Internet in de 9e eeuw? Hoe dan?

Nou, een soort internet. Diederik legt uit hoe het werkte in het Oost-Romeinse Rijk. We maakten hier ook eerder een video over, maar dan over Frankrijk rond de Franse Revolutie.

Een soort internet in de negende eeuw. Klinkt overdreven, maar in het Oost-Romeinse Rijk, dat we nu Byzantium noemen, bestond wél een systeem dat berichten met licht doorstuurde. Over een afstand van zo’n 700 kilometer.

Het idee van vuurbakens op bergtoppen was niet nieuw. De slimmigheidje zat in de codering. Er was een keten van negen bergtoppen. Zodra op één top het vuur aanging, stak de volgende zo snel mogelijk ook een baken aan. Aan het begin- en eindpunt startte men elke dag op vaste momenten een waterklok: een vat met een kraantje dat langzaam leegliep. Op die klok stonden boodschappen, elk uur een andere.

Zag men bijvoorbeeld schepen aankomen, dan stak men om het zevende uur de vuren aan. Zodra het lichtsignaal de andere kant bereikte, kon men daar op de klok aflezen: het gaat om een vloot. Hoe succesvol het systeem in de praktijk was, daar discussiëren historici over. Maar dat het bestond, is vrij zeker.

Codes aanpassen kon door iemand te paard te sturen, alleen was dat altijd trager dan licht. En ergens is dat een mooie cirkel: internet begon met licht, ging via koper, en is nu weer licht, in glasvezel. Bekijk de video voor het hele verhaal.