Knuffels op de Olympische Winterspelen: wie zijn Tina en Milo?

De sporters krijgen na het behalen van een podiumplaats op de Olympische Spelen naast een medaille nog iets mee: een knuffel. Elke editie kent een eigen mascotte in pluche vorm. Tijdens de Winterspelen in Milaan-Cortina zijn dat de hermelijnen Tina en Milo, broer en zus.

De traditie van Olympische mascottes begon bij de Winterspelen van 1968 in Grenoble. Daar verscheen Schuss, een abstract mannetje op ski’s in de kleuren van de Franse vlag. Het personage geldt als de eerste — toen nog onofficiële — mascotte van de Spelen.

Vanaf München 1972 introduceerde het IOC een officiële mascotte, en sindsdien heeft elke editie een eigen figuur die symbool staat voor het evenement. De mascottes moeten, volgens het IOC, de olympische geest zichtbaar maken en iets vertellen over de cultuur van het gastland.

Tina en Milo staan voor sportiviteit, liefde voor het buitenleven en plezier — volgens de organisatie kenmerken van ‘de Italiaanse geest’. Hun namen verwijzen naar de gaststeden Milaan en Cortina d’Ampezzo.

De knuffels voor deze editie werden ontworpen door de leerlingen van basisschool Istituto Comprensivo Taverna. Zij wonnen, na een openbare stemming met meer dan 1.600 inzendingen van Italiaanse schoolkinderen, 53 procent van de stemmen.

Tina, de witte hermelijn, is de mascotte van de Olympische Winterspelen; Milo, met zijn bruine vacht en een ontbrekende poot, vertegenwoordigt de Paralympische Spelen. De hermelijn wordt vergezeld door knuffel Flo, een sneeuwklokje dat symbool staat voor wedergeboorte.