinds januari 2026 in Nederland verboden is, geeft stroomstoten. „Prikken, prikken, nog een keer, nog een keer prikken. Op de kop ook. Het lampje van de prikker brandt steeds. De koe beweegt niet hè?”, zegt de rechter.

De beelden die getoond worden in de rechtbank zijn door Onderzoeksgroep Ongehoord, dat „opkomt voor dieren in de vleesindustrie”, in april 2025 met geheime camera’s opgenomen. In december van dat jaar zijn de beelden gepubliceerd. Veeverzamelbedrijven zoals dit bedrijf in Oud-Alblas fungeren als tussenstop in de vee-industrie. Van diverse boerderijen worden dieren overgebracht naar één punt, zodat alleen een goedgevulde vrachtwagen naar een slachthuis hoeft te rijden. Ongehoord heeft niet alleen bij dit bedrijf verborgen camera’s opgehangen, maar ook bij vier andere veeverzamelaars, waarbij allemaal misstanden zijn geobserveerd. Toch staat juist dit bedrijf, vanwege de ernst van de mishandelingen, voor de rechter.

„We gaan verder kijken”, zegt de politierechter in zittingszaal 2. „‘Dat zal wel mals vlees zijn’, zegt u hier. Dat klinkt niet best hè.” De koe in kwestie, die ondanks alles wat haar aangedaan wordt niet overeind komt, krijgt een touw om haar achterpoten gebonden. Te zien is hoe het touw aan een shovel is gebonden, waarmee de koe aan haar poten wordt opgetild en op haar rug over de grond wordt gesleept. Vlak voor ze uit beeld verdwijnt tilt ze haar kop nog even op.

Lees ook

Slachten, sjoemelen en zwijgen: de stinkende zaakjes in de vleessector

Ze schoppen en slaan ‘de vuile teringkoe’

„Waarom is het zo gegaan?”, vraagt de politierechter. De vier verdachten spelen allemaal een andere rol en worden ook van andere delicten verdacht. Arthur is werkzaam op het bedrijf waar Niek, de zoon van de eigenaar, de dagelijkse leiding heeft, zijn broer Job en zus Kris waren die dag „toevallig” aanwezig. Arthur sleept de koe aan haar poten met de shovel weg. Niek schopt en slaat het dier en gebruikt veelvuldig de veeprikker. Job ondersteunt hem. Kris geeft de prikker aan en is in die hoedanigheid mogelijk medeplichtig.

„Het is in the heat of the moment zo gegaan”, zegt Niek. „Eigenlijk heb ik er geen woorden voor, het mag niet zo gaan”, zegt hij. Job noemt het „verschrikkelijk” en „niet goed”. Hij werkt zelf niet op het bedrijf en heeft er dus eigenlijk verder niets mee van doen, zegt hij zelf, behalve dan dat hij die dag zijn broer Niek bijstond. En waarom dan die grove uitspraken, vraagt de rechter aan Job. „Het ziet er echt heel akelig uit en als ik daarbij een beetje lollige teksten hoor over mals vlees, dan kan ik dat interpreteren als dat jullie er nog plezier in hebben ook. Snap je wat ik bedoel? Het is niet echt zorgzaam over de koe.”

Zijn de beelden, met daarop de behandeling van, in de woorden van Niek, „de vuile teringkoe” die niet op wil staan, toelaatbaar? Volgens de officier wel. Ze zijn dan misschien wel in het geheim opgenomen, maar op rechtmatige manier bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) en vervolgens bij het Openbaar Ministerie aangekomen dat een strafrechtelijk onderzoek is begonnen. De officier haalt getuigenverklaringen aan van twee dierenartsen die werken bij de NVWA. „Schokkend en meedogenloos”, leest hij voor. „Alleen een kadaver mag op deze manier verplaatst worden.” En: „Crimineel gedrag.”

Dieren mogen volgens de wet gehouden en geslacht worden voor menselijke consumptie, maar ze mogen niet „zonder redelijk doel of met overschrijding van het toelaatbare om dat doel te bereiken letsel of pijn veroorzaken”. Dat de koe, overduidelijk met pijn en niet in staat omhoog te komen, tientallen keren wordt geprikt en op die manier verplaatst is een flagrante overtreding van het toelaatbare. Het is, zegt de officier, „totale minachting voor een levend wezen”.

Het ‘sadistische karakter’ neemt hij mee

Dan is het aan de verdediging. De advocaat stelt „zonder te bagatelliseren wat er is gebeurd” dat „waar gewerkt wordt, ook fouten worden gemaakt”. Hij is van mening dat de beelden níét gebruikt mogen worden en dat het publiceren van de beelden sowieso ook al voor een maatschappelijke straf heeft gezorgd. Twee dagen na het publiceren van de beelden, in december 2025, zijn twee mannen gearresteerd voor het doen van „ernstige bedreigingen” aan het adres van het veeverzamelbedrijf.

Na een korte onderbreking sluit de politierechter het onderzoek en doet direct uitspraak. Kris wordt vrijgesproken omdat niet te bewijzen valt dat zij met „dubbele opzet” medeplichtig is. De „drie heren” zijn een ander verhaal. „Aan dierenwelzijn wordt zwaar gewogen”, zegt hij. En ook het „sadistische karakter” weegt hij mee. Niek en Job, die hebben geschopt en geprikt, krijgen een taakstraf van 150 uur of 75 dagen hechtenis en daarbij één maand voorwaardelijk met een geldigheid van twee jaar om recidive te voorkomen. Arthur krijgt 120 uur taakstraf of 60 dagen hechtenis en een maand voorwaardelijk. Ze mogen hun werkzaamheden voortzetten.

Lees ook

Deze activist filmde jarenlang undercover de bio-industrie: ‘Het is een monster dat we met z’n allen in stand houden’