Victor Willis, de voorman van discogroep Village People, ontkende altijd de gay-achtergrond van ‘YMCA’

2 uren geleden 1

Victor Willis, de Amerikaanse voorman van de Village People die donderdag op 74-jarige leeftijd overleed, had een ambivalente houding jegens zijn grootste hit, ‘YMCA’. Vanaf het verschijnen in 1978 werd de discoklassieker onthaald als gay-anthem. Maar Willis, zelf hetero, hield vurig vol dat er helemaal geen homobedoeling achter zat. Dat het gewoon een liedje was over jongens die samen plezier hebben in de jeugdherberg.

Ook de Amerikaanse president Trump negeerde de connotatie en gebruik ‘YMCA’ als vast nummer op zijn verkiezingsbijeenkomsten. Aanvankelijk wilde Willis hier niets van weten – zijn vrouw en manager Karen Willis dreigde met juridische stappen – maar toen het geld binnenstroomde, bedacht hij zich. In januari 2025 zong hij zijn hit live op Trumps pre-inauguratiefeest. De president stond naast hem op het podium en deed zijn befaamde vuistendans. Pijnlijk voor de gay-achterban, die de hard bevochten lhbtiq-rechten door Trump ernstig bedreigd ziet.

Willis, geboren in 1951 in Dallas, opgegroeid in San Francisco, begon met zingen in de baptistenkerk van zijn vader, die dominee was. Hij zat als snel in de soul en jazz, zong in de musical Hair, en vertrok naar New York om het te maken als artiest. In zijn onzekere begintijd in de grote stad werd hij liefdevol opgenomen in de christelijke jeugdherberg YMCA. Hij sloot zich aan bij de Negro Ensemble Company en zong in de zwarte musical The Wiz.

De ontkenning van Willis van de gay-achtergrond van ‘YMCA’ is vreemd gezien de geschiedenis van Village People. De Franse discoproducer Jacques Morali was onder de indruk van Willis’ warme, opzwepende stem en vroeg hem in 1977 om mee te werken aan zijn discoproject Village People, over het gay-leven in de New Yorkse wijk The Village.

Motoragent en marineofficier

Toen het album een hit werd, moest er snel een groep geformeerd worden, om op te treden. Dus plaatste Morali een advertentie in een theaterblad: „Macho types wanted, must dance and have a moustache”. Morali gaf zijn rekruten de cartooneske aankleding van archetypische gay-sekssymbolen – een essentieel onderdeel van het succes. Willis trad op als motoragent dan wel marineofficier. Verder bevatte de groep een indiaan, een bouwvakker, cowboy, soldaat en biker. Morali liet zich inspireren door een gekostumeerd bal in gay-discotheek Les Mouches. Vooral de outfit van leatherman Glenn Hughes, met de leren pet en hoefijzersnor, maakte school. Die haalde Morali uit bdsm-bar The Mineshaft, waar Hughes ook graag kwam.

Naast ‘YMCA’ scoorde Village People nog een paar discohits, ‘In the Navy’, ‘Go West’ en ‘Macho Man’. Maar in 1980 stapte Willis uit de groep, waarmee het succes ook meteen ophield. Willis’ huwelijk met actrice Phylicia Rashad (The Cosby Show) strandde. Hij zonk diep weg in een decennia aanhoudende drugsverslaving.

Na te zijn afgekickt heroverde hij in 2017 via de rechter het auteursrecht op de hits

Na te zijn afgekickt heroverde hij in 2017 via de rechter het auteursrecht op de hits die hij samen schreef met Morali, die in 1991 was gestorven aan aids. Een jaar later veroverde Willis het alleenrecht op het gebruik van de naam Village People. De zanger keerde terug naar het podium met een verse groep mannen.

De herboren Village People hadden in 2020 nog een kersthit met ‘Magic Christmas’. Ook zongen ze dat jaar, samen met Pussy Riot, mee op ‘My Agenda’ van de non-binaire artiest Dorian Electra: „My agenda/ Might offend ya/ Out here flexing in my/ Rainbow suspenders”. De track lijkt te gaan over queer activisme, maar daar zal Willis wellicht ook anders over hebben gedacht.