De Ragoezi verliest van de kroket, altijd

.nl bestaat veertig jaar. En dus petitfourtjes en oranje, witte en blauwe heliumballonnen in de kantine van Stichting Internet Domeinregistratie Nederland (SIDN) in Arnhem. Dit weekend gaat het hele bedrijf naar een hotel in Amsterdam om het te vieren. Er zijn „mooie” workshops over werken met andere generaties en in de avond is er een verkleedfeest. Echt wild wordt het nooit, zegt software-engineer Michiel Graat (47). In de twaalf jaar dat hij hier werkt, is er nog nooit iets geks gebeurd: „We zijn best wel een braaf bedrijf.”

Migratiecoördinator Dennis van Wolveren (51) eet een bakje sla van de saladebar, twee witte bollen met filet americain en een klein cakeje. Dennis gaat altijd voor salade. Die twee witte bollen sport hij er vanavond weer af „bij de bootcamp”. Michiel geeft meteen toe: zijn dienblad, waarop een kroket, een bruine boterham met kaas en een cola zero, is niet zo gezond. „Ik probeer echt te minderen met bruin fruit, maar die kroket kan ik gewoon niet weerstaan”, zegt Michiel. Tegenwoordig laat hij de picanto en berenklauw wel liggen. Er is elke dag een vegetarische snack en een vleessnack. Vandaag: kaassoufflé (1 euro en 55 cent) en de kroket (1 euro en 97 cent). Morgen een mexicano (2 euro en 2 cent) en een Ragoezi (1 euro, 97 cent).

Een Ragoezi? Wat is een Ragoezi? Cateraar Jolanda Nijkamp (66): „Ken je dat niet?” Nee. „Zal ik er anders eentje voor je bakken?” Ja. Jolanda is nu nog even druk met de lunch, we mogen over een half uur terugkomen.

Aan een hoge tafel op fluwelen roze krukken zit een groepje cloud engineers. „Ik ben nu Death Stranding 2 aan het spelen. Ik weet niet wat ik ervan moet vinden. Je bent een soort pakketbezorger in een hele fucked up wereld”, zegt Tim Gouma (40), happend in zijn broodje kroket. Het gaat over gamen. Tim heeft als kind veel gegamed: „Heel veel”, zegt Tim. Hij staart even met een lege blik voor zich uit. Iedereen aan tafel doet het al van kinds af aan: „Al dat gamen heeft er wel voor gezorgd dat ik nu in de IT werk, ja”, zegt Brian Broere (32). „Puur nostalgisch gezien” is Brian gek op The Legend of Zelda. The Witcher 3 heeft de beste storytelling. Tim zou graag meer gamen: „Maar ja, als je volwassen bent, moet je de hele tijd werken en de vaatwasser inruimen en zo.”

Lunch in de kantine van SIDN.

Wit eten

De lunch is voorbij, tijd voor Jolanda om zelf wat te eten. Jolanda houdt van wit eten: pistolet brie, aspergesoep, glas melk. Frituur hoeft van haar niet: „Als je de hele dag boven dat vet hangt, neem je liever een broodje hoor.” Voor ons gaat ze nog een keer naar de frituur. Het is Ragoezi-tijd.

Uit de vriezer haalt Jolanda een zak met acht Ragoezi’s. Een Ragoezi is een soort dikke pizzapunt met cornflakes aan de buitenkant. „Het is gevuld met kip, ham en verse groenten”, zegt ze. Op kroketdag maakt Jolanda ongeveer twaalf kroketten en moet ze meestal bijbakken. De Ragoezi is veel minder populair, met moeite slijt ze er acht per dag. De nog bleke punt verdwijnt borrelend in het vet. „Zo. Vijf, zes minuutjes, dan is-ie mooi.” Jolanda runt al veertien jaar de kantine bij SIDN, in november gaat ze met pensioen. Zin in? „Ja.” Lekker met haar man eropuit. Bovendien heeft ze nog stapels haak- en borduurwerk liggen waar ze nu niet aan toe komt.

De kookwekker gaat. „Daar heb je ‘m”, zegt Jolanda. Ze legt de nog knetterende Ragoezi op een bordje. Jolanda neemt zelf alleen mayonaise, maar adviseert ons een „pittige saus” te proberen. Onder de krokante laag zit een soort mengsel van gele vla met roze brokken. Hier en daar een oranje sliertje, vermoedelijk de verse groente. Jolanda heeft ‘m perfect gebakken, maar de Ragoezi zal nooit winnen van de kroket.

De Ragoezi, een soort gefrituurde pizzapunt met binnenin kip, ham en groente.

Foto Rosalie van der Does