De televisie van Wierd Duk: vangt signalen op uit een heel andere dimensie

Hier is een theorie over Wierd Duk: zijn televisie vangt signalen op uit een andere dimensie. Het is een dimensie die lijkt op de mijne; we zien dezelfde mensen, we kennen dezelfde programmatitels. De mensen in die programma’s zeggen echter standaard net iets anders op de televisie van Wierd Duk. Sciencefiction? Welnee. We leven in de toekomst.

De theorie kwam donderdagavond tot mij tijdens het kijken van Nieuws van de dag (SBS6) en zou, als je ’t mij vraagt, een heleboel verklaren. Wierd Duk zat aan tafel als opiniemaker van de dag. Ze zouden hem inmiddels beter opiniemaker van om de dag kunnen noemen, want hij zat er dinsdag ook (en daarvoor op donderdag). Toen was de opinie van Wierd Duk dat de term „oorspronkelijke Nederlander” niet racistisch is en ook, vooral, dat Wierd Duk niet racistisch is. Zo’n opinie verschijnt dan op het YouTube-kanaal van Wierd van de d-, pardon, Nieuws van de dag, met het niet-racistische hoofd van Wierd Duk als thumbnail en daarover het volstrekt unieke citaat: „JE MAG OOK NIKS MEER TEGENWOORDIG.”

Het merkwaardige is dat de mensen op mijn televisie juist heel veel mogen tegenwoordig, Wierd Duk incluis. Heel veel, heel vaak. „Wierd!”, zei presentator Thomas van Groningen donderdag na de laatste reclameonderbreking. „Jij wil het hebben over de hypocrisie van…” Hij trommelde opgetogen met zijn handjes op de talkshowdesk. Wierd Duk begreep het concept van spanning opbouwen niet zo goed en zei midden in het tromgeroffel: „Links.” „Links!”, echode Thomas van Groningen, nu uitgetrommeld. „Dat verbaast me nou niks! Hua! Hua! Hua!”

Wierd Duk had zich de laatste tijd weer geërgerd aan „de gevallen waarin op links wel wat meer zelfreflectie gepast zou zijn”. Die gevallen waren het extreemrechtse verleden van Donald Pols, de overstap van Esmah Lahlah naar de gemeentepolitiek en de moord op Henry Nowak. Dat was nogal een bonte verzameling van thema’s om op te reflecteren voor alle linkse mensen van Nederland, die dat schijnbaar en masse niet aan het doen waren. Ik vraag me weleens af of zo’n redactie van tevoren even aan de opiniemaker van dienst vraagt: dag knappe kop, waar baseer je je opinie van vandaag precies op? En wat bedóél je nou helemaal? Hoe definieer jij ‘links Nederland’, hoe weet je wat al die mensen wel en niet bezighoudt en hoe gáát het eigenlijk? Dat soort dingen.

Te veel onderwerpen om te bespreken

Het waren hoe dan ook net te veel onderwerpen om allemaal nog uitgebreid te bespreken in die laatste paar minuten, dus werd er vooral even stilgestaan bij het geval Donald Pols. Waarom kwam zijn ASF-verleden pas groots naar buiten nu hij was overgestapt van Milieudefensie naar Tata Steel? „Ik zag een dame létterlijk zeggen bij een talkshow: ‘Ik wist het, maar ik vond het niet opportuun om naar buiten te brengen’”, zei Wierd Duk, daarmee vermoedelijk verwijzend naar historica Anne-Lot Hoek, die afgelopen dinsdag te gast was bij Eva (AVROTROS). Zij kreeg anderhalf jaar geleden de tip over Pols, wist toen niet goed wat ze ermee aan moest en besloot er onlangs toch de publiciteit mee op te zoeken. En nou komt die twist: ik zat dinsdag ook te kijken en op míjn televisie zei Anne-Lot Hoek niet dat ze het voorheen niet opportuun vond om deze informatie naar buiten te brengen, letterlijk noch figuurlijk.

Daar wilde ik aanvankelijk hele alinea’s aan wijden: aan die uitzending van Eva, en ook aan de verontwaardigde vraag van Halbe Zijlstra (die nu tegenover Wierd Duk zat) waarom NRC ”hier niet achteraan heeft gezeten toen Donald Pols nog bij Milieudefensie zat”. Dat kwam natuurlijk doordat „NRC deel uitmaakt van diezelfde club”: die van „de links-progressieve medemens”, zei Wierd Duk. Een logischer antwoord was dat Anne-Lot Hoek pas recent had besloten naar de pers te stappen, iets wat de heren hadden kunnen weten als we naar dezelfde uitzending van Eva hadden gekeken. Maar ik denk dus dat dat is waar het telkens misgaat: er is sprake van interdimensionale verwarring. En hoe kun je nog iemand corrigeren die in zijn eigen dimensie leeft?

Ik had bij nader inzien liever deze hele column besteed aan de laatste afleveringen van Daten in het dorp: op Texel (BNNVARA), waarin Mike, verblind door liefde, Kim meenam de bossen in, een uitkijktoren op, en daar hun initialen in een houten balustrade kerfde, met een hartje ertussen. „Mike loves Kim”, verklaarde Mike. „Ja”, zei Kim aarzelend. „Hartstikke mooi.” Het zou de laatste keer zijn dat ze elkaar zagen. Kim lovede Mike niet terug. Toch vond hij een poos later toch de liefde: Larissa, die eerder naar huis werd gestuurd, kreeg een tweede kans. Zij wilde nog wel. Zou Mikes verhaal ook zo mooi zijn afgelopen op de televisie van Wierd Duk? Misschien is het op de mijne gewoon net wat leuker.