Wie vermoordde Guido Weijers?

Het was zondagavond en iemand had cabaretier Guido Weijers doorspietst met een vlaggenstok. Wat een akelig gezicht: bleke Guido, nog zo jong, plat op de vloer in een felrood plasje. De stok stak uit z’n maag, het gele vlaggenzeil hing treurig op de beige tegels van een kleedkamer in het Fortuna Sittard Stadion. Zijn mede-BN’ers hadden zich om het lichaam heen verzameld voor een laatste blik op hun gevallen kameraad. ”Heel tragisch”, zei kok Rob Geus. ”Echt verschrikkelijk”, zei musicalacteur William Spaaij. Daarna gingen ze de kranten lezen die op een van de bankjes lagen.

’s Ochtends was ik begonnen aan WNL op Zondag, maar net als in Nieuwsuur (NOS/NTR) de avond ervoor ging het daar uitgebreid over de laatste ontwikkelingen rond het coalitieakkoord. Nieuwsuur had zaterdagochtend overigens ook al een inzichtrijk profiel van aanstaand premier Rob Jetten online gezet. Het heette: ‘Dit is Rob Jetten volgens z’n personal trainer, een vriendin en z’n campagneleider’ (je gelooft het niet, maar ze vonden hem allemaal een geschikte vent). Die informatie had de kijker op de eerste dag van het weekend dus al allemaal tot zich kunnen nemen, en op zondagmorgen om tien uur ging Rick Nieman met onderhandelaars van D66, CDA en VVD bespreken hoe het akkoord tot stand was gekomen. ”Wie speelde welke rol?”, wilde Nieman weten. ”Wie gaf wat weg aan wie en voor wat?”

Haagse logica is heel ernstig en voor de gemiddelde sterveling bovendien niet erg logisch, dus het is belangrijk om er soms een dagje van vrij te nemen. Dat was althans mijn excuus om de tv uit te zetten toen de onderhandelaars een filmpje begonnen te bespreken waarin Henri Bontenbal ‘Ome Jan’ speelde op een piano. Rond achten zette ik met hernieuwde moed de tv weer aan, maar toen belandde ik onmiddellijk in een nog veel serieuzere bedoening, want ergens in de tussentijd was Guido Weijers dus doodgebloed in een Limburgs voetbalstadion. Die moord moest nu worden opgelost in Moordfeest (SBS6).

Wanneer een BN’er een vlaggenstok door zijn maag krijgt, volgt de politie een speciaal protocol. Ze schakelen in zulke gevallen zes Bekende Nederlanders in om naar aanwijzingen te zoeken die de moordenaar (tevens een BN’er, zoveel staat vast) heeft achtergelaten. BN’ers hebben hier een soort zesde zintuig voor ontwikkeld. Dat merkte je bijvoorbeeld toen het oog van zanger Danny Froger op een fles wijn viel, wat hem deed denken aan zanger Dries Roelvink, want die maakt wel eens filmpjes over wijn. Of toen radiopresentatrice Eva Koreman ergens een pen vond en zei: ”Is het Isa Hoes? Die heeft ontzettend veel boeken geschreven.”

In duistere nevelen

De rest van het protocol bleek ook onorthodox. Zo haalde de politie dossiers met belangrijke informatie door een shredder toen de BN’ers niet in staat waren om een groep voetbalsupporters het Wilhelmus te laten zingen. Ik weet niet of het ondanks of dankzij deze werkwijze was, maar aan het eind van de uitzending wist maar liefst de helft van de amateurrechercheurs correct te raden dat actrice Katja Schuurman (‘Katja Scheurman’, aldus de ondertiteling) de moord had gepleegd. Wat haar tot die gruweldaad had bewogen werd niet opgehelderd. Sommige onderdelen van de psyche van BN’ers blijven in duistere nevelen gehuld.

Dat bleek ook in het quizprogramma dat volgde op Moordfeest.  In Postcode Loterij: in de ring waren de deelnemers in kringen opgesteld in een grote arena, waar ze streden om een halve ton. Af en toe vroeg spelleider Linda de Mol wat de deelnemers met al dat geld zouden doen. Zo ook aan ggz-arts Atik, die net het spel had verloren. Hij had er waterputten mee willen bouwen in Bangladesh. ”Wat een prachtig doel, wauw!”, zei Linda de Mol. ”Helaas is het nu niet gelukt. Maar wie weet: volgende keer beter.” Maar de volgende keer kijk ik denk ik niet. Nieuwsuur valt me toch minder zwaar.