Niet Van der Breggen, maar Vollering wint de Giro na spectaculaire slotetappe

Dat een Nederlandse renster de Giro d’Italia ging winnen, was aan het begin van dit weekend wel duidelijk. Maar wie zondag uiteindelijk het roze leiderstricot om de schouders gehangen kreeg in het Noord-Italiaanse Saluzzo, was toch een grote verrassing.

In de laatste etappe van de negendaagse etappekoers ging de kop van het algemeen klassement alsnog volledig overhoop. Niet Anna van der Breggen, die na haar magnifieke tijdrit eerder deze week bijna een minuut voorsprong had op haar eerste achtervolgers, eindigde bovenaan, maar de vooraf als topfavoriet bestempelde Demi Vollering ging er alsnog met de eindzege vandoor. Van der Breggen eindigde zelfs als derde, ook nog achter de Duitse Antonia Niedermaier.

Aan de Duitse renster van Canyon/Sram mochten na afloop alle dankbetuigingen toekomen van Vollering en haar Franse ploeg FDJ United-Suez. Niedermaier speelde een beslissende rol in de afsluitende etappe, door er vroeg in de koers op de voorlaatste klim met twee medevluchters vandoor te gaan. Haar voorsprong werd zo groot dat ze kilometers lang virtueel in het roze reed.

Op de slotklim van de dag, de laatste kans op een grote schifting, wist Vollering dat ze móést. Ze demarreerde, pakte zowaar een kleine voorsprong op Van der Breggen en zette op de top nog maar eens aan. In tijdritmodus ging ze op jacht op de koplopers, in een vrouw-tegen-vrouwgevecht met Van der Breggen.

Vrouw-tegen-vrouw-tegen-vrouw

Dit was hét moment waarop Niedermaier er een vrouw-tegen-vrouw-tegen-vrouwgevecht van had kunnen maken, maar terwijl Vollering steeds dichterbij kwam en Van der Breggen steeds verder achterop raakte, deed de Duitse renster niks. Vollering mocht vooraan aansluiten en hoewel Niedermaier haar Nederlandse concurrente met haar eerste kopbeurt bijna achteloos uit het wiel reed, draaide het kopgroepje van vier daarna in goede harmonie rond tot aan de finish.

Demi Vollering rijdt op kop, daar vlak achter Anna van der Breggen tijdens de negende etappe van de Giro d’Italia.

Foto AFP

Met haar handen op haar hoofd kwam Vollering over de finish, alsof ze het niet geloven kon. Ze sprintte niet meer mee, de etappezege ging naar Elisa Longo Borghini, maar dat deed er voor de Nederlandse renster niet meer toe. „We did it”, riep Vollering in de microfoon op haar shirt richting de ploegleiding. Van den Breggen, die in 2021 stopte als profrenster maar vorig jaar op 34-jarige leeftijd terugkeerde in het peloton, kwam met een gebogen hoofd meer dan twee minuten later over de streep.

Vollering zet met haar eerste Girozege haar uiterst succesvolle seizoen voort. Ze won in het voorjaar de Ronde van Vlaanderen en Luik-Bastenaken-Luik en heeft met deze overwinning nu alle grote rondes (ook de Tour de France Femmes en La Vuelta Femenina) minstens een keer gewonnen in haar carrière. Toch moeten de grootste doelen van haar jaar nog komen: de Tour de France Femmes een tweede keer winnen, en wereldkampioen worden op de weg in het Canadese Montreal. Voor beiden geldt ze als topfavoriet.

Te lichte fiets

Zo werd de Giro van dit jaar weer voor een groot deel gekleurd door Nederlandse rensters. Eerst ging alle aandacht uit naar sprintster Lorena Wiebes, die de eerste etappe in de massasprint won en de roze leiderstrui mocht aantrekken, maar al snel te horen kreeg dat ze gediskwalificeerd werd vanwege een te lichte fiets.

In plaats daarvan ging de winst in de eerste rit naar de Italiaanse Elisa Balsamo, die de volgende twee etappes ook won (en later nog een). Daarna greep Van der Breggen in een klimtijdrit over 12,7 kilometer verrassend de macht door iedereen op minstens een minuut te rijden.

Vanaf toen was het nog maar de vraag of Vollering dat gat kon dichten. Zij won in haar pogingen wel twee bergetappes, maar Van der Breggen wist het tijdverlies beperkt te houden. Haar ineenstorting in de slotrit en daaropvolgende shuffle in het algemeen klassement was daarom toch nog een grote verrassing.