Het effect van de Amerikaans-Japanse yen-interventie is al voor de helft verdampt, zoals verwacht

De gezamenlijke poging van Japan en de Verenigde Staten eind juli om de koers van de yen tegenover de dollar te versterken, lijkt maar kortstondig effect te hebben. Op het moment van de interventie kostte een dollar 164 yen. Na de interventie stond de dollar op 156 yen, inmiddels is dat weer opgeklommen tot 160 yen voor een dollar. Hoe meer yens er voor een dollar betaald moeten worden, des te zwakker de yen staat.

Daarmee is ongeveer de helft van de interventie alweer tenietgedaan. Naar verluidt zouden de VS en Japan samen 70 tot 80 miljard dollar aan de interventie hebben uitgegeven (waarmee yens werden aangekocht om de koers op te krikken). Japan betaalde het grootste deel, de VS zouden omgerekend rond de 10 miljard dollar uitgegeven hebben.

Valuta-analisten waarschuwden al direct dat dergelijke interventies vaak alleen effect hebben als ook de onderliggende economische fundamenten veranderen. In het geval van Japan zou de Japanse centrale bank de rente hebben moeten verhogen om de koers van de yen te steunen. Dat is niet gebeurd, omdat Japan een enorme staatsschuld heeft die door renteverhogingen snel onbetaalbaar wordt. Ook was er geen ondersteunend overheidsbeleid (in de vorm van bezuinigingen of belastingverhogingen) om de valuta-interventie te ondersteunen.

Waarom de VS juist nu overgingen tot het steunen van de Japanse munt, blijft onduidelijk. Bekend is dat Trump de koers van de dollar ten opzichte van andere valuta wil laten dalen, om zo de Amerikaanse export te stimuleren. Ook vreesden de Amerikanen dat Japan, om de yen zelf te stutten, Amerikaanse staatsobligaties zouden verkopen, wat een opdrijvend effect zou hebben op de effectieve rente in de VS. Met de gezamenlijke interventie hoopten de Amerikanen wellicht dat te voorkomen.

Nieuwe poging?

Ook is nog onduidelijk of de VS en Japan opnieuw een poging zullen wagen de munt te steunen. Beide landen verklaarden na de eerste interventie (de eerste bilaterale actie sinds 1998) dat ze zo nodig opnieuw zouden ingrijpen. Daarvan is op de markten nog niets te zien.

Lees ook

De VS helpen Japan bij steunaankopen van de yen, maar niemand begrijpt waarom

De VS gebruikten geen ‘eigen’ dollars, maar hun voorraad euro’s om de aankoop van de yen te faciliteren. Dat alleen al is zeer ongebruikelijk, maar gezien het doel van de Amerikanen begrijpelijk: Washington wilde koste wat kost voorkomen dat de rente op langjarige Amerikaanse staatsobligaties zou oplopen, en zette dus buitenlandse valuta in in plaats van de eigen dollar.

Wat nóg ongebruikelijker was aan deze euro-yen-deal: de VS lichtten hun Europese collega’s daar niet over in. De Europese Centrale Bank, hoeder van de euro, kreeg pas na afloop van de transactie te horen wat er was gebeurd. ECB-president Christine Lagarde en minister van Financiën Scott Bessent spraken zaterdag over de interventie, aldus een bron tegenover de Financial Times.

Volgens de FT beschouwden sommige hoge functionarissen van de ECB het Amerikaanse besluit om euro’s te gebruiken als een ongekende schending van de aloude afspraken over samenwerking tussen westerse monetaire autoriteiten. Sinds de Tweede Wereldoorlog houden centrale banken in het westen elkaar op de hoogte en coördineren ze dergelijke valuta-interventies. Dat voorkomt negatieve reacties in de eigen valuta en versterkt het doel van deze operaties.

Liveblog Economieblog

ABN Amro wil dat personeel minstens de helft van de week op kantoor werkt