Tijdens de herdenking voor de aanslag in Berlijn gaat het niet om de minuut stilte, maar om het tegengeluid

58 minuten geleden 1

Daan Colijn en Karl Krause, bekend van hun queer reisblog Couple of Men, waren afgelopen weekend in Berlijn. De twee vierden daar Pride, en namen deel aan de protestmars. Toen ze daarna naar hun hotel liepen, kwamen ze langs de plek waar pakweg negentig minuten later een bestelbus op de menigte in reed. Nadat de bus tegen een boom bij het Tiergartenpark tot stilstand kwam, viel de bestuurder, Abdul B. (21), verschillende mensen aan met een mes. Eén vrouw uit Polen kwam bij de aanslag om het leven, 29 anderen raakten gewond.

Nu staan Colijn en Krause bij het Homomonument in Amsterdam, in de schaduw van de Westerkerk, tijdens de herdenking van de aanslag in Berlijn. Duizenden mensen om hen heen luisteren stilletjes naar hun toespraak, onder wie burgemeester Halsema, staatssecretaris Judith Tielen, drie wethouders van de gemeente Amsterdam en de Duitse consulaat-generaal.

Colijn slaat een arm om Krause heen. Ze kunnen het niet bevatten, zeggen ze geëmotioneerd. Wat als ze verderop in de protestmars hadden gelopen, wat als ze nog even waren blijven dansen, of hadden besloten niet in het hotel, maar in het park te eten?

Lees ook

Na de aanslag in Berlijn overheerst de vraag: hoe kon deze dader ongestoord een terreuraanslag plegen?

People gather in front of the Brandenburg Gate illuminated with the message „Berlin, city of freedom”, commemorating the victims, after a car rammed into a crowd at the Pride March in Berlin, Sunday, July 26, 2026. (AP Photo/Ebrahim Noroozi)

Iets eerder tijdens de herdenking, om acht uur ’s avonds, was het één minuut stil rond de Westermarkt. Maar uit de Engelstalige toespraken van Couple of Men, dragqueen Jennifer Hopelezz, COC-voorzitter Myrtille Danse en burgemeester Femke Halsema blijkt dat het niet om die stilte te doen is, maar om solidariteit te tonen en een tegengeluid te laten horen, tegen de haat in die de lhbti-gemeenschap treft.

We zijn er en we blijven er

Zo stelt burgemeester Halsema dat juist nu het moment is om „luid” te zijn en dat Pride „luider dan ooit” gevierd moet worden. Hopelezz stelt dat queers zich nu niet „moeten verstoppen” en „niet geïntimideerd” moeten zijn, maar juist zeer aanwezig en zichtbaar. Colijn en Krause besluiten dat „haat hen niet zal stoppen”: ze zullen Pride alsnog vieren. Want, zoals ook COC-voorzitter Danse zegt, „liefde is sterker dan haat”.

‘Een krachtig signaal’

De hoofdstad staat deze twee weken in het teken van Amsterdam Pride en WorldPride, het internationale evenement dat dit jaar in Amsterdam plaatsvindt. Afgelopen zaterdag vond, net als in Berlijn, een protestmars plaats. Deze Pride Walk in Amsterdam was een initiatief van de Stichting Homomonument, die ook elk jaar de herdenking op 4 mei organiseert van in de Tweede Wereldoorlog vermoorde homoseksuelen. Voorzitter Femke van Casteren (die/diens) ging na de mars voldaan naar bed, maar dat gevoel was bij ontwaken op zondagochtend snel verdwenen.

Want, vertelt Van Casteren eerder op de avond op de Westermarkt, de aanslag voelde als een aanslag op diens „identiteit”, en op die van de gemeenschap. Van Casteren ging daarom met collega’s meteen in de „actiemodus”. Ze proefden de behoefte om „samen te komen, de emotie te delen en solidariteit te tonen voor de slachtoffers in Berlijn”. Uit die behoefte vloeide de herdenking voort. Maar Van Casteren hoopt vooral op verbondenheid. „We willen laten zien dat als zoiets gebeurt, we elkaar blijven vasthouden. In goede en slechte tijden.”

Ook de mensen die zich dinsdagavond bij het Homomonument hebben verzameld, zeggen vooral te willen laten zien dat de aanslag hen er niet onder krijgt. Zoals Felix Blommaert (28) uit Leuven, die hier vanavond is om „samen een krachtig signaal te sturen”. Of Joyce de Jong (38), die speciaal voor de herdenking uit Heerhugowaard naar Amsterdam kwam en met haar aanwezigheid „de liefdesvlek wil vergroten”.

Vivonne van Geuns (77) zegt dat „dit soort aanslagen haat en angst moeten inboezemen”. Maar, vult ze meteen aan, „we zijn er en we blijven er, en dat wil ik vandaag laten zien”.

Aan het eind van de avond worden er bloemen en vlaggetjes bij het Homomonument geplaatst. Mensen branden kaarsjes. Ook Lloyd Klaverweide (72) brandde een kaarsje voor de slachtoffers in Berlijn. In stilte. Herdenken is volgens hem „belangrijk”, want hij wil niet „terug naar de jaren vijftig en zestig”, zegt hij. „De intolerantie moet stoppen. We pikken dat niet langer.”