In het Klein Barbie Museum staan 800 Barbies: van de allereerste uit 1959 tot hedendaagse, waarbij diversiteit het toverwoord is

2 uren geleden 1

Nu heeft zij er meer dan achthonderd, maar ooit kreeg Liesbeth de Weerd haar eerste Barbiepop. De Weerd, directeur van het Klein Barbie Museum: „Het was in 1963. Ik kreeg haar voor mijn achtste verjaardag. De pop kostte toen al tien gulden; een heleboel geld want mijn ouders hadden het niet breed – een kleine boerderij, zes koeien.” Wat haar aansprak in Barbie? „Ik had al babypoppen, maar dit was iets anders. Barbie was volwassen, een pop met borsten.”

Haar twééde eerste Barbie – het begin van haar verzameling – kocht ze in 2005. De Weerd: „Ik heb jarenlang country linedance gedaan en we waren met de club op een vlooienmarkt onder het Feyenoordstadion. Daar zag ik een Barbie met een beige cowboyhoed. Paste wel bij linedansen, vond ik. Die Barbie bleek onderdeel van een serie en zo is het toen begonnen.”

Toen de collectie niet meer in haar woonkamer paste, verhuisden de honderden Barbies naar de grote schuur, gebouwd in westernstijl. Daar in het Gelderse dorp Wapenveld, nabij Zwolle, is nu haar Klein Barbie Museum gevestigd. Vroeger werkte De Weerd op de administratie van een vakvereniging voor fotografen. Nu zij met pensioen is, kan zij zich volledig aan haar museum wijden. Erg druk is het niet. Bezoek graag na afspraak.

In twee vertrekken staat de collectie uitgestald. De Weerd breit zelf kleding voor de poppen, en ze bouwt „tafereeltjes”, zoals een groep poppen op wintersport, of in een kledingwinkel. De Weerd laat een zeer fijn gebreit truitje zien: „Dit is op naald 0,8. Maar daar heb ik de ogen niet meer voor.” Op de veranda is de museumshop: twee plastic bakken met Barbies die De Weerd over heeft. Ook hier zelfgebreide winterpakjes. De verslaggever koopt een verwilderd ogende Barbie en twee fits.

In het museum kan je de ontwikkeling van de poppen zien: van de allereerste Barbie uit 1959, via de somptueus aangeklede limited edition collector’s poppen, tot de hedendaagse modellen waarbij „diversiteit” het toverwoord is. Zwarte Barbies en Barbies van kleur staan door de hele verzameling, maar in één kast heeft De Weerd de speciale modellen samengebracht: een Barbie met Down, een rolstoel-Barbie, en een Barbie die „wat voller in de heupen” is. Eén Barbie is kaal, volgens De Weerd omdat ze een haarziekte heeft. Nee, dat komt niet door de chemo, benadrukt ze.

Op verzoek haalt De Weerd drie zwangere vrouwen uit de kast. Van twee poppen kan je de gescharnierde buik openklappen. Eentje heeft een tweeling erin. Een derde zwangere pop heeft een voorbindbuik die je helemaal kunt verwijderen. Dan is ze meteen weer gewoon superslank. „Dit zijn geen echte Barbies, hoor”, benadrukt De Weerd. „De echte Barbie is kinderloos gebleven.”

Ze vindt zichzelf geen echte verzamelaar: „Een dame uit Duitsland heeft 18.000 Barbies. Daarbij vergeleken stelt dit niets voor. Ik haal de poppen uit de dozen en geef ze eigen kleertjes, dat doet een echte verzamelaar niet. Ik koop gewoon wat ik leuk vind.”

De Weerd laat Barbies zien die zijn gemodelleerd naar beroemdheden: Michael Jackson, Elvis en Priscilla als bruidspaar, en „een heel bekende Griekse zanger”. Echt trots is ze op de pop van Katherine Johnson, een zwarte NASA-wiskundige die belangrijk was voor de Amerikaanse ruimtevaart. „In het NASA-gebouw mocht ze niet naar de wc omdat ze zwart was. Daar is ook een film van. Ze is 101 geworden.”

Lees het hele artikel