‘Dit is het moment voor actie’ vinden de progressieve politici op hun congres in Barcelona

4 uren geleden 1

We kijken naar „een horizon vol onzekerheden”. Met die woorden begon de Spaanse premier Pedro Sánchez, nadat het gejoel en applaus enigszins tot bedaren was gekomen, zaterdag zijn toespraak op de Global Progressive Mobilisation in Barcelona. „Radicaal-rechts schreeuwt zo hard tegen ons dat het lijkt alsof er geen andere stemmen zijn”, vervolgde hij, „maar laat je niet voor de gek houden. Ze schreeuwen niet omdat ze winnen, ze schreeuwen omdat ze weten dat hun tijd opraakt. Hun beleid heeft alleen maar oorlog, inflatie, ongelijkheid en sociale verdeeldheid gebracht.”

In een toespraak van ruim tien minuten zette Sánchez uiteen hoe de progressieven het tij volgens hem kunnen keren: door zich te verenigen en trots te zijn op de progressieve beweging. Sánchez, gestoken in een pak dat het midden houdt tussen paars en blauw, spreekt in het Spaans, vol passie en met veel handgebaren: „De schaamte behoort aan hen die zwijgen in het aangezicht van onrecht, aan hen die arbeiders uitbuiten, aan hen die oorlog en geweld steunen.”

Die eenheid, die de Spaanse premier als eerste onderdeel noemde, was precies de reden dat progressieve politici van over de hele wereld zich verzameld hadden in Barcelona. De locatie is passend: Barcelona is de enige grote Spaanse stad waar alle politieke macht, van de burgemeester tot de regionale regering, in handen is van de socialisten. Het idee voor de Global Progressive Mobilisation ontstond op het congres van de Party of European Socialists (PES) in Amsterdam, afgelopen oktober, vertelt mede-organisator, voormalig premier van Zweden en president van PES Stefan Löfven op het podium. Om de progressieve visie verder uit te kunnen dragen, wilden socialistische en sociaaldemocratische politici een internationale bijeenkomst organiseren, door sommigen ook gezien als de linkse tegenhanger van de jaarlijkse conservatieve conferentie CPAC.

Die missie is geslaagd. De tweedaagse Global Progressive Mobilisation werd bijgewoond door onder meer politici, academici en vakbondsleiders uit meer dan honderd landen. Onder de 120 sprekers waren onder meer de vicepresident van Botswana, Ndaba Gaolathe, de premier van Barbados, Mia Amor Mottley, de Braziliaanse president Lula da Silva en de Amerikaanse gouverneur Tim Walz.

‘Forward together now’

Aan de plenaire sessie van ruim vijf uur die de Global Progressive Mobilisation zaterdag in de vroege avond besluit, ging anderhalve dag aan panelgesprekken vooraf. Van kunstmatige intelligentie tot het Spaanse migratiebeleid, van een economie ten dienste van de werknemers tot democratie in Latijns-Amerika: voor de drieduizend bezoekers was er genoeg te kiezen.

Toch draaide het congres om meer dan de panelgesprekken, zegt PRO-leider Jesse Klaver tussen de bijeenkomsten door. „De panels zijn eigenlijk een excuus om elkaar te spreken, daarin zit de meerwaarde van dit evenement.”

De contacten zijn belangrijk voor de progressieve politici die het congres bezoeken, want er heerst een groot gevoel dat er nu iets moet gebeuren. „Forward together now”, staat groot geprojecteerd boven de ingang van het congresgebouw. Die urgentie spreekt uit vrijwel iedere toespraak. Wat de voormalig Zweedse premier Magdalena Andersson betreft, is dit hét moment voor actie omdat „we de gevolgen van autoritaire systemen zien, de man in het Witte Huis populariteit verliest en de Hongaren de macht van Orbán hebben afgepakt”. „De tijd van rechtse nationalisten is voorbij”, stelt ook de Italiaanse oppositieleider Elly Schlein. „We kunnen ze verslaan, maar daarvoor moeten we wel veranderen.”

Oorverdovend applaus

Global Progressive Mobilisation was vooral het feestje van de gastheer. Sánchez is al langere tijd bezig aan een opmars als internationale leider van de linkse beweging en kreeg dit weekend van vrijwel alle aanwezigen complimenten over zijn rol. Alleen zijn naam noemen – en dat deed iedere spreker om hem te bedanken voor het initiatief – leidde al tot oorverdovend applaus.

Dat Sánchez een lange week achter de rug had na een bezoek aan China en een formele corruptieaanklacht tegen zijn vrouw, was op geen enkele manier terug te zien. Hij baande zich glimlachend een weg naar de zaal door honderden roepende fans en belangstellenden, terwijl hij de ene na de andere aangereikte telefoon aanpakte voor een selfie. En toen hij aan het einde van zijn toespraak de woorden „ja tegen vrede, nee tegen oorlog” uitsprak, refererend aan het „no a la guerra” waarmee hij begin maart zijn standpunt over de Amerikaans-Israëlische aanvallen op Iran duidelijk maakte, ging de zaal in één adem staan.

Voor Sánchez, die op nationaal niveau lang niet altijd op zoveel steun kan rekenen als internationaal, was de tweedaagse in Barcelona een groot succes. Voor de rest van de progressieve politici moet de komende periode blijken waar al deze contacten toe gaan leiden. Komt er inderdaad het kantelpunt dat velen in hun toespraken voorspelden of blijft links te veel hameren op de verschillen?