Ook nu ze ouder zijn, weten de leden van collectief New Wave de zaal op stelten te zetten

„En ik zweer: jongens blijven jongens, maar die jongens worden ouder”, zingt Frenna in een kolkende Ziggo Dome, temidden van een grote golf ledlampjes. Zijn klassieker ‘Meisjes blijven Meisjes’ is een extraatje deze maandagavond, een toegift, een van de tientallen extraatjes die tijdens dit eerste van vijf reünieconcerten van hiphopcollectief New Wave op het publiek worden afgevuurd. Ze hadden meer shows willen programmeren, maar, in de poëtische woorden van Lil’ Kleine, er stond al „een of andere kutrockband” geprogrammeerd die het voor hen heeft „verpest”.

De vraag is of de leden van het collectief het überhaupt langer dan vijf avonden zouden volhouden. Want ja, jongens blijven jongens, maar nu de broeken wijder zijn, de shirts minder strak, de lijven breder en de sieraden nog veel duurder, is het maar de vraag of al die geniale oude liedjes, geschreven in 2015 door tieners met chest, vol bravoure en bezieling, nog wel werken. Het antwoord is ja, en hoe, en het werd gegeven door het publiek: dat is nog altijd even jong en divers, zit bomvol energie en is op zoek naar popculturele geschiedenis.

Die geschiedenis wordt in bonte extravagantie voorgeschoteld: de show schiet op sneltreinvaart alle kanten op en uit de bocht, maar is groots en springlevend. Het decor onderstreept die overdaad. Frenna staat vrij letterlijk te midden van een ledgolf: het podium is een gigantische constructie van schermen in de vorm van een halve tunnel, waar overstromingen, haaien en tsunami’s op worden geprojecteerd. Het podium ís de golf waar de artiesten uit tevoorschijn spoelen en van waaruit een T-vormig platform de zaal in loopt. Het is veel, soms te veel, maar het past bij een project dat altijd al meer was dan de som der delen.

Ronnie Flex in legerpak

„Het is zover”, zegt Ronnie Flex, terwijl hij zittend op het podium, in een legerpak met wintercamouflage, de intro van de show voor zijn rekening neemt. Samen met Frenna is hij de rode draad van de avond, met de meeste hits. Dat is des te opmerkelijker, gezien zijn breuk met Top Notch, het label dat New Wave mogelijk maakte. Eerder die dag was nog te zien hoe Farid Benmbarek backstage een diamanten plaat voor New Wave aan Ronnie Flex uitreikte (200 miljoen streams). Hij blijft de captain, de ruzie wordt niet besproken. En misschien is dat maar goed ook, er is helemaal geen tijd om stil te staan.

Want als de schurende beat van ‘Hoog/Laag’ inzet, en Idaly, Bokoesam, Jonna Fraser en Lil’ Kleine het podium op stormen, knalt erna meteen ‘Liegen voor de rechter’ in. Kleine vergeet wat bars, maar de Amsterdammer met Colgateglimlach en glimmend kapsel trekt zich er niets van aan, hij is zielsgelukkig. „Maak me nou niet gék”, schreeuwt hij met schorre stem als een doorgewinterde volkszanger, waarna het raggende alarm van ‘43’ de zaal in rolt. Bokoesam hopt in leren pak als de vrolijkheid zelve over het podium. Ook hij kan zijn geluk niet op. „Deze fles 43 die gaat never nooit op.” Tegenwoordig drinkt hij niet meer, gebruikt geen drugs en gaat veel naar de sportschool. Die jongens worden ouder.

Dat geldt ook voor producer Jack $hirak, die eigenlijk niet zou komen, maar er toch is, voor één nummer: op een drumpad zet hij live hun grootste hit ‘Zeg dat niet’ in elkaar. Het publiek schuimt van energie. Tussen al dit geweld door zijn de muzikale intermezzo’s van de ingetogen artiesten Ares, Afriki en Lijpe meer dan welkom. Na ongeveer een uur komt die laatste op, stoïcijns, een overduidelijke publiekslieveling, gehuld in een sobere hoodie van Céline, die met zijn rauwe hiphop een anker is in de draaikolk van dancebeats.

Wanneer de zaal na het woeste ‘Vallen in de club’ onder een deken van zwoelblauwe lichtslierten bedekt wordt, kan dat maar één ding betekenen: tijd voor de solo’s van Jonna Fraser, koning van de vaderlandse R&B. Met Frenna en SFB volgt een lange mash-up van oude en nieuwe hits, solo en als groep, met Cartiez, D-Double en Jandro, alles door elkaar gemixt tot één grote dj-set. Iedereen krijgt zijn moment en komt daarna weer samen, als cirkels in een venndiagram waarvan de focus telkens even verschuift. Het is een overdadige, maar unieke show. En nee, zolang ‘Drank & Drugs’ de collectieve uitsmijter is, worden de jongens van New Wave niet ouder.