Waarom moet Thomas van Groningen als hij een visje wil eten ‘zo ongeveer’ een nier afstaan?

De avond na de gemeenteraadsverkiezingen wees Arjan Noorlander in Nieuwsuur streng naar een grafiek. Forum voor Democratie was flink gestegen. De Haagse verslaggever praat bij voorkeur over politiek alsof hij verslag doet over het pietenhuis in het sinterklaasjournaal: wat was er nú weer aan de hand, wat hádden ze er weer een potje van gemaakt, kwam dit óóit nog goed? Hij concludeerde: „Die nieuwe wind die in Den Haag waait, waait nog niet in de gemeenten.”

Het feest der democratie vindt voor Haagse-watchers vooral plaats op de dag ná het stemmen. Keurig verdeeld over verschillende talkshow-velden stond een team opgesteld met onder andere Jort Kelder, Klaas Dijkhoff, Sylvana Simons en Ron Fresen. Het startschot klonk. Drie, twee, één: duiden maar!

In Eva zei Eva (Jinek) tegen Fresen: „Jij bent helemaal dól op de gemeenteraadsverkiezingen, Ron. Waarom?” Fresen hield ervan dat het ging over problemen „bij jou voor de voordeur”, zoals parkeerplekken. Even leek het alsof gemeenteraadsverkiezingen voorál draaiden om parkeerplekken: voor WNL-presentator Frank van Leeuwen was het bepalend geweest in zijn stem. EenVandaag-peiler Rozemarijn Lubbe vertelde dat lokale partijen zo goed scoorden vanwege hun sterkere binding met plaatselijke, prangende problematiek. Zoals? „Die parkeerplek.”

Ook Thomas van Groningen had er last van. Bij Nieuws van de Dag (SBS6) zei hij: „Als ik een visje wil gaan eten in Scheveningen moet ik zo ongeveer een nier afstaan!” Hierna werd besproken of de aanwezige Richard de Mos beloftes over een lokale asielstop wel kon waarmaken. Er bestond immers ook een nationale ‘Spreidingswet’. „Wet is wet”, vond de voorman van Hart voor Den Haag. „Maar”, zei hij op een toon alsof dit exact even rechtsgeldig was: hij had zijn kiezers wel wat beloofd. Dus ging hij alles uit de kast halen. Zijn meest onheilspellende voorstel: „Lokaal alles frustreren”.

In Vandaag Inside (SBS6) was Jort Kelder net bezig aan een betoog over Amsterdam als links bolwerk, toen tafelgenoot René van der Gijp abrupt uitleg wenste over iets geheel anders: „Jij hebt altijd een witte broek aan, hè? Leuk man!” Hihi, haha, Kelder wist ook niet helemaal wat te doen, ja klopt, hij was liefhebber van witte broeken.

Ik noteerde het. Later noteerde Jeroen Pauw ook iets tijdens Pauw & de Wit (NPO 1). Hij had net tegen Twan Schroembges van de lokale anti-azc-partij uit Venlo gezegd: „Venlo moet volgens de spreidingswet 447 mensen opvangen heb ik begrepen.” Schroembges: „Nee, nee, nee, daar gaan we weer.” Het waren er volgens hem vijfenvijftig. Dus niet 447, hield Jeroen Pauw vol? Nee. Hierop corrigeerde Pauw iets op een papier dat voor hem lag. Een decreet over Venlo, morgen te publiceren in de Staatscourant?

De rest van de uitzending werd gedomineerd door gebekvecht tussen Klaas Dijkhoff en Renske Leijten. Opnieuw een illustratie van een talkshowtrend: voormalige politici die in een nieuwe rol (analist) oude conflicten met politieke tegenstanders uitvechten.

Terugdenken aan Matthijs van Nieuwkerk

Op tv merkte je er weinig van, maar ook was het nog altijd Boekenweek. Wel had Viktor Vlam zondag in De Oranjezondag beweerd dat hij „liever naar een Noord-Koreaans strafkamp ging dan naar het boekenbal”. Als tegenhanger was er gisteravond weer een Eus’ Boekenclub (NTR). Een sympathiek boekenprogramma, maar door de dusdanig late programmering wordt gecommuniceerd: lezen is iets om van/mee in slaap te vallen.

Het doet terugdenken aan de tijd dat Matthijs van Nieuwkerk in DWDD schrijvers in galajurk en smoking aan tafel had, opgewonden pratend over hoeveel zin ze hadden in het boekenbal. Nog tijdens de uitzending stonden ze op, nu moesten ze echt met gierende banden richting het bal. Heel veel plezier!, riep Van Nieuwkerk, die ademloos had zitten luisteren. Hij zou juist nérgens liever willen zijn dan op het boekenbal. De gemeenteraadsverkiezingen zou hij in 4,5 minuut hebben afgehandeld.