Wij kunnen niets

Landelijk zijn politici in campagnestand al amper te verteren, de gedachten gaan onwillekeurig naar Jesse Klaver en Frans Timmermans die de laatste kans op een prettige uitslag door met elkaar een TikTokdansje te doen, maar lokale politici die ‘grappig’ proberen te doen zijn de bodem.

Ook als ze niet grappig doen trouwens.

Afgelopen weekend liep lijsttrekker Tofik Dibi van Bij1 Amsterdam weg bij een krankzinnig format van stadszender AT5 waarin lijsttrekkers samen ‘streetart’ maken, omdat lijsttrekker Johan Dessing van Forum voor Democratie (FVD) ook meedeed. Hij had er ook voor kunnen kiezen om gewoon niet te komen. Later vernielde lijsttrekker Anke Bakker van de Partij voor de Dieren met een spuitbus het kunstwerk van Johan Dessing.

Ook zonder deze drie is de Amsterdamse gemeenteraad al een dolhuis, zonder de kundige leiding van Femke Halsema zou de stad allang verdwenen zijn. En dan is Amsterdam nog een grote stad, waar de idioterie tenminste nog wordt waargenomen. FVD heeft een hele roedel extreemrechts op de kieslijsten gepleurd met geen ander doel dan de democratie van onderaf te saboteren. Daar is weinig voor nodig want het kost weinig moeite om op een lijst te komen. Er wordt vaak gezegd dat je gek moet zijn om in de lokale politiek te gaan, de waarheid is nog erger: de meeste kandidaat-raadsleden zijn ook deze ronde weer onkundig, onbekwaam, niet zo slim of inderdaad gestoord.

Er zullen uitzonderingen zijn, maar dit heeft niets meer met een volksvertegenwoordiging te maken. Niet dat het volk daarop zit te wachten trouwens, dat wil geen vergezichten. Daarom is Richard de Mos in Den Haag ook zo groot, hij is de uitvinder en uitventer van de ‘ombudspolitiek’.

Stroopsmeren

Stem ze aan de macht en ze doen alleen nog maar wat u wilt. Dat lijkt democratisch, maar is niets meer dan stroopsmeren om de monden die je soms beter kunt snoeren.

Dinsdagavond mocht ‘Ries’ om onuitlegbare redenen leeglopen bij een NPO-programma van Rutger Castricum, die fungeerde als aangever en lachzak. Richard had Rutger nog gevraagd voor zijn lijst, maar dat vond Rutger niet te combineren met zijn mediawerk. Waarom eigenlijk niet, vroeg je je als kijker af.

Wie denkt dat hij een kloon van de optimistische Rob Jetten in zijn of haar raad krijgt door op D66 te stemmen heeft het ook mis. Ik wil niet te veel wijzen, want dat is in dit geval zielig omdat lijsttrekker van D66 in mijn vorige woonplaats in campagnetijd nog niet tot twee foutloze zinnen achter elkaar kwam. Maakte niet uit, de bevolking stemde toch massaal op de Partij voor Ouderen en Veiligheid – een PVV-kloon waarvan de gekozen raadsleden het woord ‘politiek’ niet kunnen spellen, laat staan dat je ze kunt uitleggen hoe een interruptiemicrofoon werkt.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen is ‘Het kan wel’ geen eerlijke leus. Vervang dat maar door ‘wij kunnen niets’. De bevolking van de meeste gemeenten is beter af als de boel wordt gerund door een burgemeester en ambtenaren die wel weten waar ze het over hebben.