Broer en zus Tabanelli, acrobaten op ski’s en de trots van Italië: ‘Je moet op de goeie manier leren vallen’

6 uren geleden 3

Metershoog kunnen ze zweven in de lucht, terwijl ze onderweg de skilatten kruisen in een X en na ettelijke rotaties perfect landen in de sneeuw – achterwaarts. Het lijkt wel alsof freestyle skiërs Miro en Flora Tabanelli kunnen vliegen. De sympathieke broer en zus uit de buurt van Bologna zijn op deze Winterspelen de hoop van gastland Italië op een gouden medaille. Hun palmares ogen op hun jonge leeftijd al erg indrukwekkend. Zo won Flora tweemaal goud op de Olympische Jeugdwinterspelen in 2024 in het Zuid-Koreaanse Gangwon. Miro haalde vorig jaar goud op de X Games in Aspen, Colorado, het jaarlijkse toonaangevende toernooi voor actiesporten.

Het interview vindt noodgedwongen via videoverbinding plaats, enkele maanden voor het begin van de Spelen die vrijdagavond worden geopend, want Miro en zijn jongere zus verblijven op een andere plek. Miro traint in het Noord-Italiaanse skioord Livigno. Flora heeft moeilijke maanden achter de rug. Ze revalideerde in Turijn van een kruisbandblessure aan de rechterknie. Tot op het laatste nippertje was haar deelname aan Milaan-Cortina onzeker. Woensdag zei ze tegen de Italiaanse krant La Stampa klaar te zijn voor de Spelen in eigen land.

Zaterdag vinden in Livigno zowel voor mannen als voor vrouwen de kwalificaties plaats voor de slopestyle, wat staat voor meerdere sprongen tegelijk. Hier tellen de uitvoering, stijl en creativiteit. De andere freestylediscipline op de Spelen is ‘big air’: één grote sprong, die wordt beoordeeld op moeilijkheidsgraad en uitvoering. Volgens Flora Tabanelli’s management kiest de sportster nu om mee te doen aan de big air en wacht ze voor de slopestyle-wedstrijd nog even af.

Waarom kiest iemand voor acrobatisch skiën hoog in de lucht?

Miro: „We zijn op de skilatten geboren. Onze ouders, die ook heel sportief zijn, hebben ons altijd gestimuleerd om meerdere sporten uit te proberen, zoals artistieke gymnastiek en kunstschaatsen, een sport die qua puntensysteem en choreografie sterk lijkt op freestyle. Zowel mijn zus als ik heeft beide sporten gedaan, voor we gingen freestylen. We voelden ons altijd al aangetrokken tot extreme sporten.”

Flora: „Ik zag Miro springen op die ski’s en ik dacht: dat wil ik ook. In mijn geval speelde zeker ook het ‘grote broer doet dat ook’-effect.” Ze grinnikt.

Ik zag Miro springen op die ski’s en ik dacht: dat wil ik ook.

Wat betekent het om het gastland zelf op de Spelen te vertegenwoordigen? Is er veel druk?

Miro: „We namen al deel aan de Olympische Jeugdspelen, maar dit zijn onze eerste échte Spelen ooit – geweldig! Bovendien skiën wij in Livigno, wat als onze thuisbasis voelt omdat we er vaak trainen. Wij hebben geen gewone piste maar een snow park nodig, met hindernissen en een structuur waarop we onze sprongen kunnen uitproberen.”

„Ik voel veel emotie rond deze Spelen. Ik heb er alles aan gedaan om zo goed mogelijk in vorm te zijn en straks alles te geven. Voor Flora was het lang afwachten, en stap voor stap revalideren en kijken wat mogelijk was.”

Flora: „Italië mogen vertegenwoordigen in Livigno, waar we de omgeving, lucht en sneeuw goed kennen, voelt als een voorrecht en een eer.”

Trainen jullie eigenlijk samen? En zijn jullie dan collega’s of concurrenten?

Miro: „Ja, we trainen samen in een gemengd groepje van vijf. Dat mijn zus daarbij is, heeft alleen maar voordelen. We voelen elkaar moeiteloos aan. Omdat we apart aan wedstrijden deelnemen, is er ook geen onderlinge rivaliteit.”

Flora: „Ik kan ook niks negatiefs bedenken. We trainen samen en reizen voor onze sport de wereld rond. En we gunnen elkaar het succes. Als hij een medaille haalt en ik niet, ben ik blij voor Miro, en dat geldt ook andersom.”

Omdat we apart aan wedstrijden deelnemen, is er ook geen onderlinge rivaliteit

Wat hopen jullie met deze Spelen, behalve medailles, te bereiken?

Miro: „Dat we dankzij de Spelen freestyle bekend en populair kunnen maken in ons land, zoals Jannik Sinner voor het tennis in Italië deed. Natuurlijk is acrobatische ski niet voor iedereen weggelegd, maar de interesse neemt wel sterk toe.”

Waarom draait het precies tijdens een sprong? En wat voelen jullie zo hoog in de lucht?

Miro: „Het gevoel komt neer op een vorm van lichtheid, als vliegen. Het voelt alsof de skilatten en de stokken een verlengstuk zijn van je lichaam. Tijdens een sprong zoeken we zo snel mogelijk de controle op in de lucht. Zodra je die hebt, kun je je emoties beheersen – of het nu angst is of adrenaline. Op de training oefenen we die bewegingen zo vaak mogelijk om een automatisme te kweken, wat vertrouwen geeft tijdens de wedstrijd. En ja, we springen hoog én snel. Zo’n rotatie in de lucht is vergelijkbaar met een fietswiel dat draait tegen 40 kilometer per uur.”

„Door ons heel bewust te zijn van ons lichaam, begrijpen we ook hoe we moeten landen, en leren we zelfs een fout in de lucht te corrigeren. Het komt erop aan te leren hoe je moet vallen.”

Flora: „We trainen op techniek, werken aan onze spierkracht, en doen ook veel stretching voor onze elasticiteit. Leren vallen is inderdaad belangrijk, zodat je jezelf geen pijn doet en weer verder kunt. Skiën stelt mij het best in staat mezelf uit te drukken. En voor freestyle moet je ook een beetje gek zijn.” Ze moet nu lachen. „Ik heb al verschillende helmen gebroken.”

Jullie komen uit de streek rond Bologna, net als die andere Italiaanse kampioen Alberto Tomba. Er moet daar iets in het water zitten.

Miro: „Het is stom toeval dat we uit dezelfde streek komen en ook gingen wedstrijdskiën, maar we kennen Alberto wel goed. Onze ouders beheren een refuge (berghut, red.) in de Apennijnen, waar hij ons al geregeld kwam opzoeken. Hij grijpt elke kans aan om ons voor een wedstrijd met een berichtje geluk te wensen of achteraf te feliciteren. Voor ons blijft hij een groot idool.”