Na 45 jaar advocatuur begint voor Inez Weski de strafzaak van haar leven

Het strafrechtdrama begint voor Inez Weski op vrijdag 21 april 2023. Om half acht ’s ochtends wordt er bij de woning van de advocate in een voorstad van Rotterdam aangebeld en ziet ze bij het hekje een „enorm gezelschap” staan. Ze moet de deur openen voor een groep politieagenten, twee officieren van justitie, twee onderzoeksrechters en een speurhond. Wat volgt is een huiszoeking en haar gevangenneming. „Na 45 respectabele jaren als advocaat werd ik aangehouden en afgevoerd naar de afgrond”, schrijft Weski in Het geluid van de stilte, een boek over haar justitiële lotgevallen dat ze een jaar later zou publiceren.

De ervaren strafpleiter (71 jaar), die furore maakte met het bijstaan van verdachten als Desi Bouterse (drugshandel), Sister P. (mensensmokkel) en Guus Kouwenhoven (wapenhandel), is vanaf die opzienbarende dag vooral bekend als vermeend lid van de drugsbende van Ridouan Taghi (48 jaar). Donderdag 2 april, op de kop af 1.078 dagen na haar arrestatie, begint in de rechtbank van Rotterdam de inhoudelijke behandeling van de strafzaak tegen haar.

Weski moet zich verweren tegen de aantijging dat ze „boodschappen en opdrachten heen en weer heeft gebracht tussen leden van criminele organisaties en haar gedetineerde cliënt Taghi”, zegt officier van justitie Jirko Patist op de eerste pro formazitting in januari 2025. „Zij heeft daarbij haar hoedanigheid van advocaat en geheimhouder misbruikt, zodat haar cliënt onbespied en vertrouwelijk zijn criminele handel kon voortzetten.”

Die „afgrond”, waarin Weski na haar arrestatie belandt, is de eerste negen dagen een, zoals zij het noemt, „privékelder van het OM’’ op vliegbasis Soesterberg. Daarna krijgt ze een cel in een reguliere penitentiaire inrichting. Na 41 dagen voorarrest komt ze vrij. Sindsdien werkt ze thuis en op haar oude advocatenkantoor in Rotterdam, bijgestaan door een vijftal advocaten onder wie Geert-Jan en Carry Knoops en in nauw overleg met haar twee jaar oudere zus en voormaligkantoorgenoot Miriam, aan het organiseren van de verdediging in de strafzaak van haar leven.

Via juridische verzoeken heeft Weski, die zich in juli 2023 liet uitschrijven als advocaat, informatie verzameld die justitie volgens haar ten onrechte niet heeft verstrekt. Ze heeft klachtbrieven geschreven naar instanties als de Nationale Ombudsman en de Inspectie voor Justitie en Veiligheid. Ze heeft bij de bestuursrechter in Den Haag gezeten om haar volledige detentiedossiers op te eisen. Geen middel laat Weski onbenut en geen loket slaat ze over om aan te tonen dat het OM volgens haar vals spel speelt en dat ze niet de boodschappen bezorgde van en naar Taghi, die in 2024 in het zogeheten Marengo-proces tot levenslang is veroordeeld. Hij is volgens de rechtbank „de onbetwiste leider” van een drugsorganisatie, verantwoordelijk voor vijf moorden, twee pogingen tot moord en meerdere voorbereidingen van moord.

In een atoombunker

Ook drie jaar na het begin van deze bijzondere strafzaak is nog steeds vrijwel niets bekend geworden over de concrete inhoud van de verdenkingen. De rechtbank heeft zich tot nu toe alleen met juridisch voorspel – formele verweren – bezig gehouden en is niet toegekomen aan het bespreken van de criminele dienstverlening die de advocate zou hebben verzorgd. Dat komt omdat Weski tot nu toe vooral het OM in de beklaagdenbank heeft gezet. De verdachte, die al jaren kampt met allerlei gezondheidsklachten, meent dat ze door de beroerde wijze van gevangenschap – een atoombunker met haperende voorzieningen – in levensgevaar is gebracht.

Die manier van gevangenhouding zou zo’n fundamentele inbreuk op de rechtsorde betekenen dat het OM volgens haar het recht op vervolging heeft verspeeld. Weski wilde nog nadere onderzoeken laten doen naar haar detentie, maar de rechtbank besloot vorige maand zich voldoende geïnformeerd te achten. Officier van justitie Patist acht de suggestie „dat het OM uit was op de dood van Weski te bizar voor woorden”.

Slechts één keer heeft het OM – dat naar eigen zeggen al twee jaar lang staat te popelen om deze strafzaak af te wikkelen – iets gezegd over de aard van de dubieuze handelingen die Weski zou hebben verricht. Het bewijs is „in ruime mate aanwezig”, vertelt Patist op een regiezitting in januari 2025. Als advocaat zou zij strafbare feiten hebben gepleegd vanaf het moment dat de voortvluchtige Taghi in december 2019 in Dubai werd gearresteerd en na een paar dagen werd uitgezet naar Nederland. Toen is Weski volgens het OM „door de criminele organisatie in bezit gesteld van een SKY-ECC telefoon om heimelijk te kunnen communiceren”.

Volgens de officier van justitie zijn er tussen Weski en Faissal Taghi (de oudste zoon van Ridouan) „meer dan 8.000 berichten gewisseld” via een cryptotelefoon. Het gaat om „boodschappen van Ridouan bestemd voor Faissal en vice versa, maar ook voor onder anderen mensen met bijnamen als Rasta, Holly en Pasta’’. De communicatie gaat volgens Patist over „tegoeden en betalingen van grote geldbedragen, verdovende middelen en hoe de organisatie moest worden voortgezet en hoe Weski Faissal onder de hoede moest nemen en het vak aan hem leren. Zelfs de boekhouding van de criminele organisatie werd gedeeld en besproken”.

Het OM heeft zicht gekregen op de berichten door het kraken van de digitale kluis op het PGP-toestel van Faissal. Daardoor kon door justitie „op vrij eenvoudige wijze en zonder de inzet van bijzondere opsporingsmiddelen een dossier worden samengesteld waaruit de verwijtbare rol van Weski op pijnlijk duidelijke wijze naar voren komt”, aldus de officier van justitie.

Achtduizend berichten

Advocaat Geert-Jan Knoops noemt de aantijgingen desgevraagd onjuist. „Het OM wekt ten onrechte de indruk dat het om 8.000 incriminerende berichten gaat die Weski met Faissal zou hebben gewisseld. Justitie heeft alle contacten die er zijn geweest opgeteld. Maar de rechtbank heeft al geconstateerd dat het om een gering aantal potentieel relevante berichten gaat.” Knoops wijst erop dat de Rotterdamse rechtbank in een tussenbeslissing van 22 mei 2025 schrijft „dat het Openbaar Ministerie slechts een beperkte hoeveelheid berichten aan de verdenking ten grondslag heeft gelegd”.

Volgens Weski mag het OM het verzamelde berichtenverkeer helemaal niet gebruiken, zo verklaart ze in april 2024 in een interview met NRC. Een advocaat heeft een beroepsgeheim. „Cliënten en anderen die de advocaat in vertrouwen nemen, mogen erop rekenen dat een advocaat dat recht respecteert en zich op zijn verschoningsrecht als geheimhouder kan beroepen”.

Patist meent dat Weski zich op oneigenlijke gronden verschuilt in haar toga. „Een verdachte kan zich beroepen op zijn zwijgrecht maar het verschoningsrecht is bedoeld voor het waarborgen van de rechtsbescherming van de cliënt van de advocaat. Niet ter bescherming van de advocaat zelf”.

De vervolging van Weski wordt op de voet gevolgd door haar collega’s. De advocaten, die zich niet met naam en toenaam in het proces willen mengen omdat ze niet alle details kennen, manen in zijn algemeenheid tot voorzichtigheid met het trekken van conclusies over wat tot nu toe door het OM naar buiten is gebracht. „Een kwantiteit aan mogelijk gewisselde berichten zegt op zichzelf natuurlijk niet zo veel. Het gaat uiteindelijk om de inhoud en om de vraag wat door de rechtbank al dan niet kan worden vastgesteld over wie wat verstuurde en met welk doel”, zegt een van hen. 

Communiceren via cryptofoons

Dat Weski gebruik zou hebben gemaakt van een toestel waarmee versleuteld en anoniem wordt gecommuniceerd, is in de advocatuur wellicht niet alledaags maar ook niet ongehoord, blijkt uit rondvraag binnen de beroepsgroep. Vooral voortvluchtige verdachten willen vaak alleen maar via cryptotelefoons communiceren. Weliswaar mag de communicatie met een advocaat – die een beroepsgeheim heeft – via zijn normale, geregistreerd telefoonnummer niet worden afgeluisterd, sommige cliënten zijn toch bang dat ze gelokaliseerd worden door te bellen.

De Nederlandse Orde van Advocaten adviseert haar leden „zoveel mogelijk” gebruik te maken van bij de Orde opgegeven geheimhoudersnummers. „Het gebruik van cryptotelefoons, waarbij – in de regel – niet zichtbaar is dat een advocaat aan de communicatie deelneemt, leidt ertoe dat de wettelijke geheimhoudingplicht niet (goed) is te waarborgen”, zegt een woordvoerder desgevraagd. De Orde zegt niet te weten hoeveel advocaten een cryptotelefoon gebruiken.

Pikant is dat bij de verdediging van Taghi maar liefst drie strafadvocaten in justitiële moeilijkheden zijn geraakt. Advocaat Youssef Taghi, een neef van Ridouan, is in 2023 veroordeeld tot 5,5 jaar cel omdat hij volgens de rechtbank „een sleutelrol” speelde bij het regelen van de criminele communicatie van Ridouan. De arrestatie van Weski volgde een jaar later en weer een jaar later werd advocaat Vito Shukrula opgepakt. Ook hij wordt ervan beschuldigd een foute boodschappenjongen te zijn geweest van Taghi. Shukrula, die twee maanden in voorarrest zat, ontkent de aantijgingen. De Raad van Discipline heeft zijn schorsing opgeheven en hij is weer aan het werk. Wanneer zijn strafzaak dient, kan het OM niet zeggen. „Het onderzoek is nog altijd in volle gang en het OM wacht op informatie uit het buitenland”, zegt een woordvoerder.

Aanklager Patist heeft tijdens een regiezitting verklaard dat het OM „grote zorg had vanwege de voorstelbare dreiging op het leven van de verdachte Weski na alles wat er binnen en rondom het Marengo-proces heeft plaatsgevonden”. Tijdens die strafzaak tegen de kopstukken van de ‘mocro maffia’ worden drie geruchtmakende liquidaties uitgevoerd: de broer van kroongetuige Nabil B., zijn advocaat Derk Wiersum en ook zijn vertrouwenspersoon Peter R. de Vries.

„De verdachte heeft tot nu toe altijd gezwegen en het is voor ons gissen wat de beweegredenen zijn geweest voor het handelen van Weski. Wij hebben er altijd rekening mee gehouden dat zij mogelijk heeft gehandeld onder druk of dreiging. En wij houden daar nog steeds rekening mee”, aldus Patist.

De angst voor represailles uit de onderwereld is ook de reden voor de onconventionele detentie van Weski. Ze zat opgesloten op „een geheime locatie van de Dienst Justitiële Inrichtingen die niet in overeenstemming was met de wet”, concludeerde de Inspectie Justitie en Veiligheid een jaar geleden.

‘Onheilstijdingen’

Volgens Patist zijn die „maatregelen genomen om de veiligheid en gezondheid van Weski te waarborgen gedurende de detentieperiode”. Volgens Weski dienen die „onheilstijdingen” over het gevaar dat ze zou lopen om haar te bewegen bescherming te aanvaarden. En om haar zo te dwingen tot medewerken aan de opsporing.

Ze zegt dat ze tijdens haar gevangenschap door twee officieren van justitie is bezocht die haar het aanbod deden informant te worden van justitie. Weski vermoedt dat het OM dacht dat ze door haar arrestatie geestelijk en lichamelijk „zodanig kapot” was gemaakt dat „ik gaar genoeg zou zijn voor een nagerecht als een soort kroongetuige”, schrijft ze in haar boek. „Men kan wat voor mij betekenen, ik zou naar het buitenland kunnen.”

De verdachte zegt niet te zijn ingegaan op het in haar ogen grensoverschrijdende voorstel. Weski verzekert in haar boek de geheimhoudingsplicht nooit „te verloochenen, zelfs niet als dat mijzelf zou kunnen redden”. Ze weigert tijdens haar detentie in gesprek te gaan met twee agenten die haar willen verhoren. In de vier procesdagen die de rechtbank in april heeft uitgetrokken, moet blijken of Weski alsnog bereid is uitleg te geven over haar versluierde gedachtewisselingen met bendeleider Taghi. Ze laat weten te verschijnen, als haar gezondheid dat toelaat.