Fantaseren uit liefde

Zaterdag was ik op een feestje waar er hevig werd gediscussieerd over korfbal, tot het opeens (of nou ja, misschien was ik ingedommeld) ging over fantaseren tijdens de seks. Ik moest even kalibreren aangezien het gezelschap uit korfballende stellen en mijn neef bestond, maar spitste wel meteen mijn oren.

,,Ik bereik soms makkelijker een hoogtepunt”, vertelde kennis L., „wanneer ik me voorstel dat we in een soort oertijd leven en ik het in de openlucht doe.”

,,Dat lijkt me wel wat, laten we dat ook eens proberen!”, juichte haar geliefde.

,,Het gaat om de fantasie”, pareerde L. „In de echte natuur zou ik de hele tijd bang zijn voor camera’s, wolven en de ziekte van Lyme.”

Uiteindelijk bleek dat alle aanwezige vrouwen vaker wel dan niet tijdens een vrijpartij hun orgasme bereikten door gebruik te maken van erotische fantasieën of herinneringen.

,,Voor ons werkt het nou eenmaal anders”, zei L., wat ze misschien beter voor zich had kunnen houden want nu gingen de mannen los en bleek dat ook zij tijdens het bedrijven van de liefde weleens hun toevlucht tot de verbeelding namen.

,,Maar mannen hébben dat toch helemaal niet nodig”, begon het meisje naast me, waarop iedereen met een Y-chromosoom in lachen uitbarstte en ik maar even samen met L. de tuin in liep om af te koelen.

,,Bijzonder interessant allemaal”, mompelde ze.

,,Ja,” zei ik, ,,waarom al die toevluchten tot de fantasie, waarom is het hier en nu niet genoeg? Seks zou toch de uitgelezen gelegenheid moeten zijn om eens uit je hoofd te raken. Maar goed, misschien is het een gewoonte uit de tijd dat je het alleen nog met jezelf deed en je bij gebrek aan gezelschap de opwinding maar in het domein van de fictie zocht.”

,,Dat kan”, zei L. ,,Maar ik denk dat we het ook gewoon soms doen om de ander te sparen. Ik vrees dat mijn lief onzeker wordt als ik te veel tijd nodig heb.”

Ik knikte, en moest ook even grinniken om hen die ik weleens had horen opscheppen dat ze zo goed in bed waren. Die hadden misschien gewoon een neus voor partners met een grote verbeeldingskracht. Maar de rest van de avond was ik sip. Ik piekerde over seks, en dan niet de lieve, spannende of leuke aspecten ervan, maar de tragische. Al die bedden waarin men samen denkt te zijn, terwijl er in het donker tussen de oren schimmenspellen worden afgespeeld waaraan de ander geen deel heeft. Er de toevlucht wordt genomen tot de geestenlegers rond het bed.

En tenslotte de vraag of dat een drama is, of juist liefde.