Na een zenuwslopende finale heeft Tadej Pogacar waar hij lang naar smachtte: winst in Milaan-Sanremo

2 uren geleden 1

Gevallen, opgestaan, gewonnen. Op even spectaculaire als uitzonderlijke wijze heeft Tadej Pogacar, de beste renner van de wereld, afgerekend met zijn obsessie: na vijf eerdere pogingen won hij zaterdag ondanks een valpartij voor het eerst Milaan-Sanremo. Na een sprint met Tom Pidcock kwam hij met scheuren in en zwarte vegen op zijn regenboogtrui als eerste over de finish op de Via Roma in San Remo. Wout van Aert eindigde als derde, topfavoriet Mathieu van der Poel – die ook viel – werd achtste.

Reikhalzend keek de wielerwereld weken, zo niet maanden uit naar La Primavera. De 117de editie beloofde net als vorig jaar een strijd te worden tussen viervoudig Tourwinnaar Pogacar en Van der Poel, die Milaan-Sanremo al twee keer won (2023 en 2025). Niet alleen omdat beide renners al jaren ongekend dominant zijn, de Sloveen en Nederlanders zijn ook nog eens in bloedvorm. Pogacar won twee weken terug de Strade Bianche, Van der Poel vorige week twee ritten in de Tirreno-Adriatico.

Op de Cipressa zou het gaan gebeuren. Op die klim, 25 kilometer voor de finish, zou Pogacar demarreren in een poging Van der Poel te verslaan. Maar vlak voordat het peloton de Cipressa bereikte, viel uitgerekend Pogacar zelf, midden in het peloton, ogenschijnlijk zonder aangeraakt te worden. Uitzonderlijk, aangezien de Sloveen de afgelopen vijf seizoenen maar één keer serieus ten val kwam – in Luik-Bastenaken-Luik in 2023.

Obsessie

Op voorhand lag de druk in de eerste grote voorjaarsklassieker bij Pogacar. Hoewel hij La Primavera al vijf keer had gereden, stond hij tot zaterdag op nul zeges. Tot zijn eigen frustratie: de Sloveen gaf al meermaals te kennen alle belangrijke wielerwedstrijden – grote rondes én eendagskoersen – ten minste één keer in zijn carrière te willen winnen. In drie van de vier andere ‘Monumenten’ kwam hij al als eerste over de finish: de Ronde van Vlaanderen (1 keer), Luik-Bastenaken-Luik (3) en de Ronde van Lombardije (5).

Om met zijn obsessie af te rekenen, kwam Pogacars ploeg UAE Team Emirates-XRG in startplaats Pavia – voor het derde jaar op rij begon de wielerklassieker in die stad – met een indrukwekkende ploeg voor de dag. Pogacar werd bijgestaan door een groep ijzersterke klimmers, onder wie Isaac del Toro. De Mexicaan won vorige week nog de rittenkoers Tirreno-Adriatico.

Pogacar zou al weken toegewerkt hebben naar Milaan-Sanremo. Begin deze maand verbeterde hij tijdens een training zelfs zijn persoonlijke record op de Cipressa, de voorlaatste beklimming op 25 kilometer van de finish. Strava-gegevens lieten zien dat de wereldkampioen er 8 minuten en 51 seconden over deed. Dat komt neer op een duizelingwekkende snelheid van 37,8 kilometer per uur, op een klim van 5,6 kilometer met een stijgingspercentage van 4,2 procent.

‘Het is voorbij’

Maar zijn trainingen ten spijt, kwam het tot een klim op de Cipressa waar Pogacar geen rekening mee zal hebben gehouden. Zonder er nog in te geloven, kreeg hij na zijn val – die leidde tot een grotere valpartij – hulp van ploeggenoten Florian Vermeersch en Felix Grosschartner en vond hij tijdens de klim opnieuw de aansluiting. „Even dacht ik: het is voorbij”, zei Pogacar na afloop. „Maar zij [zijn ploeggenoten] gaven mij nieuwe hoop.”

Pogacar opende vervolgens nog op de Cipressa de aanval. De wereldkampioen kreeg alleen titelverdediger Van der Poel en Pidcock met zich mee. Maar de Nederlander kon op de Poggio, ruim acht kilometer van de finish, niet meer mee. Ook hij was gevallen. „Ik zat mee toen ik mee moest zijn, maar ik voelde me niet super”, zei hij na afloop tegen de NOS. „Ik zei in de radio: ik kan m’n stuur niet goed meer vasthouden.”

Zodoende kreeg Pogacar ondanks, maar ook dankzij zijn eigen val de uitgelezen kans om Milaan-Sanremo voor het eerst te winnen. Hij hoefde alleen nog Pidcock te verslaan. De Brit kreeg op zijn beurt onverwacht de kans van zijn leven om voor het eerst een van de monumentale klassiekers te winnen, maar hij kwam in de eindsprint tekort. Met een verbeten gezicht ging Pogacar als eerste over de streep.

In 2025 moest Pogacar nog zijn meerderen erkennen in Van der Poel. Die was „zo sterk”, zei hij toen. „Maar volgend jaar ben ik terug voor méér”, beloofde hij. Die belofte werd zaterdag bewaarheid, zij het op volkomen krankzinnige wijze.

Nu Pogacar ook Milaan-Sanremo heeft gewonnen, hoeft hij alleen nog Parijs-Roubaix af te strepen van zijn lijstje met wielermonumenten. Afgelopen december werd hij ter voorbereiding al op de Franse en Belgische kasseien gespot. De wielerwereld zal zondag 12 april hopen op weer een échte strijd tussen Pogacar en Van der Poel, die de laatste drie edities winnaar was op de wielerbaan in Roubaix.