Hebben aangeboren hartafwijkingen bij moeders een negatief effect op de ontwikkeling van kinderen?

Aangeboren hartafwijkingen bij moeders blijken niet alleen gevolgen te hebben voor henzelf. Ook de ontwikkeling van hun kinderen wordt hierdoor mogelijk beïnvloed, onder andere op het gebied van lichamelijke ontwikkeling, taal, sociale vaardigheden en emotionele rijping.

Dat blijkt uit een grootschalige Canadese studie die de invloed van aangeboren hartafwijkingen bij moeders op de vroege ontwikkeling van hun kinderen onderzocht. De onderzoekers analyseerden meer dan 250.000 kinderen die tussen 1995 en 2016 werden geboren. Van hen hadden 456 kinderen een moeder met een aangeboren hartafwijking. Uit de resultaten blijkt dat deze kinderen een verhoogd risico hebben op ontwikkelingsproblemen.

Aangeboren hartafwijkingen

Een aangeboren hartafwijking is een structurele afwijking in de bouw of ontwikkeling van het hart die al tijdens de zwangerschap ontstaat. Het is de meest voorkomende aangeboren afwijking. Er bestaan meer dan 1800 verschillende varianten en ze komen voor bij ongeveer 1 procent van alle baby’s. De medische en dagelijkse impact ervan verschilt sterk per persoon.

Wil je niets van Scientias missen? Voeg Scientias toe als voorkeursbron op Google dan zie je al onze verhalen!

Dankzij verbeteringen in de kindercardiologie overleeft tegenwoordig meer dan 90 procent van deze kinderen, waardoor zij zelf ook kinderen kunnen krijgen. “Hierdoor krijgt het begrijpen van de gezondheid en ontwikkeling van hun kinderen op de lange termijn steeds meer prioriteit binnen de volksgezondheid”, zegt hoofdonderzoeker Muhammad Zakir Hossin.

Zwangerschappen bij vrouwen met een aangeboren hartafwijking gaan gepaard met een verhoogd risico op vroeggeboorte en andere complicaties. Over de langetermijngezondheid en ontwikkeling van hun kinderen was tot nu toe echter weinig bekend.

Hoe werd het onderzoek uitgevoerd?

Om dit te onderzoeken analyseerden de onderzoekers de ontwikkeling van de kinderen op schoolleeftijd. De kinderen werden in de kleuterklas beoordeeld door hun leraren op vijf ontwikkelingsgebieden: fysieke gezondheid en welzijn, sociale competentie, emotionele rijpheid, taal- en cognitieve ontwikkeling en communicatieve vaardigheden en algemene kennis.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief! Ook elke dag vers het laatste wetenschapsnieuws in je inbox? Of elke week? Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief!

Een kind werd als ontwikkelingskwetsbaar beschouwd wanneer het in minstens twee van deze gebieden tot de laagst scorende 10 procent behoorde. Daarnaast werd gekeken naar de ernst van de kwetsbaarheid, op basis van het aantal domeinen waarop een kind laag scoorde.

Hossin benadrukt dat ontwikkelingskwetsbaarheid niet betekent dat een kind automatisch een klinisch vastgestelde ontwikkelingsstoornis heeft. “Het verwijst naar kinderen die op twee of meer ontwikkelingsgebieden minder goed presteren dan de meeste leeftijdsgenoten”, legt hij uit.

Het verband

Uit de analyse bleek dat kinderen van moeders met een aangeboren hartafwijking een 28 procent hoger risico hebben op een ontwikkelingsproblemen vergeleken met kinderen van moeders zonder deze aandoening. Daarnaast bleek dat een ernstige aangeboren hartafwijking bij de moeder sterker samenhing met ontwikkelingskwetsbaarheid bij het kind dan een milde vorm.

Leestip: AI leest hartscans veel nauwkeuriger dan artsen: wie loopt verhoogd risico op plotselinge hartstilstand?

De resultaten wijzen erop dat een aangeboren hartafwijking bij de moeder een belangrijke risicofactor kan zijn voor de ontwikkeling van het kind. Verder onderzoek is nodig om te begrijpen waarom dit verhoogde risico bestaat.

Wat betekent dit voor de praktijk?

Het herkennen van dit verband kan helpen om vrouwen eerder te identificeren die baat hebben bij prenatale begeleiding, goede zorg rondom de zwangerschap en vroege interventies om het risico op ontwikkelingsproblemen bij hun kinderen te verkleinen.

Onderzoeker Neda Razaz voegt nog een belangrijke kanttekening toe: “Deze studie laat niet zien dat vrouwen met een aangeboren hartafwijking geen kinderen zouden moeten krijgen.” Wel benadrukt ze het belang van extra ondersteuning en begeleiding vóór, tijdens en na de zwangerschap, zodat kinderen en hun gezinnen zo vroeg mogelijk passende hulp kunnen krijgen.

Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast: