Bij Museum de Fundatie gaat de Cup-a-Soup mosterd ‘gierend hard’

Drie suppoosten zitten tussen de zuilen van Museum de Fundatie in Zwolle. Josephine van Teeffelen (25) schept met een Wasa-cracker gegrilde kipsalade uit een kuip. Ze heeft nog vier minuten, dan is ‘de wissel’. Sjors de Bruin (28) eet een bolletje met vegan chocopasta, ook hij moet zo weer de vloer op. Er is een strak schema, om het half uur staat iedereen op een nieuwe plek. „Zodat je niet de hele dag naar hetzelfde schilderij staat te kijken”, zegt Sjors.

Josephine en Sjors studeerden allebei aan de kunstacademie. „Eigenlijk bijna iedereen die hier werkt”, zegt Josephine. Het gaat tijdens de lunch vaak over kunst of over de kruiswoordpuzzel in Trouw.

Jan-Albert Hiemstra (61) nipt van zijn zwarte koffie met drie zoetjes, hij werkt al 21 jaar bij het museum. Jan-Albert studeerde niet aan de kunstacademie. Uit drie portofoons tegelijk klinkt een blikkerig geluid. „Tijd voor de wissel”, zegt Jan-Albert.

Sjors en Jan-Albert laten ons de kantine zien. Achter een tray met Cup-a-Soup hangen een paar schilderijen. „Die zijn van een collega”, zegt Sjors. Omdat bijna iedereen bij de Fundatie zelf kunstenaar is, fungeert de kantine als expositieruimte. Sjors wil zijn eigen werk graag aan ons laten zien. Hij moet even zoeken naar een foto in zijn telefoon. „Olieverf op pizzadoos, mijn specialiteit”, zegt Sjors. Hij begint uit te leggen waar het werk over gaat. „Hou je wel de tijd in de gaten?”, breekt Jan-Albert in. Sjors moet wisselen, anders staat er niemand op zone 4/5.

Van suppoost Suzan krijgt suppoost Nem een halve avocado.

Jan-Albert legt een plastic zakje met twee boterhammen op tafel. „Ik zit vandaag in de appelstroop”, zegt hij. Het waren vijf boterhammen, hij at er al drie op. In zijn 21 jaar bij het museum heeft hij heel wat kunst langs zien komen. Ook lelijke dingen. „Maar als je maanden naar iets kijkt, krijg je er een andere band mee”, zegt Jan-Albert. Als de tentoonstelling voorbij is, verlangt hij soms terug naar een kunstwerk. „Dan heeft het toch wat met je gedaan.”

‘Ik kijk naar de mensen’

Suppoost Suzan van Dijk (38) – dubbele boterham met avocado, pindakaas en zwarte peper – studeerde ook aan een kunstacademie. Om een rustige dag door te komen telt ze dingen in het museum: „De luchtroosters, de ramen, de tegels.” Het werk als suppoost geeft haar ook weer tijd om na te denken over haar eigen creatieve proces. „Mensen komen hier naar kunst kijken, ik kijk naar de mensen”, zegt Suzan.

Volgens suppoost Nem de Ruiter (31) is het, door het lange staan, ook fysiek zwaar werk. Nem heeft alleen een zakje droge LU-crackers mee, ze had geen eten in huis. Dat heeft ze wel vaker. Van Suzan krijgt ze een halve avocado, van Jan-Albert zijn twee laatste boterhammen met appelstroop. „Zo ging het op de academie ook altijd”, zegt Nem.

Waarschijnlijk neemt Nem later nog een Cup-a-Soup. Op de andere locatie van het museum, in Heino, zijn veel meer smaken soep. „Daar hebben ze wél altijd gewone tomaat”, zegt Suzan. Volgens Jan-Albert gaat de mosterdsmaak op beide locaties „gierend hard”. Het is weer tijd voor de wissel. „Heb je wel genoeg gegeten?”, vraagt Jan-Albert nog aan Nem.

„Springstof die ook TNT heet, zes letters”, zegt Patrick van der Meij (36) met een kaas-uienbol in zijn hand. Jan-Albert weet het antwoord niet, hij is meer van de sudoku’s. Gemiddeld werken twee tot drie suppoosten tegelijk aan de kruiswoordpuzzel, elke wissel neemt iemand het over. Patrick: „Landelijke kerkvergadering, zeven letters.” Iedereen die de kantine inkomt, denkt even met Patrick mee. Volgens Jan-Albert is de kruiswoordpuzzel tijdens de lunchpauzes „aardig hot”.

Boterhammen van thuis en de kruiswoordpuzzel uit Trouw.