Alleen reizen als vrouw? Dat kan zeker, maar houd wel rekening met onveilige situaties. ‘In India kwam twee keer een hoteleigenaar me opzoeken’

Ze heeft altijd gereisd. De ouders van Suzanne van der Ploeg (36) waren backpackers, haar eerste verjaardag vierde ze in de Verenigde Staten. Nog steeds reist ze veel – vaak alleen. India, Nepal, China, Amerika of stedentrips in Europa; Van der Ploeg is op verscheidene plekken al meermaals geweest.

Tijdens die reizen houdt ze rekening met haar veiligheid, vertelt ze. Hoewel ze graag zonder plan reist, zorgt ze ervoor dat ze de eerste nacht in een nieuwe plek alvast een hotel heeft geboekt en de rit vanaf het vliegveld ook alvast heeft gereserveerd. „Zodat ik me niet de eerste avond al bezig hoef te houden met waar ik heen ga en hoe ik daar kom.”

Solo reizen is populair, ook onder vrouwen. Maar ze hebben vaak extra zorgen: hoe veilig kunnen ze zich bewegen? Moeten ze extra voorzorgsmaatregelen treffen?

Uit onderzoek van Airbnb, onlangs uitgevoerd onder 1.018 vrouwen in Nederland, blijkt dat veiligheid bepaalt hoe vrouwen hun reis plannen. Meer dan twee derde kiest bijvoorbeeld een bestemming op basis van ‘het verwachte gevoel van veiligheid’. Hetzelfde geldt voor hun accommodatie.

Ook tijdens de reis speelt veiligheid een rol: ze beïnvloedt bijvoorbeeld de route, bepaalt welke plekken vrouwen vermijden. Zo is Van der Ploeg meer dan eens van hotel veranderd. „In India gebeurde het twee keer dat de hoteleigenaar me kwam opzoeken, omdat ik alleen was. En ik ben ook eens naar een ander hotel gegaan omdat er voornamelijk mannen waren. Er hing ook een grimmige sfeer, waardoor ik op mijn hoede was.”

Lees ook

Jonge vrouwen in India skateboarden tegen het patriarchaat

Het Pieterpad

De 31-jarige Roos Freije trekt vaak met een tentje de natuur in. Acht jaar geleden ging ze voor het eerst alleen op pad, zo’n drie jaar geleden begon ze langere wandeltochten af te leggen. Die eerste solowandeltocht, op het Pieterpad, deelde ze online en dat sloeg aan. In augustus verschijnt haar boek Solo avonturier, waarin ze onder meer schrijft over solo reizen en veiligheid.

Freije: „Als je alleen op pad bent, vooral in de natuur, hoor je op de achtergrond altijd wel een stemmetje in je hoofd. De ene keer hoor ik die angst amper, soms iets luider, dan heb je zo’n onbestemd gevoel. Ik denk altijd maar: in de stad is de kans groter dat er iets gebeurt, omdat daar meer mensen zijn.”

Ze neemt altijd voorzorgsmaatregelen. „Ik deel mijn locatie nooit live op sociale media: ik heb meer dan eens berichten van mannen gekregen die vroegen of ik samen in een tent wil slapen.” Haar locatie deelt ze wel met vrienden of familie. „En als ik naar een gebied ga zonder bereik, zoals afgelopen zomer in Zweden, dan heb ik een satellietapparaat bij me met een noodknop. Die contacteert een noodcentrum, waarna lokale reddingsdiensten worden ingeschakeld.”

Freije weet waar ze overnacht. Meestal dan, want soms gaat dat niet, zoals toen ze in Zweden ging wildkamperen. „Ik moest de voorbereiding daar wel even loslaten.”

Lees ook

Deze reizigers hebben het solo reizen ontdekt. ‘Ik dacht dat het geflikflooi zou zijn, maar dat was het niet’

Zelf de slaapzaal kiezen

Wie als soloreiziger in een slaapzaal van een Stayokay-hostel wil overnachten, kan kiezen uit een gemengde variant of een voor louter vrouwen. De locatie in het Vondelpark heeft overigens ook een zaal voor alleen mannen. Zo kunnen reizigers zelf bepalen waar ze zich het fijnst bij voelen, vertelt Ilana Blogg, hostelmanager van twee Amsterdamse locaties.

Toch ziet Blogg dat de gemengde zalen het populairst blijven. „Maar standaard hebben we een kamer beschikbaar voor vrouwen. Als die vol is, kunnen we altijd beslissen om nog een kamer daarvoor te reserveren.” Ze merkt dat vooral nieuwe, vrouwelijke soloreizigers opteren voor een kamer met exclusief vrouwen.

Veel vragen over veiligheid krijgt Stayokay niet, zegt Blogg. Wel werden haar medewerkers getraind om ongemakkelijke of onveilige situaties beter te herkennen en ermee om te gaan. In de hostels hangen ook posters met „hoe we op een fijne manier met elkaar omgaan”, waardoor medewerkers handvatten hebben om mensen aan te spreken. „Daarmee proberen we het gevoel van onveiligheid een beetje te ondervangen.”

Thuisfront

Op de bonnefooi, zo reist Suzanne van der Ploeg het liefst. „Dat is voor vrouwen wel lastiger, je moet met meer dingen rekening houden.” Soms moest ze ook even een stapje terug doen. Zo is ze ooit tijdens een bustocht betast. „Daarna heb ik het avontuurlijke even losgelaten en heb ik een paar keer een taxi genomen. Om even een breather te hebben. En ook om mezelf eraan te herinneren: niet iedereen is zo.”

Ook Van der Ploeg houdt het thuisfront op de hoogte. „Afgelopen jaren ben ik bewuster bezig met mijn veiligheid. Op mijn 23ste reisde ik van coast naar coast in Amerika met het openbaar vervoer en zonder daar bij stil te staan. Nu denk ik de reis wel wat verder uit. Ik heb namelijk wel situaties meegemaakt die ik had kunnen voorkomen met een betere voorbereiding.”